به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

وزارت خارجه چینوزارت امور خارجه چین ضمن اشاره به لزوم حفظ تعهدات برجامی از سوی همه اعضای پنج به علاوه یک، تاکید کرده که توافق برجام حلال همه مشکلات امنیتی منطقه نیست و دولت پکن خواستار ایجاد چهارچوبی فرابرجامی با حضور همه طرف‌های درگیر مسائل خاورمیانه و خلیج فارس شده است. سخنان مقام‌های پکن به نوعی تکرار پیشنهاداتی است که از سوی تروئیکای اروپایی هم ارائه شده بود. مدافعان برجام می‌گویند احیاء این توافقنامه برای اقتصاد کشور ضروری است ولی تحولات بین المللی حاکی از شکل گیری اجماعی برای ایجاد چارچوبی فرابرجامی است. منتقدان می‌گویند، مطالبات بین‌المللی از ایران، شامل برنامه موشکی و نیز فعالیت هایمان در منطقه است و نظام نمی‌تواند برای این مطالبات مشروعیت قائل شود.

البته منتقدان توافق های فرابرجامی، راه حلی به جز درونگرایی ارئه نمی‌دهند و عملا حل مشکلات اقتصادی کشور را تعلیق به امر محال می‌کنند. سوال اینجاست که سرمایه‌گذاری‌هایی نظامی ما و پیگیری سیاست «عمق استراتژیک»، در راستای چه هدفیست؟ اگر هدف، تامین منافع ملی و ایجاد امنیت داخلی بوده، بنظر می‌رسد که دستکم در کوتاه مدت و میان مدت، نه تنها به این اهداف دست نیافته‌ایم، بلکه این سیاست‌ها، برضد خود عمل کرده و مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور در حال تبدیل شدن به یک معضل امنیتی می باشد.

تاکنون مقام‌های کشورمان تاکید کرده‌اند که ایران حاضر به پذیرش هیچ پیش شرطی نیست و اخیرا نیز دکتر ظریف گفته که اگر آمریکا به برجام بازگردد، ما هم می توانیم فورا به تعهدات برجامی خود به صورت کامل برگردیم. اما باید توجه داشت که وضعیت با دوران پساتحریم و برجام یکسان نیست و در دور جدید مذاکرات، اروپا و آمریکا (و به تبع آن چین و روسیه) تنها به دنبال تمدید مدت محدویت در تولید مواد لازم برای ساخت بمب هسته‌ای نخواهند بود و مذاکرات تنها به فعالیت‌های هسته‌ای محدود نخواهد ماند.

هرچند فعالیت‌های اخیر هسته‌ای کشور و تصمیم برای نصب سانتریفیوژهای پیشرفته در نطنز، در صحنه بین‌المللی با واکنش‌های منفی روبرو شد، ولی این امر بدان معنی نیست که نگرانی‌های قدرتهای جهانی تنها به برنامه اتمی کشور محدود خواهد ماند. در حالیکه فرانسه، بریتانیا و آلمان در بیانیه‌ مشترکی، نسبت به عدم پایبندی ایران به تعهدات برجامی ابراز نگرانی می کنند، همزمان مقامات تروئیکای اروپایی بطور مستقیم و غیرمستقیم تاکید کرده‌اند که چهارچوب گفتگوهای جدید باید فراتر از برنامه اتمی ایران باشد. در همین راستا، هایکو ماس، وزیر خارجه آلمان گفته که تعدات برجامی لازم است ولی کافی نیست و توافق جدید با ایران باید برنامه موشک‌های بالستیک ما را نیز شامل شود. همین سخنان به گونه در اظهارات سخنگوی وزارت امور خارجه چین نیز بازتاب یافت.

عده‌ای که در داخل بر درونگرایی تاکید می‌کنند نباید فراموش کنند که تلاش‌ها برای فرا رفتن از برجام قطعا با همگامی چین و روسیه همراه خواهد بود و هرچند در ابتدا این دو کشور مخالفت‌هایی خواهند کرد، ولی نهایتا با غرب هماهنگ خواهند شد. دولت پکن به طور خاص، گفتگوهای فرابرجامی را به مطالبات کشورهای همسایه ما نیز پیوند زده است، زیرا این کشورها از شرکای نزدیک چین محسوب می شوند. از سوی دیگر، رفتارهای دولت مسکو نیز نشان داده که تمایلی عمیق به همکاری اقتصادی با ایران ندارد و حاضر نیست از منافع اقتصادی تعامل غرب و کشورهای خاورمیانه چشم پوشی کند.

در حال حاضر اجماع بین المللی و مواضع قدرتهای جهانی مبنی بر از سرگیری مذاکرات و ایجاد تغییراتی در برجام است، اما حتی اگر به گفته دکتر ظریف بازگشت به برجام تنها نیاز به رفع تحریم ها از سوی امریکا و اجرای کامل مفاد توافق هسته ای از سوی ایران داشته باشد، بازهم پیچیدگی‌هائی در این مسیر وجود دارد که با توسل به دیپلماسی باید آن را پشت سر گذاشت. به این رغم، آنچه رسیدن به یک توافق همه جانبه و نجات ایران از پرتگاه اقتصادی را پیچیده‌تر می‌کند، عدم انعطاف، ترجیح انزوا بر تعامل، برتری منافع جناحی بر منافع ملی و تصویب قوانینی است که به عوض درنظر گرفتن منافع ملی، درهای ورود به آینده روشن اقتصادی را به روی کشور می بندد. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

چرا حاکمیت اعتراض‌های خیابانی را جدی نمی‌گیرد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: