به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

پس از ماه ها انتظار برای آغاز دور هفتم مذاکرات هسته‌ای، امید می‌رفت که حضور دیپلماتیک کشورمان در مقر سازمان ملل و درحالی که مذاکرات هسته‌ای یکی از محورهای مورد توجه روسای کشورهای حاضر در نیویورک بود، باعث شود که سرنوشت دور بعدی مذاکرات معلوم شود. متاسفانه اما این چنین نشد و برغم ابراز علاقه‌مندی طرف‌ها برای از سرگیری مذاکرات، اصرار هر یک بر شرط و پیش‌شرط‌های خود به ادامه این بلاتکیفی، دامن زده و در حالی که امیر عبداللهیان شرط شرکت در دور هفتم مذاکرات را آزاد کردن 10 میلیارد دلار از پول های مسدود شده ایران توسط آمریکا می داند، سخنگوی وزارت خارجه تصریح نموده که ایران قطعا به مذاکرات برجام باز می‌گردد. اکنون مقام های وزارت امور خارجه می گویند پس از پایان مراحل بازنگری سوابق برجام به گفت‌وگوهای وین باز خواهند گشت.

لاورف امیرعبداللهیانبر اساس آخرین خبرها، وزیر امور خارجه روسیه در یک کنفرانس مطبوعاتی در مسکو پس از مذاکرات با همتای ایرانی خود گفت: «مسکو و تهران بطور متفق القول بر آن هستند که مذاکرات وین باید در اسرع وقت از سر گرفته شود. طرف ایرانی، طوری که همکارم تایید کرد، آماده این کار است.» سوال اینجاست که چرا برغم فشار تحریم‌ها، ایران تعجیلی برای بازگشتن به مذاکرات و تلاش برای به سرانجام رساندن آن نشان نمی‌دهد؟ آیا این رویکرد برای امتیازگیری است و یا اینکه نظام تصمیم گرفته برنامه اتمی را تا رسیدن به نقطه بازگشت ناپذیر به پیش ببرد؟ در هر صورت باید یادآور شد که تا وضعیت اقتصادی کشور سامان نبابد، نمی‌توان امیدی به امنیت و توسعه پایدار کشور داشت و حتی اگر ما به نقطه بازگشت ناپذیر هسته ای هم برسیم، مشکلات اصلی کشور همچنان پابرجا خواهد ماند و در صورت لاینحل ماندن مسائل اقتصادی، بروز موجهای جدیدی آشوب و ناآرامی داخلی اجتناب ناپذیر خواهد بود.

برغم اظهار امیدواری برای بازگشت به مذاکرات، بنظر نمی‌رسد که ما تلاش چندانی برای رفع موانع تکنیکی کرده باشیم. به دنبال توافق ایران و آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای در مورد تعویض کارت حافظه دوربین‌های مراقبتی در تاسیسات اتمی کشور، به کارشناسان اجازه ورود  به تاسیسات اتمی کرج  که کارگاه ساخت تجهیزات سانتریفیوژ است داده نشد که به گفته رافائل گروسی بر خلاف شرایط توافق شده در بیانیه مشترک 12 سپتامبر با محمد اسلامی، رئیس سازمان انرژی اتمی است. گروسی که امیدوار است در سفر آینده خود به ایران با رئیس جمهور کشورمان ملاقات کند بر این باورست که محدود کردن بازرسی‌های آژانس، بازگشت به توافق با ایران را دشوار خواهد کرد، به ویژه آنکه تاخیر در تصمیم ایران برای بازگشت به میز مذاکره به برخی باورها برای ‌وقت‌کشی و به منظور تولید بیشتر اورانیوم غنی شده است. از همین رو، طرف های اروپائی وقت را برای از سرگیری مذاکرات تنگ می دانند و اصرار دارند که دور هفتم بدون هیچ پیش شرطی از سوی ایران به زودی آغاز شود.  در این رابطه وزارت خارجه آلمان طی بیانیه ای تاکید کرده است که  دعوت از تهران برای بازگشت به مذاکرات وین نمی تواند همیشگی باشد وایران نمی‌ تواند برای از سرگیری این مذاکرات هیچگونه پیش‌ شرطی تعیین کند.  

برغم نیاز مبرم کشورمان برای رفع تحریم ها و بازگرداندن حیات به اقتصاد کشور هنوز برنامه مشخصی برای از سرگیری مذاکرات از سوی مسئولین اعلام نشده است و آخرین صحبت ها از زبان سرگئی لاوروف شنیده شده. ازسوئی امیر عبداللهیان گفته است بزودی مذاکرات را از سر خواهیم گرفت، اما در جای دیگر نیز گفته است نباید خودمان را معطل و منتظر نتیجه مذاکرات وین بگذاریم. در همین حال، رهبران جهان با ابراز خستگی از انتظار برای بازگشت ایران به میز مذاکره براین باورند که درست است که امکان دارد ایران با تاخیر در شروع مذاکرات بخواهد نشان دهد که مذاکره با غرب در اولویت برنامه های سیاست خارجیش نیست، اما این تصور که هرگونه تاخیر در این مورد به ایران موضع قویتری برای مذاکره میدهد یک اشتباه است.  رئیس جمهور فرانسه از کشورمان خواسته تا برای به ننتیجه رسیدن گفت و گو ها به سرعت مذاکرات وین را از سر بگیرد و بدون تاخیر به همه فعالیت های هسته ای ناقض توافقنامه 2015 پایان دهد، و معاون وزیر امور خارجه روسیه نیز با ابراز نگرانی از سوی مسکو در واکنش به اظهارات پایتحت های غربی مبنی بر لزوم استفاده از اهرم سیاسی برتهران به منظور بازگرداندن برجام، براین باور است که این منطق درست نیست.

با وجود آنچه برخی آن را سیاست «ابهام تاکتیکی» از سوی ایران خوانده اند که از یک سو تاکید بر پایان دادن به تحریم ها و بازگشت به مذاکرات وین «به زودی» دارد، و از سوی دیگر هیچگونه جزئیاتی در موضع دولت در این زمینه ارائه نشده است، چشم انداز بازگشت به میز مذاکره با وجود قرار گرفتن در هاله‌ای از ابهام آینده روشنی را برای اقتصاد کشور در صورت رسیدن به توافق و لغو تحریم ها  ترسیم می کند و یادآور روزهای درخشان پسابرجامی، آزادی تعامل اقتصادی با دنیا، روان شدن سرمایه های خارجی به کشور و تبعات پربار اقتصادی دیگر است. در این میان، اما اظهارات اخیر وزیر امور خارجه کشورمان مبنی بر این که سیاست خارجی و اقتصاد را به مذاکرات برجام محض گره نخواهد زد و مذاکره باید برای ملت ایران نفع داشته باشد، از این منظر قابل تامل است که چگونه باید بدون مذاکره و لغو تحریم ها که صرفا از طریق دیپلماسی و به عنوان قسمتی از سیاست خارجی کشور انجام می شود اقتصاد کشور را از تنگنائی که درآن است نجات داد و به ملت ایران منفعت رساند؟  

واقعیت این است که مذاکره و لغو تحریم ها کوتاهترین راه برای بازگرداندن اقتصاد به بزرگراه بهره وری است، و در تلاش برای بازگشت به میز مذاکره مسئولان کشور نیاز به نگرشی واقع بینانه به وضعیت اقتصادی کشور، گزینه های پیش رو، و توجه به مولفه زمان دارند که با استفاده از دیپلماسی مطلوب بتواند مسیر اقدامات پیش رو را با توجه به حفظ منافع ملی روشن کند. 

 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

چرا حاکمیت اعتراض‌های خیابانی را جدی نمی‌گیرد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: