اقتصاد

گرانی قیمت نان، موضوع داغ این روزها، چندان برای بسیاری از ما صاحبان کسب و کار موضوع داغی نیست اما به نظر می رسد که باید باشد. 

بسیاری از عواملی که باعث افزایش قیمت نان شده اند عواملی هستند که تاثیر منفی روی کسب و کار ما نیز گذاشته اند از جمله، مداخله دولت در بازار، سوءمدیریت در سیاست های تجاری، افزایش نقدینگی که بطور کلی باعث تورم می شود و هدفمندی یارانه ها...  و البته شرایط همچنان بدتر می شود.

جامعه اقتصادی و فعالان وتلاشگران این عرصه، زمان زیادی را صرف بحث بر سر مشکلات و راه حل های اقتصادی می کنند و سعی دارند دولت را متقاعد کنند تا در سیاست های خود تجدید نظر کند و سیاست های نادرست را تغییر دهد.  با وجود اینکه میزان مشارکت بخش خصوصی در سیاست و سیاستگذاری بهتر از گذشته است ولی ما همچنان باید بیاموزیم که چگونه می توانیم روی جریان سیاستگذاری اقتصادی تاثیرگذار باشیم.  اخیرا شاهد دو مورد موفقیت نسبی بودیم که یکی قانون بهبود فضای کسب و کار بود و دیگری تاخیر در اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه ها.  اما چنانچه در بررسی نامه  سرگشاده 50 اقتصاددان توسط آقای فرامرزی در وب سایت تاجران دیدیم هنوز جوانب متعددی از مشکلات اقتصادی وجود دارند که نیازمند توجه مضاعف و مستمر هستند تا برطرف شوند. 

ارسال ديدگاه (2 ديدگاه)

با عدم موفقیت مجدد مذاکرات هسته ای اخیر در دستیابی به نتایجی ملموس، این سوال مطرح است که باید شاهد چه اتفاقاتی در شش ماه آینده باشیم؟

البته یک اتفاق محتمل است که توافقی حاصل شده باشد.  با وجود گزارشات مبتنی بر عدم رضایت طرفین مذاکرات مسکو، به نظر می رسد همه به اجماعی رسیده باشند که بالاخره وقت آن رسیده که به این بحران خاتمه داده شود و مذاکرات باید جایی به پایان برسد.  برنامه هایی برای ادامه مذاکرات در سطح فنی در استانبول در جریان است و شرکت کنندگان در این مذاکرات تاکید کرده اند که این مذاکرات پایان مذاکرات سیاسی نخواهد بود.  دستیابی به یک راه حل نیازمند انعطاف هر دو طرف است تا هر دو طرف بتوانند از مذاکرات پیروز بازگردند.  نارضایتی کنونی که از طرف طرفین حاضر در مذاکرات مسکو ابراز شده ممکن است نشانی از پیشرفتی باشد که برای عموم مردم مشهود نیست. 

با این وجود به نظر نمی رسد که چند دهه درگیری راه حلی پیدا شود در حالی که گزینه ای مشهود نیست. این امر ما را بر سر یک سه راهی قرار می دهد تا یکی از این سه سرنوشت را انتخاب کنیم.

ارسال ديدگاه (6 ديدگاه)

رشد چشمگیر و خوشبینی ها در مورد اقتصاد چین در طول دهه گذشته رو به ضعف است.  ناظران بین المللی در مورد چشم انداز آینده اقتصادی چین و بروز یک بحران اقتصادی در آن کشور ابراز نگرانی می کنند.  برای نمونه به مقاله "اشک ها در پس لبخند چین" نوشته شروین شهریاری در دنیای اقتصاد نگاهی بیاندازید. 

رهبران چین به جای ادامه سیاست های جاری سعی در اعمال اصلاحات دارند. در مورد لزوم اصلاحات در بین آنها تردیدی نیست اما سوال اینجا است که از کجا این اصلاحات را آغاز کنند. مقامات چین با تعهد خود به پیشگیری بروز یک بحران تصمیم گرفتند تا برنامه های خود برای شناور کردن نرخ تبدیل ارز، آزادسازی نرخ بهره ها، کاهش موانع در مسیر سرمایه گذاری خصوصی و ظوابط واسطه گری را با مردم در میان بگذارند.  در حالی که می توانیم از تمام این تجارب چین درس بگیریم اما در این میان تجربه آنها در زمینه نرخ بهره می تواند از همه برای ما مفیدتر باشد. 

دولت چین مانند دولت ایران به شدت نرخ بهره را کنترل می کند.  بانک های دولتی بازده سود بسیار کمی ارائه می کنند چون دولت نرخ بهره پایین را اجباری کرده است.  مردم پول خود را در بانکها پس انداز می کنند چون موقعیت دیگری برای بهره بالاتر وجود ندارد. 

ارسال ديدگاه (4 ديدگاه)

این مقاله مروری است بر هشتمین مورد از موارد ده گانه نامه سرگشاده 50 اقتصاددان به رییس جمهور، محمود احمدی نژاد، در سال 1385. قسمت های پیشین را در وبسایت تاجران بخوانید، بیاندیشید و نظر دهید. 
۸- مداخله بى رويه در بازار كار
نکته هشتم آن نامه نمونه های متعددی از سیاست ها غلط و بیمار دولت را برای انتقاد از مداخله بی رویه در بازار کار بر شمرده بود.  در میان آنها میزان حق بيمه سهم كارفرما و تاثیرات آن بر جريان درآمد و هزينه سازمان تامين اجتماعى در درازمدت است که مانعی بر سر راه رقابت پذیری شرکت های ایرانی است.  با وجود سهم بالای کارفرما برای پرداخت به سازمان تامین اجتماعی، این اقتصاددانان نسبت به سلامت مالی سازمان ابراز نگرانی کرده بودند. 

شش سال از ابراز این نگرانی توسط اقتصاددانان می گذرد و این مشکل همچنان وجود دارد.  سهم کارفرمایان همچنان نسبت به دیگر کشورها همچنان بالا است: 20 درصد حقوق در مقایسه با هند (8,33 درصد) لبنان (8,5 درصد) کویت (10 درصد) و ترکیه (11 درصد).  وضعیت ریاست این سازمان هم همچنان بحث برانگیز است که خود این مسئله بر مشکلات افزوده  ولی اجازه بدهید در این فرصت فقط روی وضعیت مالی سازمان تامین اجتماعی تمرکز داشته باشیم.

ارسال ديدگاه (8 ديدگاه)

صنعت زعفران کشور از مشکلات مزمن فراوری، بسته بندی، نامگذاری مناسب تجاری و قاچاق رنج می برد اما در دهه گذشته تهدید جدیدی متوجه صنعت زعفران کشور است و آن افغانستان است. 
پس از اشغال افغانستان توسط شوروی سابق و یک دهه جنگ و درگیری پس از آن، موجی از پناهجویان افغانی به ایران سرازیر شد.  پس از رفتن روس ها برخی از مهاجران افغانی پیاز زعفران را با خود به افغانستان بردند.  در دوران طالبان، کشت زعفران به دلیل تمرکز آنها بر کشت خشخاش محدود بود.  پس از اشغال افغانستان توسط نیروهای آمریکا در سال 2001 میلادی، آمریکا و دیگر کشورهای غربی افغان ها را تشویق به کشت زعفران کردند تا به این ترتیب جایگزینی برای کشت خشخاش باشد.  آمریکا، ایتالیا، فرانسه، دانمارک، بریتانیا، هلند، آلمان، سوئیس و سازمان ملل متحد اقدام به ارائه پیاز و چمچه زعفران، آموزش کشت، مشوق های اقتصادی برای جایگزین کردن کشت زعفران به جای خشخاش و تسهیلات بازاریابی برای زعفران افغانستان کردند. 

ارسال ديدگاه (10 ديدگاه)

نظرسنجی

چرا حاکمیت اعتراض‌های خیابانی را جدی نمی‌گیرد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: