به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

آیا به گفته علیرضا پیمان پاک «فصل جدیدی تجارت خارجی» برای ایران در حال باز شدن است؟ وی در روزهای اخیر توئیتی منتشر کرد و در آن از «اولین ثبت سفارش رسمی واردات با #رمز_ارز به ارزشی معادل ۱۰ میلیون دلار» خبر داد. وی افزود «تا پایان شهریور ماه، استفاده از رمز ارزها و قراردادهای هوشمند به صورت گسترده در تجارت خارجی با کشورهای هدف عمومیت خواهد یافت.» رئیس سازمان توسعه تجارت و معاون وزیر صنعت اشاره ای به مبدا این رمزارز و یا اینکه آیا ماین بوده و یا خریداری شده نکرد. حساب توئیتری منتسب به ریاست جمهور هم با «طیب الله» از این خبر استقبال کرد.

شاید توجه دولت سیزدهم به رمزارزها بیشتر به خاطر قوت گرفتن این ذهنیت است که می شود با رمزارزها تحریم ها را دور زد. در غیر اینصورت دولت و مجلسی که اینترنت را ناپاک می بیند و لوایح متعدد برای محدودیت دسترسی عمومی به اینترنت را بررسی کرده و می کند نمی تواند مدعی استفاده از فناوری های نوین در مسیر هوشمند کردن تجارت و گشودن فصل جدیدی در تجارت خارجی باشد.

در بهمن ماه سال گذشته نسخه‌ای غیررسمی از پیش‌نویس ستاد تحول دولت سیزدهم برای ساماندهی وضعیت ارزهای دیجیتال در کشور، منتشر شد. در این پیش‌نویس، که تاکنون هنوز هیچ نهاد رسمی آن را تأیید نکرده است، مقررات سفت و سختی برای معاملات و نگهداری از ارزهای دیجیتال در نظر گرفته شده است که در صورت اجرایی‌شدن، می‌تواند فعالیت معامله‌گران و کسب‌وکارهای این حوزه را بیش از هر زمان دیگری با محدودیت مواجه کند اما با این حال، نکات بسیار قابل‌تأملی دراین طرح دیده می‌شود که می تواند آغاز محدودیت‌های فراوانی در فضای رمزارز ایران باشد. نگاه کلی به طرح محدودسازی ارزدیجیتال در ایران نشان می‌دهد که دولت بدون توجه به ماهیت رمزارزها و غیرمتمرکز بودن بسیاری از آنها، به‌ دنبال راهی بود تا کاملاً این بازار را در ایران زیرنظر بگیرد و مانع خروج ارز از کشور، پول‌شویی و نگرانی‌هایی از این دست شود. علاوه‌بر این بحث توانایی پیاده‌سازی سامانه کنترلی مد نظر دولت نیز مورد سؤال است. عدم آگاهی و یا همکاری مسئولان کشور، انزوای اقتصادی و سیاسی ما و دور افتادن از بازارهای فناوری بین‌المللی باعث شده که ما از قافله ارزهای دیجیتال عقب بمانیم و تنها با انجام دادن تراکنشهای صرفا مالی ارزش میلیون دلاری یک ارزدیجیتال ناشناس که احتمالا ساخت چین است نمیتوانیم در سطح جهانی ارزدیجیتال رقابت کنیم.

اما آیا ایران و یا روسیه، کره شمالی و ونزوئلا می توانند یا خوب است که از قابلیت بالقوه رمزارزها برای دور زدن تحریم ها استفاده کنند؟ پیش از پاسخ دادن به این سوال ذکر یک نکته قابل توجه است که توجه جامعه بین المللی به این موضوع در ماه های اخیر افزایش پیدا کرده و دلیل آن هم اهمیت وضعیت ایران نیست. از آنجائی که روسیه پس از حمله به اوکراین مورد تحریم های گسترده جامعه بین المللی قرار گرفته، و جامعه بین المللی در تلاش بستن راه های فرار روسیه از این تحریم هاست، توجه به رمزارزها و استفاده بالقوه از این مکانیزم افزایش یافته است. 

تا کنون بیش از 70 درصد از ارتباطات بانک ها روسی با سوئیفت قطع شده است و جامعه بین المللی تحریم هایی علیه بانک مرکزی روسیه نیز اعمال کرده است و روبل روسیه در یک ماه ئس از اعمال این تحریم ها 40 درصد ارزش خود را در مقابل دلار از دست داد. به همین دلیل بانک مرکزی روسیه وادار شد نرخ بهره را از 9 و نیم درصد به 20 درصد افزایش دهد و بازار بورس خود را برای یک هفته تعطیل کرد تا از سقوط بیشتر ارزش روبل و بی ثباتی مالی جلوگیری کند. برخی از گزارش ها حاکی از این است که حدود 45 درصد سرمایه گذاری های خرد در روسیه با رمزارز انجام می شود و تراکنشهای رمزارز در روسیه حدود 5 میلیارد دلار در سال است. گزراش هایی که اخیرا از افزایش تراکنش های بیتکوین و یا تتر در روسیه منتشر شده به دلیل کاهش سقوط ارزش روبل بوده است. برخی از گزارش ها به افزایش این تراکنش ها به مرز 15 میلیارد دلار اشاره دارد.

حدود سه سال پیش به دلیل گزارش هایی که از تلاش ایران، کره شمالی و ونزوئلا برای استفاده از رزمزارزها برای دورزدن تحریم ها به دست سازمان ملل متحد رسیده بود، شورای امنیت اقدامات جدی را در دستور کار خود قرار داده است. دولت های غربی و بعضا شرقی همچون ژاپن راهکارهایی را برای مقابله با روس ها و تلاش آنها برای دور زدن تحریم ها با استفاده از ارزدیجیتال اعمال کرده اند. کارشناسان رمزارزها معتقدند صنعت ارزدیجیتال قابلیت ردیابی عوامل روس در بازار رمزارزها هستند. هر چند با وجود چالش هایی که برای شناسایی دقیق مبدا تراکنش ها از سوی دولت هایی که تحریم ها را اعمال کرده اند وجود دارد اما تعداد تراکنش ها و فعالیت های مشکوک برایشان قابل رصد است. در هر صورت رمزارزها قابلیت رفع فشارهای تحریمی بر اقتصاد روسیه را ندارد و این موضوع در مورد کشورهای دیگری مانند ایران که در این صنعت بسیار ضعیف تر از روسیه است نیز صادق است.

به طور خلاصه:

صنعت رمزارز بسیار کوچکتر از آن است که بتواند نیاز ایران به حجم نقدینگی مورد نظرشان را تامین کند و این روش، راه حل مناسبی برای فرار از تحریم ها نیست. سوئیفت روزانه به طور متوسط 42 میلیون مخابره مالی را پردازش می کند که این حجم در توان فناوری های غیرمتمرکز مالی نیست. استفاده از بلاکچین های عمومی ابزار مناسب و کارآمدی برای فعالیت های غیر قانونی (دور زدن تحریم ها) نیست. این تفکر که برخی رمزارزها  قابلیت دورزدن تحریم ها را دارند وابسطه به این است که آن دارایی ها مورد استفاده گسترده عمومی باشد که در حال حاضر چنین وضعیتی موجود نمی باشد.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

چرا حاکمیت اعتراض‌های خیابانی را جدی نمی‌گیرد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: