به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

پساتحریمگزارش‌های منتشره از مذاکرات وین بسیار امیدوارکننده هستند و به نظر می رسد کم کم داریم به آخرهای تونل تاریک و طولانی تحریم ها می‌رسیم. نظر به اینکه راه پساتحریم را همین چند سال پیش طی کردیم و به جای پیشرفت و توسعه، اقتصاد کشور را به پرتگاه ورشکستی رسانده، اتخاذ سیاستهای درست و تنش‌زدا برای ترمیم بازار داخلی و تشویق بازگشت سرمایه گذاری بین المللی الزامی است. در پسابرجام قبلی دیدیم که چگونه امنیت و ثبات اقتصادی به ورود سرمایه گذاری های خارجی و افزایش خیره کننده تولید ناخالص ملی تبدیل شد. در همین حال شاهد بودیم که چگونه تعلل در پیگیری تنش زدایی و تعامل، مانع از استمرار دستاوردهای دوران پساتحریم شد. از این رو سیاستهای ملی و بین المللی کشور در سودآوری پسابرجام پیش روی ما بسیار تاثیرگذار خواهد بود. در این راه تعامل بین المللی، بخصوص در میان همسایگان غرب آسیا میتواند نسبت به رویکرد ثبات جویانه نظام مثمر ثمر بوده و باعث ورود سرمایه گذاری های پایدار به کشور شود.

مهمترین سیاستی که در ثبات پسابرجام تاثیرگذار است، سیاست هسته ای ماست. از یاد نبریم که این پرونده با شعار «انرژی هسته ای حق مسلم ماست» شروع شد ولی با سیاست های تنش زا و مخرب، به جای همکاری با آژانس و تولید انرژی، به مقابله با آژانس و تحریم اقتصادی منتج شد. این موضوع با توجه به پافشاری برخی از بزرگان نظام بر ادامه مقاومت بین المللی، سوء تفاهم هایی را در جامعه بین الملل ایجاد کرد و هزینه های زیادی برای ما داشت. لذا باید خدای را صد هزار مرتبه شکر نمود که نرمش اخیر نظام مسجل شد و ایران دوباره به میز مذاکره بازگشت. به همین دلیل تکرار نکردن اشتباهات گذشته در پرونده هسته ای و غنی سازی های بی مورد، اولویت اول پسابرجام است.

از یاد نبریم که توافق برجام یک توافق اقتصادی نیست و با وجود اثرگذاری آن بر همه جوانب روابط بین الملل و دخل و خرج کشور، ذاتا توافقی سیاسی است. به همین دلیل، تکرار عدم همکاری و یا برخی بهانه جویی ها در قبال مطالبات آژانس بین المللی هسته ای که در سالهای اخیر  بسیار شاهد آن بوده ایم، برای ثبات و طول عمر این توافق حیاتی است. لازم به ذکر است که توجه صرف به انرژی هسته ای در کشور باعث شده منابع پایدار انرژی های تجدیدپذیر بهیچوجه اولویت لازمه را دریافت نکنند. محصولات و تکنولوژیهایی که در نمایشگاه جیتکس و سی ایی اس سالهای اخیر به نمایش گذاشته شده اند نشانگر حرکت صنایع جهانی به سوی انرژی های تجدیدپذیر و پاک است؛ موضوعی که در کشور ما به علت سیاسی شدن مسئل هسته ای و لابی های قدرتمند صنایع نفت و گاز توجه لازم را دریافت نکرده است.

علاوه بر لزوم تعدیل سیاست های هسته ای، سیاست های منطقه ای کشور در دهه گذشته تنش زا بوده و باعث ایجاد چندقطبی در آسیای غرب شده است. برای مثال حمله به سفارت عربستان که تکرار اشتباه تسخیر لانه جاسوسی بود، باعث شد که در اختلاف میان یمن و عربستان به جای میانجیگری و رایزنی صلح، به حمایت تسلیحاتی و جانبداری از یمنی ها مجبور شویم. در خلا همکاری های منطقه ای، واکنش عربستان و دیگر کشورهای عربی منطقه به حمایت ایران از مقاومت حوثی ها، ترمیم روابط با اسرائیل بود و نهایتا با امضای پیمان ابراهیم، معادلات منطقه ای به ضرر کشورمان پیچیده شد. این معادلات با امضای قراردادهای همکاری تجاری و نظامی اسرائیلی ها با همسایگان شمالی کشور پیچیده تر نیز شد.

در عرصه بین الملل نیز سیاست خارجی کشور نیازمند اصلاحات اساسی است. یک دهه دیدیم که چطور زبان سرخ، سر سبز داد بر باد. در این میان خوشبختانه دولت سیزدهم در اجرای سیاست های عملگرایانه ای که در دستورکار دولت پیشین نیز بود، به تندرویان و مخالفان تعامل بین المللی اجازه مداخله در امور سیاست خارجی کشور نداده اند. این اقدام که برای تحقق رویکرد گردش به شرق یا غرب حیاتی بوده است، قدم مهمی در تنش زدایی در عرصه بین المللی بوده و در پسابرجام نیاز است تا ادامه پیدا کند. چنین مهمی دست لابی های داخلی و دلالان تحریم را از دخالت در امور بین المللی کشور کوتاه می کند تا دیگر تندروی های سال های اخیر تکرار نشود.

دهه 90، دهه جنگ اقتصادی بود. کابوس این دهه که کشور را از نظر تولید ناخالص داخلی (با 191 میلیارد دلار) به مقامی پایین‌تر از پاکستان فرستاد، رو به پایان است. امید است صبح فردا، در پسابرجام که کابوس جنگ اقتصادی، دیگر شاهد تکرار اشتباهاتی که در سیاست های کلان کشور رخ داد نباشیم. تقابلاتی که در صحنه بین المللی بر سر پرونده هسته ای کشور و حمایت های مالی و نظامی از حوثی ها و حزب الله لبنان باعث شد که نه تنها شدیدترین تحریم های اقتصادی را در پی داشت، بلکه همه درهای اقتصادی و سرمایه گذاری بر کشور بسته شود. توافق برجام باعث تسهیل گردش چرخه اقتصاد و ترمیم وجهه کشور در انظار بین المللی خواهد شد لیکن تضمین طول عمر آن بسته به  تعاملی ترکیبی در همکاری با آژانس انرژی هسته ای، پرهیز از تندروی های سال های اخیر و ادامه سیاستهای تنش زدای منطقه ای و بین المللی است.

 

 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

چرا حاکمیت اعتراض‌های خیابانی را جدی نمی‌گیرد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: