به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

درآستانه روی کارآمدن دولت سیزدهم و در لابلای گمانه زنی‌ها درباره تشکیل کابینه و اولویت های کشور و انتظار برای دستیابی به جامعه ای پر رفاه، برقراری روابط بین المللی و از همه ممهمتر مسائل اقتصادی ومعیشتی، این سئوال پر طنین تراز همیشه دراذهان عمومی وجود دارد که آیا دورهفتمی برای مذاکرات وین وجود خواهد داشت؟  آیا کشور به توافقی مطلوب دست خواهد یافت تا تحریم های کمرشکن اقتصادی برای همیشه برداشته شوند و با تعامل با دنیا بتوان رویای اقتصادی شکوفا را به واقعیت تبدیل کرد؟

رییسیآیت الله رئیسی گفته که نمی‌خواهد وضعیت اقتصادی و شرایط مردم را به مذاکرات برجامی گره بزند. اگر این گفته به معنی اولویت دادن به اصلاحات اقتصادی و مقابله با تورم باشد، می‌توان به رویکرد اقتصادی دولت سیزدهم امیدوار بود، ولی به هرحال اصلاحات اقتصادی در داخل، بدون خروج کشور از انزوای اقتصادی و نیز اتصال به نظام بانکی بین‌الملل امکان پذیر نخواهد شد و در این مسیر، ادامه مذاکرات اتمی و پیوستن به اف.ای.تی.اف از ضروریات نجات اقتصادی کشور است.

در پایان ششمین دور مذاکرات وین با هدف احیای برجام  و در حالی که از سرگیری دور هفتم مذاکرات مستلزم تصمیم گیری کشورمان در مورد پیشنهادات خاص طرف های مذاکره است،  عباس عراقچی با تاکید براین که هدف ایران رسیدن به یک توافق خوب است، گفت به اواخر کار نزدیک شده ایم اما مسیر باقی مانده ساده نخواهد بود.  با این حال، وی با تاکید بر این که موضوع مهم دراین مذاکرات بیش از در نظر گرفتن زمان، حصول اطمینان از حفظ منافع ملی و اهداف کشور است می گوید هرچه سریع تر این توافق حاصل شود بهتر است تا آثار رفع تحریم ها زودتر نمایان شود.

با گذشت بیش از سه ماه از آغاز مذاکرات وین که در هاله ای ازبی اعتمادی و ابهام در مورد آینده این مذاکرات جریان داشته، ارزیابی ها ازاین مذاکرات گاه مثبت و در مسیرصحیح و گاه پر از اختلافات کلیدی میان طرفین و بعضا نیزهمراه با تاکید برتوافقی بهتر و قوی تر و همکاری های آینده بوده است.  ورای مذاکرات وین، و به رغم آنچه مخالفان برجام هر روز رقم می زنند، توافق هسته ای کشورمان با اتحادیه اروپا وگروه 5+1 در آوریل سال 2015 به بسیاری از باورها به عنوان یک دستاورد دیپلماتیک، موفقیتی تاریخی برای کشور محسوب می شود، که به گفته آقای روحانی نشان داد با گفت و گو و تعامل سازنده می توان مسائل مهم و پیچیده کشور با کشورهای بزرگ یا سازمان های بین المللی را حل و فصل کرد و درهای تجارت کشور را به روی دنیا گشود. 

چندی پیش مرکز پژوهش های مجلس طی گزارشی اثر تحریم ها بر اقتصاد کشور را مورد بررسی قرارداد و درآن تاکید کرد که مشکلات تعاملات بانکی، نبود سرمایه خارجی، توقف قراردادهای انتقال تکنولوژی، بلاتکلیفی قراردادهای مهمی که در دوران برجام با کشورهای دیگر به امضا رسیده، محدودیت صادارت نفت، عدم بهره مندی کشور از خطوط اعتباری، خروج شرکت های خارجی از بازار ایران، و یه طور کلی تضعیف رتبه اعتباری ایران توسط موسسات بین المللی بیشترین تاثیر منفی را بر اقتصاد کشورداشته اند. این می تواند پاسخی باشد برای منتقدان برجام که می گویند تحریم ها مانع جدی برای اقتصاد کشور نیست وبا دورزدن تحریم ها می توان به اهداف اقتصادی دست یافت. دورزدن تحریم ها، اما هزینه های سنگین خود را به همراه دارد.  به گفته وزیر پیشین راه و شهرسازی عباس آخوندی، هزینه دورزدن تحریم ها طی 16 سال 400 میلیارد دلار بوده است.  از سوی دیگر، به گفته اسحاق جهانگیری از سال 97 که تحریم نفتی ایران آغاز شد، درآمد نفتی کشور از 100 میلیارد دلار به 5 میلیارد دلار کاهش یافته و این تحریم‌های نفتی تاکنون حدود 100 میلیارد دلار به اقتصاد ایران خسارت وارد کرده است  .اما اگر تحریم ها نبود، اگرروابط با دنیا عادی بود، اگر سرمایه خارجی در کشور بود، اگردرروابط بانکی گره وجود نداشت، و اگر درهای تجارت با دنیا باز بود این 500 میلیارد دلار می توانست صرف آبادی و عمران کشور، توسعه صنعت، ایجاد اشتغال، وافزایش رفاه جامعه شود. 

با توقف مذاکرات درپایان دورششم، تصوربراین است که دورهفتم مذاکرات پس از روی کارآمدن دولت سیزدهم آغاز شود.  دراین حال فضای جدیدی که در سیاست کشور به وجود خواهد آمد می تواند به فشار حداکثری پایان داده و با تمایل به ایجاد توازن درروابط اقتصادی خارجی و رفع تحریم ها به موفقیت مذاکرات وین و بهبود اوضاع اقتصادی بی انجامد، زیرا درعین حال که آقای روحانی به نتیجه رسیدن مذاکرات وین را منوط به تصمیم ایران می داند، یک کارشناس اقتصادی  می گوید اگرچه ممکن است رایزنی های دوره انتقالی روند از سرگیری مذاکرات وین را کند کرده باشد، اما بعید به نظر می رسد که تیم مذاکره کننده آقای رئیسی تصمیم به تغییر مسیر گرفته و از مذاکرات فاصله بگیرد.

آیت‌الله رئیسی گفته‌اند که تعامل با همه کشورهای دنیا را به عنوان یک اصل تعاملی گسترده و متوازن درسیاست خارجی دنبال خواهند کرد و هر مذاکره‌ای که منافع ملی در آن تضمین شود حتما مورد حمایت ایشان خواهد بود. به این رغم اما در سخنانی دیگر می گویند سیاست خارجی دولتشان از برجام شروع نمی شود و به برجام نیز منتهی نخواهد شد، و ایشان نمی خواهند وضعیت اقتصادی و شرایط مردم را به این مذاکرات گره بزنند، حال آنکه با وضعیت اقتصادی و معیشتی که اکنون به دلیل تحریم‌ها در کشور حکمفرماست و به مردم فشار زیادی وارد کرده، و در حالی که به گفته اقتصاد دان مسعود نیلی اقتصاد ایران در آستانه وقوع یک شرایط تورمی شدید غیر قابل کنترل است، تنها راه حل موجود، حرکت در دو ریل موازی مذاکره و اصلاح است؛ مذاکره برای رفع تحریم‌ها و اصلاح برای مهار تورمی که که کلیت اقتصاد و آینده کشور را هدف قرار داده است.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

چرا حاکمیت اعتراض‌های خیابانی را جدی نمی‌گیرد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: