اقتصاد

وضعیت خودروسازی کشور نمونه آشکاری از مشکلاتی است که در پی انحصار و عدم رقابت و قیمت‌گذاری‌های دستوری برای یک صنعت بومی پیش می‌آید. در این میان انحصار مهمترین بلایی است که بر سر خودروسازی و بطور کلی اقتصاد کشور آمده و ریشه بسیاری دیگر از مشکلات را می توان در تلاش گروه‌ها و افرادی یافت که با استفاده از ابزارهای قانونی و فراقانونی و بهره‌گیری از رانت‌های ارتباطاتی و اطلاعاتی، رقابت را به حداقل می رسانند.

وزیر صمت اخیرا گفت آفت اصلی خودروسازی کشور، انحصار و عدم رقابت است، ولی سوال اینجاست که چرا همچنان ایران‌خودرو و سایپا مشمول رانت‌های آشکار و پنهان می‌شوند. بانک مرکزی از کمک 15 هزار میلیارد تومانی به خودروسازان خبر داده بود ولی این کمک‌ها تنها به سوی ایران خودرو و سایپا سرازیر شد و این درحالی است که براساس گزارش معاونت مالی و اقتصادی ایدرو، طی سه فصل اول سال 99، بدهی ایران خودرو به 59.5 هزار میلیارد تومان و بدهی سایپا به 48.8 هزار میلیارد تومان رسیده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته، مجموعا 33.9 هزار میلیارد تومان افزایش بدهی داشته‌اند.

ارسال ديدگاه (0 ديدگاه)

سخنان اخیر دکتر ظریف درباره آخرین وضعیت سند همکاری‌های 25 ساله ایران و چین و نهایی شدن توافق‌ها، امید تازه‌ای برای گشایش تجارت خارجی کشور ایجاد کرد. چین خریدار نفت ایران است و ما در حوزه صنعتی به همکاری‌های چین نیازداریم و در واقع اقتصاد دو کشور مکمل یکدیگر است. در همین حال چین به جایگاه نخست اقتصادی در دنیا نزدیک می شود و از همین روست که توافق‌های تجاری و صنعتی میان دو کشور باید با نهایت دقت تدوین شود.

از لحاظ سیاسی اما، سوءتفاهم‌های زیادی درباره ارتباط با چین وجود دارد. بسیاری از تحلیلگرانی که چین را در مقابل اروپا و آمریکا قرار می‌دهند و از لزوم نگاه به شرق (به مثابه قطب مقابل و متضاد غرب) سخن می‌گویند، یک نوع رویکرد جنگ سردی به اوضاع جهان دارند و از این واقعیت غافلند که چین نیز همچون بسیاری از کشورهای شرق دور، عملا بخشی از جهان سرمایه‌داری است و برغم تمام تقابلهایی که با اروپا و آمریکا دارد، نهایتا پایبند هنجارهایی است که انتقال شفاف و بهینه سرمایه را در سراسر جهان ممکن می‌کند. گروهی که به خیال تقابل بنیادین شرق و غرب، به شرق پناه می برند، عملا شعار «نه شرق و نه غربی» را به سیاست «فقط شرقی» تقلیل می دهند، غافل از اینکه تنها با سیاست هم شرقی و هم غربی است که می توانیم تعاملی سازنده و عزتمندان با چین و سایر کشورهای مرکزی و پیرامونی داشته باشیم. 

ارسال ديدگاه (1 ديدگاه)

خاموشی گسترده در تهران و چند شهر دیگر در ماه گذشته همزمان با رکوردی تازه در مصرف برق یعنی عبور از مرز چهل هزارمگاوات، تنها یکی از نشانه‌های مشکلات عمیقی است که این صنعت درچند سال گذشته با آن روبرو بوده است. افزودن بیش از 1400 مگاوات به ظرفیت نیروگاهی کشور در سال جاری نیز نتوانسته پاسخگوی افزایش روزافزون ابعاد تازه‌تری به مشکلات این صنعت باشد، اما برغم وجود مشکلات ساختاری این صنعت، بار دیگر سخنان ضد و نقیض مسئولین و تلاش برای مقصر جلوه دادن عوامل دیگر شنیدنی است. وزارت نیرو افزایش مصرف گاز و ناتوانی نیروگاه‌های گازسوز برای تامین برق را به همراه مصرف زیاد آن دلیل خاموشی می‌داند، حال آنکه شرکت ملی گاز این مورد را تکذیب می‌کند و می‌گوید امسال نیروگاه‌ها سوخت بیشتری دریافت کرده اند. در عین حال، برخی دیگر دلیل خاموشی را اولویت دادن به تامین گاز برای تولید برق بیمارستان‌ها و مراکز حساس ذکر کرده‌اند.

فارغ از مشکلات فصلی و مقطعی که برای تامین برق در کشور ایجاد می‌شود، راه حل اصولی در فاصله گرفتن از نظام ناکارآمد مداخله‌گری‌های دولتی، قیمت‎گذاری و تعرفه‌گذاری‌های ناعادلانه، و نیز جلب سرمایه گذاری در زیرساخت‌هاست. دخالت دولت در قیمت‌گذاری برق که در روندی غیرشفاف و براساس چانه‌زنی ذی‌نفعان صورت می‌گیرد، بازار برق را با عدم توازن مواجه ساخته است. در همین حال، چالش های سرمایه گذاری در صنعت برق و گاز طبیعی که با تحریم ها تشدید شد، مانع از نوسازی و حرکت به سوی شیوه های نوین گردید.

ارسال ديدگاه (0 ديدگاه)

چهل و دومین سالگرد پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی فرصتی است تا با نگاهی محققانه، دستاوردهای چهار دهه نظام جمهوری اسلامی را مرور کنیم و گذشته را چراغ راه آینده نماییم. در این راستا باید توجه داشت که طی چهار دهه گذشته، شرایط داخلی و منطقه‌ای و جهانی تغییراتی بنیادین کرده و از همین رو، ضمن تاکید بر آرمانهای کلی انقلاب، باید در جزئیات و مصادیق عملگرا بود و با توجه به شرایط زمان و مکان، آرمانها را به روز کرد.

استقلال و آزادی تنها شعارهای احساسی انقلاب نبوند و درواقع به گفتمان‌های اصلی چهل و دو سال گذشته در حوزه حکومت‌داری و شهروندی تبدیل شدند. گفتمان استقلال طلبی که بر لزوم خروج از استیلای بیگانگان تاکید داشت، به اصلی‌ترین مولفه سیاست‌های اقتصادی و خارجی نظام تبدیل شد و گفتمان آزادی که خواستار خروج از استیلای حاکمیت خودکامه بود، هدف و مطالبه اصلی جامعه مدنی شد. در این میان، از همان ابتدا، گفتمان استقلال طلبی با دو سوء تفسیر همراه بود: در حوزه اقتصاد، ما به اشتباه استقلال را به خودکفایی تعبیر کردیم، و در حوزه سیاست خارجی، خروج از استیلای بیگانه را به غرب‌ستیزی تقلیل دادیم.

ارسال ديدگاه (0 ديدگاه)

حضور هیئت رسمی طالبان در تهران و تغییر مواضع نظام در قبال این گروه در افغانستان، واکنش‌های مختلفی را در ایران برانگیخت. خاطره تلخ شهاnت دیپلمات‌های کشورمان به دست نیروهای طالبان و نسل کشی مردمان هزاره افغان باعث شده که صلح با این گروه برای مردم کشورمان قابل هضم نباشد. در مقابل، مقام‌های دستگاه دیپلماسی کشور بر لزوم پیگیری یک رویکرد علمگرایانه در قبال طالبان تاکید می‌کنند و یادآور می‌شوند که واقعیت‌های منطقه و جهان را باید پذیرفت.

به راستی اما آیا ما واقعیات منطقه و جهان را می‌پذیریم و یا سرسختانه در تلاش برای تغییر این واقعیاتیم؟ جواب به این سوال، پرده از پارادکس عملگرایی و ایدئولوژی‌زدگی در سیاست خارجی ما بر می دارد. ما در ارتباط با کشورهایی همچون چین و روسیه و کره شمالی نشان داده ایم که حاضریم تمامی ملاحظات اعتقادی و اخلاقی را کنار بگذاریم و با عملگرایی، بر اساس اصول رئال پولتیک عمل کنیم، ولی وقتی صحبت از ارتباط با غرب و اقمارش می‌شود، به ناگهان با دیوار سترگ ایدئولوژی و خط قرمزهای سیاسی و جناحی روبرو می شویم.

ارسال ديدگاه (0 ديدگاه)

نظرسنجی

اولویت نظام در سال ۱۴۰۰ چه باید باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: