به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

با نزدیک تر شدن به انتخابات ریاست جمهوری 1400 و در حالی که روز جهانی کارگررا با بزرگداشت از تلاش های این قشرزحمت کش جامعه پشت سر گذاشته ایم، توجه به این طبقه از شهروندان، میزان حقوق و مزایای آنان در مطابقت با شرایط اقتصادی کشور، مسائل معیشتی، بیمه‌ای و بازنشستگی این زحمت‌کشان و احترام این طبقه در جامعه مواردی است که باید مورد نظر دولت آینده قرارگیرد. واقعیت این است که ما با یک پارادوکس روبرو هستیم؛ از یک سو، فوانین کار کشور در جهت تامین منافع کارگران تنظیم شده و در مواردی، چالش های مهمی برای کارفرمایان و کارآفرینان ایجاد می کند. از سوی دیگر اما شاهد وضعیت نامناسب اقتصادی طبقه کارگر و کوچکتر شدن سفره‌های معیشتی آنان هستیم. 

مقایسه‌ای از دستمزد کارگران در سال 92 و 99 و قیمت کالاها حاکی از آنست که برغم رشد 4.5 برابری مزد کارگران طی این 7 سال، قدرت خرید آنها 2.5 برابر کم شد و فاصله مزد با سبد معیشت از 1.2 میلیون تومان در سال 92 به 3.2 میلیون تومان در سال 99 رسید، تا حدی که حتی افزایش حقوق ها در سال 1400 نیز نمی‌تواند پاسخگوی هزینه‌های زندگی باشد. به گفته رئیس کمیته دستمزد شورای اسلامی کار، کارگران قادر به تاب آوردن در مقابل افزایش روزافزون نرخ کالاهای مورد نیاز نیستند. فرامرز توفیقی موضوع دستمزد، امنیت شغلی و مسکن را به عنوان سه مطالبه اصلی کارگران از دولت آینده مطرح می کند. هرچند این مطالبات کاملا منطقی است ولی دولت نباید مشکل معیشتی کارگران را از طریق تحمیل سقف بالای دستمزدها بر کارفرمایان رفع و رجوع کند. 

کارگرانی که قراردادهای موقت دارند خواهان امنیت شغلی هستند که به گفته فتح الله بیات، رئیس اتحادیه کارگران قراردادی، به امنیت معیشتی شان گره خورده است. ولی باید توجه داشت که تحمیل و افزایش حداقل دستمزد بر کارفرمایان، تنهات باعث افزایش تعداد کارگران قراردادی می شود. راه اصلی، رونق تولید است، زیرا در آن شرایط، تقاضا برای نیروی کار افزایش خواهد یافت و به طور طبیعی دستمزدها نیز بالا خواهد رفت. اکنون مطالبه فعالان کارگری از رئیس جمهوری آینده، افزایش حقوق کارگران است، ولی مطالبه درست تر این است که فعالان کارگری از سوی بر لزوم رونق تولید تاکید کنند.

به باور فعالان کارگری، جامعه 14 میلیونی کارگری که به همراه خانواده هایشان بیش از نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می دهند نیاز به رئیس جمهوری با برنامه های عملیاتی قوی، آگاهی از وضعیت کار در کشور، و در نظرگرفتن مطالبات کارگران دارد. فعال کارگری علی اصلانی تضمین امنیت شغلی کارگران و تعیین تکلیف قراردادهای موقت را دو اولویت مهم دولت بعد می داند.  به گفته اصلانی خواسته کارگران رسیدگی به مشکلات جامعه کارگری و معیشت خانواده های آنان است.  اصلانی می گوید با این که در بخش کارگری افزایش 39 درصدی حداقل مزد اتفاق افتاد، با این حال این افزایش، هزینه های زندگی کارگران را پوشش نمی دهد و فاصله بین خط معیشت و سبد هزینه های زندگی کارگران همچنان وجود دارد.

باید توجه داشت که کارفرمایان نیز معتقدند نداشتن امنیت شغلی کارگران و قراردادهای موقت کیفیت کالاهای تولیدی را پائین می آورد. کارفرمایان مشکلی اصولی با افزایش دستمزدها ندارند، اما فشار افزایش دستمزدها در بسیاری از موارد برای کسب و کارهای کوچک و متوسط سنگین و غیر قابل تحمل است. به گفته داود جوانی، دبیرکل انجمن های صنفی کارفرمایان، از سه ضلع تولید یعنی دولت، کارگر و کارفرما، دولت همیشه خودش را کنار می کشد و کارگر و کارفرما در این میان فدا می شوند؛ کارگر به دلیل عدم تامین حداقل سبد معیشت، و کارفرما به دلیل عدم توانائی در پرداخت به کارگر.  جوانی با انتقاد از دولت که به تکالیف خود عمل نمی کند می گوید وقتی کارفرما هم ثبات کاری ندارد و فعالیت هایش دائمی نیست چگونه می تواند از کارگر حمایت کند؟    

چندی پیش آقای روحانی طی سخنانی رونق اقتصادی را تضمینی برای امنیت شغلی کارگران خواند و گفت بهترین راه کمک به بهبود وضعیت کارگران کمک به بهبود اقتصاد کشور است.  در همین راستا و درحالی که تورم و نبود ثبات اقتصادی کارگران را از تامین حداقل های زندگی نیز بازداشته است، استاد اقتصاد، یعقوب اندایش رشد اقتصادی و کاهش تورم را مهم ترین عامل برای بهبود وضعیت کارگران می داند و بر این باوراست که برای بهبود شرایط اقتصادی کارگران و اقشار ضعیف جامعه باید در مسیر رشد و توسعه گام برداشت و در این مسیر عواملی مانند برداشته شدن تحریم ها، رقابتی کردن اقتصاد، و کاهش نوسانات اقتصادی نقش تعیین کننده ای دارند. باید دید که منتخب چهار سال آینده چگونه پاسخگوی دغدغه جامعه کارگری، این موتور محرک توسعه اقتصادی کشور خواهد بود.   

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

اولویت نظام در سال ۱۴۰۰ چه باید باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: