به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

این مطلب را یکی از خوانندگان تاجران برای ما ارسال کرده است. با تشکر از ایشان و حمایتشان از بسط گفتمان اقتصادی

کاهش تنش و افزایش سطح مناسبات ایران با جامعه بین المللی در میان وعده های انتخاباتی دکتر حسن روحانی  بود در زمان ادای سوگند وی در مجلس نیز تکرار شد. در زمستان همان سال که یخبندان تحریم های بین المللی پیش از امضای توافق برجام اقتصاد کشور به مرز انجماد نزدیک می شد، وزیر نفت دولت یازدهم، بیژن نامدار زنگنه از تلاش های دولت برای فراهم آوردن محیطی مناسب برای همکاری با شرکت های نفتی جهان از جمله شرکت های نفتی آمریکایی کونوکو و شوران سخن گفت. وی همچنین از شرکت های بزرگ اروپایی مانند رویال داچ (بریتانیایی، هلندی)، بی پی (بریتانیایی)، انی اس پی ای (ایتالیایی)، توتال اس ای (فرانسوی)، و استات اویل (نروژی) نام برد. وقتی تحریم های ظالمانه هنوز برقرار بود، فرهنگ غلط دورزدن تحریم ها به خاطر محدودیت های بانکی باعث ظهور بابک زنجانی ها و رضا ضراب ها شد که نتیجه اش چیزی جز اختلاس و حیف و میل بیت المال نبود.

شرکت ملی نفت ایران تقریبا یک سال پیش کنفرانسی دو روزه در تهران برگزار کرد که بالاخره از مدل جدید قراردادها رونمایی کند.

در الگوی سابق بعد از هفت سال بای بک انجام می شد. در حالیکه در قراردادهای جدید یک شراکت بیست تا بیست و پنج ساله که هر پنج سال قابل تمدید هست در نظر گرفته شده است.  در همان زمان عراق جایگاه ایران را بعنوان دومین صادرکننده نفت اوپک گرفت. هدف از این الگوی جدید آی پی سی این بود که شرکت های بین المللی نفت انگیزه بیشتری برای استخراج نفت و گاز طبیعی و سرمایه گذاری در صنعت نفت ما داشته باشند. به گفته بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت، تقریبا همه شرکت های اروپایی به آن کنفرانس آمده بودند به غیر از شرکت های آمریکایی. پیام ما به آنها این بود که یک ماه بعد از رفع تحریم ها در فوریه سال گذشته در کنفرانس لندن بیایند و با الگوی جدید آشنا شوند. پنج بار این کنفرانس به تأخیر افتاد و لغو شد تا بالاخره گفتند در ماه سپتامبر نتیجه پروپوزال ها معلوم خواهد شد و نتیجه ارزیابی ها هم به هفته سوم اکتبر موکول شد. به هر حال این داستان را همه شما می دانید و الویت هم به میادین نفتی مشترک با عراق و قطر داده شده که اسن همسایگان مدت هاست از آنها بهره برداری می کنند.

بسیاری از کارشناسان امیدوارند که الگوی جدید قراردادها بتواند به بازگشت کشور به بازار نفت و جذب سرمایه گذاری های ضروری کمک کند ولی این غول های نفتی هنوز خیلی با شدت به دنبال این قراردادها نیستند. کمپانی شل در این ماه به ایران بازگشت و با امضای یک قرارداد کوچک در صنعت پتروشیمی کار خود را مجددا آغاز کرد. امید است این طلیعه ای برای گشایش های یک قرارداد کلان در ماه یا ماه های آینده باشد. در عین حال در حاشیه اجلاس سالانه بانک جهانی در واشنگتن، علی طیب نیا با وزیر خارجه نروژ ملاقات کرد و از آنها دعوت کرد تا در پروژه های نفت و گاز ایران مشارکت کنند. هنوز مشکلات دیگری مانع این تعامل است ولی طرفین خیلی راجع به جزئیات آن نگفته اند. طبیعی است که مشکلات بانکی یکی از آنها باشد.

دیگر شرکت های بین المللی چه می گویند؟ شرکت پتروناس مالزی هنوز به طور رسمی چیزی در مورد این الگوی جدید نگفته است. شرکت لوک اویل روسیه هم فعالانه مشغول پروژه های اکتشافی نفتی عراق است. ششمین شرکت بزرگ نفتی روسیه، تات اویل هم یک یادداشت تفاهم امضا کرده ولی عملیاتی نیست و قید شده که این پروژه یک پروژه آینده پژوهی است.

پاتریک پویان که رئیس شرکت توتال فرانسه است در اوائل سال میلادی جاری با ریاست جمهوری دیدار کرد و به دنبال آن قراردادی هم برای خرید نفت در مقابل فروش قطعات هواپیما امضا شد. تا کنون هم این قرارداد از مرز گفتگو فراتر نرفته است.

چالش دیگر این است که از یک طرف ما می خواهیم سهم خود را در اوپک پس بگیریم و از طرف دیگر اوپک می خواهد سطح تولید خود را پایین بیاورد. خوشبختانه چون هنوز به سطح تولیدات پیش از تحریم نرسیده ایم از محدودیت های تولیدی معاف هستیم ولی باید مراقب واکنش های اعضای اوپک به میزان تولید و فروش خود باشیم.

قابل ذکر است که نخستین قرارداد جدید نفتی برای توسعه چهارمیدان با شرکت توسعه نفت و گاز پرشیا از زیرمجموعه های ستاد اجرایی فرمان امام (ره) به امضا رسیده است.  شرکت های خارجی هم بر اساس این الگوی جدید باید شریک ایرانی داشته باشند. شرکت های ایرانی هم می توانند شرکای خارجی برگزینند. اما آیا مشکلات دیگری بر سر راه است که این غول های نفتی با شتاب نمی آیند؟

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: