به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور می‌گوید: جمعیت سالمند ایران در یک شتاب منحصر به فرد جهانی، تنها در عرض دو دهه، یعنی از سال 1398 تا سال 1420 از 10 درصد به 20 درصد می‌رسد. این رقم تا سال 1450 به 30 درصد خواهد رسید.  در حالی که بسیاری از کشورها مسیر رسیدن از 10 درصد به 30 درصد سالمندی را طی یک قرن طی کردند، ما این مسیر را در حدود 30 سال طی می‌کنیم و به این ترتیب رکورد سالمند شدن به نام کشور ما ثبت خواهد شد.    

بازنشستگیبه مناسبت روز جهانی بزرگداشت سالمندان، برای نخستین بار در سال 1998 میلادی سازمان ملل طی بیانیه‌ای از پدیده سالمندی با عنوان «انقلاب خاموش» یاد کرد و خاطر نشان ساخت که این پدیده با برهم زدن توازن جمعیت و کاهش نیروهای فعال، ایجاد اختلال در بازار کار و تولید، افزایش هزینه سلامت و بیمه، و دیگر مشکلات اجتماعی و تاثیرات عمیق روانی و اقتصادی،  چهره جوامع را دگرگون خواهد نمود، و متاسفانه، امروز تبعات منفی سالمندی جمعیت در کشورهائی مانند کشورما که برغم آگاهی از روند سالمندی جمعیت خود از ایجاد تمهیدات لازم عقب ماندند، بیشتر دیده می‌شود.

در سال 1335 تنها دو میلیون و 400 هزار نفر از جمعیت کشور بالای 60 سال سن بودند، اما روند افزایش سن جمعیت نشان می‌دهد که با گذشت یک قرن، یعنی در سال 1435 شمار جمعیت بالای 60 سال به 33 میلیون و 400 هزار نفر خواهد رسید که حاکی از 24 برابر افزایش خواهد بود و افزون بر آن تعداد جمعیت سالمندی که نیاز به خدمات ویژه درمانی دارند رشد بسیار بیشتری خواهد داشت. به گفته رئیس انجمن سالمندشناسی کشور، دکتر احمد دلبری، سال 2018 میلادی نخستین بار بود که جمعیت 65 ساله و بالاتر از آن در کشور بیشتر از  کودکان زیر 5 سال شد.  همچنین، در سال 85 تنها 600 هزار سالمند بالای 80 سال در کشور وجود داشت، اما در سال 1430 تعداد این شهروندان به 3 میلیون و نیم خواهد رسید.

افزایش شمار سالمندان که تا سال 1450 به 30 درصد خواهد رسید برای آینده کشور یک چالش جدی محسوب می‌شود و هم از جنبه انسانی و هم از منظر اقتصادی قابل تامل است، زیرا از یک سو نیازهای بهداشتی، درمان و سلامت سالمندان باید مورد توجه قرار گیرد و از سوی دیگر تبعات اقتصادی کاهش نیروی انسانی فعال و سرمایه های اجتماعی که کاهش بهره‌وری و به تبع آن عقب ماندن اقتصاد کشور از عرصه پیشرفت و شکوفائی را به دنبال خواهد داشت باید در میان دغدغه های مسئولان باشد، و این برای کشورهای درحال توسعه از اهمیت بیشتری برخوردار است، به ویژه آن که به گفته پژوهشگران حوزه جمعیت، در حالی که بسیاری از کشورها مسیر رسیدن از 10 درصد به 30 درصد سالمندی را طی یک قرن طی کردند، ما این مسیر را در حدود 30 سال طی می‌کنیم و به این ترتیب رکورد سالمند شدن به نام کشور ما ثبت خواهد شد.    

با توجه به تبعات سالمندی، یعنی کاهش رشد تولید ناخالص ملی، افزایش هزینه نگهداری و بهداشت سالمندان، و نهایتا فشار بر بودجه دولت ها، نیازبه برنامه ای برای ارتقای سطح زندگی و رسیدگی به وضعیت درمانی سالمندان، و در کنارآن تمهیداتی برای جلوگیری از رشد منفی جمعیت، و افزایش نیروی کارجوان و فعال برای چرخاندن چرخ اقتصاد کشوربیش از هر زمان احساس می شود و درحالی که دربسیاری از کشورها برنامه های گسترده ای برای افزایش جمعیت درحال اجرا است، جوان ها ی ایرانی از داشتن امکانات اقتصادی ازدواج و فرزندآوری محرومند  . دراین راستا، رئیس انجمن سلامت خانواده کشور با ابراز نگرانی از رشد منفی جمعیت در سال های آینده، طی نامه ای به رئیس جمهورآمادگی این انجمن را برای اجرای سیاست های کلی جمعیت اعلام کرده  و با اشاره به کاهش نرخ باروری درکشور طی 70 سال گذشته و کاهش شمار تولد ها و منفی شدن رشد جمعیت ایران در سال 1425 هشدار داده که اگرسریعا همه مسئولین کشور، کارشناسان و مدیران وارد میدان نشوند، کشور با بحران جمعیتی روبرو خواهد بود.

متاسفانه، سیاست های کلی جمعیت که بر«پویندگی، بالندگی و جوانی جمعیت با افزایش نرخ باروری به بیش از سطح جانشینی و رفع موانع ازدواج، تسهیل و ترویج تشکیل خانواده و افزایش فرزند، حمایت از زوج های جوان و توانمند سازی آنان در تامین هزینه زندگی برای تربیت نسل صالح و کارآمد» تاکید دارد هیچگاه توسط دستگاه های ذیربط و ارکان نظام دنبال نشد و مهم ترین مفاد آن که توانمند سای و تسهیل اقتصادی برای فرزند آوری است به اجرا نرسید و به این ترتیب همزمان با کاهش نرخ باروری یا جایگزینی، کاهش تدریجی متوسط رشد جمعیت کشور که در دهه های گذشته بر نگرانی کارشناسان جمعیتی دامن زده بود با پیمودن سیری نزولی از بیش از 3 در صد دردهه 30 و 40 به 1.6 درصد در دهه 80 و 90 رسید تا این که سال گذشته برای نخستین بار به زیر1 درصد سقوط کرد و اکنون کشور را برای دهه های آینده در مقابله با بحرانی محتوم قرار داده است. 

مسئولین باید به جای اتلاف وقت و حرف زدن، برنامه های جمعیتی را با زیر بنای حمایت اقتصادی محکم کنند، به فکر تامین و امنیت شغلی جوانان باشند وقیمت های مسکن را متعادل کنند تا جوانان امروزکشورامید به آینده و داشتن شغلی پایدار داشته باشند ومسیر ازدواج و فرزند آوری برایشان هموار شود.  به گفته یک پژوهشگر تحولات جمعیتی، امید این است که «مردم و مسوولان اهمیت این مساله را در ابعاد فردی و اجتماعی به خوبی درک کنند و با عزم ملی و اراده همگانی درصدد مدیریت این بحران گسترده جمعیت برآیند، زیرا اگر عزمی جدی برای پیدا کردن راه نجات از این شرایط وجود نداشته‌باشد، در آینده نزدیک هیچ‌کس از عهده رفع آن برنخواهد آمد. بنابراین هر گونه اهمال در حل این مساله، بهبود شرایط را سخت‌تر کرده و عواقب جبران‌ناپذیری را رقم خواهد زد».    

 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

چرا حاکمیت اعتراض‌های خیابانی را جدی نمی‌گیرد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: