اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

محاسبات دولت در سال گذشته، به گفته آقای روحانی، حاکی از نیاز 60 میلیون نفر یا 18 میلیون خانواده به کمک‌های مالی و معیشتی دولت بود، که به باور اقتصاددانان، نشان از این حقیقت دارد که در واقع 75 درصد از جمعیت کشور در فقر به سر می‌برد و با مشکلات اقتصادی دست به گریبان است. خط فقر در کشور برای یک خانوار 4 نفری، 10 میلیون تومان است و با این که هیج منبعی نمی‌خواهد رقم دقیق و درست آن را به طور رسمی اعلام کند، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد که پائین بودن درآمدها به نسبت مخارج روزافزون زندگی، شمار بزرگی از جمعیت کشور را در فقر فرو برده و یا زیرخط فقر قرار داده است. با ادامه این روند متاسفانه باید شاهد فقیرتر شدن جمعیت کشور و از میان رفتن طبقه متوسط و تبعات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی عمیق‌تری در کشور باشیم.

کارتن خوابمتاسفانه گسترش مشکلات معیشتی، جامعه را با چالش‌های آشتی ناپذیری روبرو کرده و افزایش بی رویه قیمت‌ها، رشد نرخ تورم، مدیریت ضعیف اقتصادی، فساد و بیکاری، نشان از فقر اقتصادی جامعه دارد و می‌بینیم که متاسفانه افزایش جمعیت زیر خط فقر نه تنها سرمایه‌های اجتماعی را رفته رفته از میان می‌برد، بلکه اعتماد به حاکمیت نیز در لابلای مصیبت‌های اقتصادی محو می‌شود.

در اوائل سال جاری، گزارش سالانه سازمان شفافیت بین‌الملل، ایران را از لحاظ فساد مالی در میان 180 کشور جهان در رتبه 146 قرار داد که نشان از سقوط 8 پله‌ای نسبت به سال پیش از آن بود. در همان زمان، اعداد و ارقام مرکز آمار کشور نیز حاکی از افزایش نرخ تورم خوراکی‌های عمده مصرفی مردم بود، و در تابستان نیز مرکز آمار از کوچک‌تر شدن اقتصاد کشور خبر داد، و اعلام صندوق بین المللی پول از احتمال افزایش بدهی خالص دولت ایران تا حد 260 میلیارد دلار در سال 2020، به همراه مشکلات اقتصادی دیگر منجر به کاهش 70 درصدی قدرت خرید کارگران نسبت به سال‌های گذشته و قرارگرفتن 70 درصد از بازنشستگان زیر خط فقر ادامه یافت، و با افت صادرات کشور و میزان تجارت با شرکای اصلی تجاری کشور و سقوط فروش کالاهای غیر نفتی در هفت ماه نخست سال، راه بازگشت به مسیر بهبود اقتصادی بیش از همیشه با چالش ربرو شد.  

با وجود چنین عومل منفی شتاب دهنده‌ای که به یاری تحریم‌ها منجر به اقتصادی نابسامان شده است، اکنون کسری بودجه، افزایش نقدینگی، مشکلات ناشی از پاندمی کرونا، افزایش نجومی قیمت خوراکی و مایحتاج روزانه، افزایش قیمت خودرو و مسکن، بحران ارزی، افزایش بیکاری و فقر، و از همه مهم‌تر، عدم توانائی یا تمایل دولت برای رسیدگی به چنین مشکلاتی، منجر به بروز تبعات اجتماعی بسیاری مانند اعتیاد، خودکشی، طلاق، سرقت، کارتن خوابی و جرائم دیگر شده است که اثرات آن به این زودی از چهره جامعه محو نخواهد شد، به ویژه برای اقشار ضعیف‌تر که در معرض شدیدترین این آسیب‌ها قرار دارند. در اوائل سال جاری شاهد رشد سرقت و جرائم دیگر، به ویژه افزایش مجرمین بار اول بودیم، و  حال در کمال تاسف شاهد افزایش تعداد کارتن خواب‌ها با پیش‌بینی افزایش آنها و تعداد روز افزون افراد بی خانمان هستیم.    

کوروش محمدی، رئیس انجمن آسیب شناسی اجتماعی ایران می گوید درماه های اخیر تعداد کارتن خواب ها و بی‌خانمان‌ها در شهرهای بزرگ چند برابر شده است. درحالی که در سال 97 برخی آمارها تعداد کارتن خواب‌ها در تهران را 15 هزار نفر برآورد کرده بود، و سال گذشته تعداد مراجعین به گرمخانه‌های تهران 450 هزار نفر بوده، اخیرا به گفته یک عضو شورای شهر تهران، گرمخانه ها هر شب پذیرای 700 هزار بی‌خانمان هستند. کوروش محمدی بر این باورست که درصورت ادامه کرونا و فشارهای اقتصادی، دولت باید برنامه حمایتی خود را برای گروه‌های آسیب پذیر پررنگ‌تر کند، زیرا این افراد به خاطر فشارهای ناشی از تامین زندگی کارتن خواب می شوند.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی کشور نیز درهمین راستا معتقد است که شرایط اقتصادی فعلی می‌تواند بسیاری از خانواده‌های ضعیف را به سمت کارتن خوابی سوق دهد. به گفته وی خانواده هائی که در دهک‌های پائین هستند و توان مالی بالائی ندارند، ممکن است افراد بیمار یا سالمند خانواده را به خاطر این که از عهده مخارج و نگهداری آن ها بر نمی آیند رها کنند، و این یک نگرانی جدی برای کشور است.

در چنین شرایطی است که دولت باید در اعمال سیاست‌های خود متوجه رفاه ملت و به ویژه قشرآسیب‌پذیر باشد و همه دست اندرکاران حکومتی در تصمیمات خود منافع ملی را به منافع جناحی و ایدئولوژی ترجیح دهند.  وقتی اقتصاد کشور از ریشه عیب دارد و به گفته مجید رضا حریری از یک بیماری طولانی رنج می برد، بازهم می بینیم که سیاست‌های اعمال شده و عملکرد مدیران اقتصادی آنقدر اشتباه بوده که طی دهه‌ها، هنوز شاهد نقطه عطفی در آن نبوده‌ایم. وقتی درآمدهای مردم با هزینه‌های زندگی همخوانی نداشته باشد، باید منتظر افزایش شمار کارتن خواب‌ها و رشد فقر در جامعه باشیم، و برای خروج از این شرایط، به گفته پژوهشگر اقتصادی، سعید مسگری، ناگزیریم با ایجاد اصلاحات ساختاری موتورهای خاموش رشد اقتصادی را روشن کنیم و اگر نجات اقتصاد و نجات ملت نیاز به شکستن محاصره اقتصادی کنونی کشور از طریق گفت وگو درسطح جهانی، پیوستن به پیمان های مالی بین المللی، تعامل با دنیا و احیای وجهه کشور درعرصه بین المللی دارد، از آنها بی اعتنا نگذریم و رفاه اقتصادی کشور را فدای سرسختی و اختلافات جناحی نکنیم.             

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام