اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

"پیام مدیر عامل" در سایت ارج به درستی علت بی ارج شدن تولید ملی را بیان می کند. در این پیام شرکت ارج در صنعت لوازم خانگی به عنوان الگویی موفق در بخش دولتی معرفی شده است.  اصل مشکل در همین دولتی بودن کارخانه ایست که متعلق به بخش خصوصی بوده اما به مصادره مدیریت ناکارآمد دولتی درآمده است. البته نمی توان سایر عوامل تأثیرگذار بر تولید ملی را نادیده گرفت اما حداقل در مورد شرکت ارج می توان دولتی بودن آن را از عوامل اصلی تعطیل شدن آن پس از نزدیک به 80 سال دانست. 

شاهرخ ظهیری از پیشکسوتان صنعت کشور معتقد است: عاقبت اقتصاد دولتی و مدیریت دولتی چیزی جز این نیست. وی می گوید: ارج یکی از کارخانه های با ارزش کشور ما بود که نه تنها نیاز داخلی را رفع می کرد بلکه صادرات هم به کشورهای مختلف داشت ولی حالا آن کارخانه مهم و عظیم به روزی افتاده است که نه تنها جنسش فروش نمی رود بلکه به کارخانه ای فرسوده و تعطیل تبدیل شده است؛ نتیجه چی هست؟ و چرا به این روز دچار شدیم؟

عدم مدیریت صحیح، سو مدیریت مدیریت ها، مدیریت های دولتی و انتخاب کسانی به عنوان مدیر که علاقه ای چندانی به این کار نداشته و تنها به عنوان حقوق بگیر بالای سر این کلرخانه و امسال این کارخانه گذاشته شدند، بنابراین می بینیم کار ارج و امثال ارج به اینجا رسیده است.

ظهیری معتقد است: کارخانه هایی که ابتدای انقلاب دولتی و مصادر شدند کم و زیاد همچون ارج دچار مشکل هستند. شما الان هیچکدام از آن کارخانه ها را نمی بینید و نمی توانید نشان بدهند که مثلا 100 بوده و حالا 120 شده اند و توسعه پیدا کرده اند بلکه بخش عمده ای از این کارخانه ها مانند ارج جمع شده اند و یا با ظرفیت بسیار کم کار می کنند اصل قضیه این است که این کارخانه ها باید به صاحبان اصلی یا ورثه آن ها بازگردند و یا واگذار شوند به بخش خصوصی که با جان و دل برای آن ها زمان خواهند گذاشت، مدیریت دولتی جواب نخواهد داد و در این سال ها تجربه نشان داده که جواب نداده است.

محمد طحان‌پور در پاسخ به صحت و سقم تعطیلی کارخانه تولید لوازم خانگی ارج گفت: این کارخانه از حدود سه سال پیش با کاهش شدید تولید روبرو شد و حتی بعد از مدت کوتاهی اقدام به ساخت لوازم خانگی بدون برند برای سایر شرکت‌های منفعت طلب کرد. رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی تهران در بیان علت عدم فعالیت این شرکت، اظهار داشت: عمده سهام شرکت ارج از اواخر دوران سازندگی به بانک ملی ایران واگذار گردید که این واگذاری بیشتر از آنکه به خصوصی سازی ربط داشته باشد خصولتی بود و همین امر ضعف مدیریتی را نیز در پی داشت.

محسن جلال پور، رییس اتاق بازرگانی ایران، نیز در کانال تلگرام خود نوشت: آن چه به نظرمی رسد این است كه سلب مالكیت این كارخانه و سپردن مدیریت آن به مدیران حقوق بگیر و دولتی و فراز و نشیب مدیریتی  در طول سال های گذشته باعث شد روند زوال در این  كارخانه طی شده و به چنین روزی مبتلا شود. وی در ادامه نوشت: به نظرم زوال ارج بیش ازهرچیز ناشی از سیاست های نادرست سلب مالكیت در سال های گذشته است که در همان دوران مخالفان فراوانی داشت اما به هرحال، پیش رفت و شرکت های بزرگی را به کام سوء مدیریت دولتی انداخت.

جلال پور در تلگرام خود به تصویب قانون حفاظت از توسعه صنایع در شورای انقلاب اشاره می کند. با استفاده از این قانون دولت اموال و دارایی بخش خصوصی را به عناوین مختلف مصادره می‌کرد و در سایه این قانون شوک بزرگی به این بخش و فعالان اقتصادی کشور وارد شد.

حدود دو سال پیش علاء میرمحمدصادقی در گفتگویی از چگونگی توقف این قانون خطرناک علیه بخش خصوصی گفت. میر محمدصادقی می گوید: تنها کاری که در آن زمان از دست ما به عنوان نمایندگان بخش خصوصی در اتاق بازرگانی برمی‌آمد این بود که مکرر به مقام معظم رهبری که در آن زمان رئیس‌جمهور بودند نامه نوشتیم و اعتراض خود را از این قانون اعلام کردیم. سرانجام پس از پیگیری‌های فراوان، ایشان جلسه‌ای با حضور چند نفر از اعضای کابینه و نمایندگان ما در اتاق بازرگانی ترتیب دادند و آیت الله خامنه‌ای قانون حفاظت از توسعه صنایع را دارای ایراد فراوان تشخیص داده و آن را مغایر با قانون دانستند.

عوامل بازدارنده تولید ملی بسیارند اما در این میان با توجه به مباحث مربوط به تعطیلی شرکت ارج تنها دو موضوع را برجسته می کنیم. اول قوانینی که برای بخش خصوصی مضر هستند باید شناسایی شوند و دوم اتاق بازرگانی در رایزنی با مسئولان و قانون گذاران باید در رفع این موانع قانونی بکوشد.  اگر امروز و در دوران پساتحریم به دنبال جذب سرمایه گذاری خارجی هستیم اتاق بازرگانی باید با همفکری فعالان اقتصادی راه حل های مناسب را در رایزنی و همکاری با دولت و مجلس پیدا و ارائه کند و تا مرحله انجام، پیگیر آنها باشد.

داستان تاسیس و بالیدن ارج، کارخانه‌ای که به دست سه برادر ارجمند پایه‌گذاری شد، در کتاب پنجاه کنشگر اقتصادی ایران

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام