به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

خوزستان که سال‌ها است در رویارویی با بحران آب به گفته‌ای به خشکستان تبدیل شده، در هفته‌های اخیر نیز مانند سال‌های گذشته شاهد تجمع و اعتراضات، به ویژه در منطقه غیزانیه در راستای مطالبات به حق اهالی برای تامین نیاز حیاتیشان بود که متاسفانه با پاسخ خشونت آمیز نیروهای انتظامی روبرو شد. مشکل آب خوزستان علاوه بر یک فاجعه انسانی، به یک مشکل امنیتی نیز تبدیل شده است و استفاده از منابع صندوق توسعه ملی برای رسیدگی به مشکلات زیرساختی خوزستان باید در اولویت برنامه‌های دولت و مجلس یازدهم باشد.

صندوق توسعه ملیلایحه بودجه امسال به دولت اجازه می‌دهد تا سقف 150 میلیون یورو از منابع صندوق توسعه ملی را برای طرح های آبرسانی روستایی و عشایری و توسعه شبکه های آن اختصاص دهد. اکنون سالهاست که حاکمیت توجهی به مطالبات مردم خوزستان برای دسترسی به آب شرب نکرده، ولی به همین علت، متاسفانه مطالبات بتدریج شکلی ساختارشکنانه پیدا کرده. وظیفه اصلی دولت، تولید و توزیع کالاهای عمومی مثل تامین آب شرب است ولی متاسفانه در کشور ما، در حالی که حاکمیت در کوچکترین امور خصوصی مردم دخالت می‌کند، ولی توانایی مدیریت یک موضوع حیاتی همچون آبرسانی را ندارد.

به دنبال واکنش آقای روحانی به فاجعه غیزانیه و گفتگوها برای رفع مشکل بی آبی، شرکت آب و فاضلاب استان خوزستان دلیل عدم آب‌رسانی به این بخش از استان را نبود اعتبارات لازم، کمبود مواد اولیه و تولید لوله خواند و گفت آب رسانی به غیزانیه طی دو هفته آینده انجام خواهد گرفت. از سوی دیگر، سه سال پیش دولت اعتباری برای حل مشکلات زیر ساختی آب در خوزستان تخصیص داده بود که با تصویب مجلس قرار بود همان زمان به منطقه داده شود، اما مشکلاتی که قرار بود تا پایان سال گذشته حل شود هنوز باقی است زیرا به گفته علی ساری، نماینده اهواز در مجلس دهم، مشکل اصلی ضعف مدیریت آبفای منطقه و ضعف گسترده در ساختار مدیریت وزارت نیرو است. نماینده خوزستان در مجلس خبرگان نیز انتقاد را متوجه سهل‌انگاری برخی از مدیران رده بالا و کارهای غیر حساب شده آنها می‌کند و بر ضرورت ورود وزارت نفت برای حل مشکل بی‌آبی این منطقه نفت خیز تاکید دارد. 

خوزستان به رغم برخورداری از منابع آبی و رودخانه های متعدد در وضعیتی قرار دارد که نه تنها قادر به بهره‌ور نمودن سایر نقاط کشور از این منبع حیاتی نیست، بلکه در تامین نیاز‌های خود نیز با مشکل روبرو شده و سالهاست بسیاری از بخش‌های آن، به ویژه غیزانیه، چشم به راه تحقق وعده‌های بی سرانجام مسئولین به انتظار نشسته اند، و با وجود مارپیچی از لوله‌های متعدد نفت و گاز در روستاهای این منطقه، هنوز پس از چهار سال که استاندار خوزستان وعده حل مشکل آب غیزانیه را داده بود آب مورد نیاز مردم منطقه باید از طریق تانکر های حمل آب و خرید آب آشامیدنی صورت گیرد، زیرا به گفته مسئولان محلی، دستگاه‌های ذی‌ربط مانند جهاد کشاورزی رغبتی به ایفای وظایف خود ندارند.

تاریخچه بحران آبی خوزستان، اما به پیش از چهار سال قبل برمی گردد. در حقیقت پس از سال ها خشکسالی، در دولت احمدی نژاد طرحی به نام غدیر برای آبرسانی استان خوزستان به اجرا گذاشته شد که قرار بود در سه فاز و طی پنج سال برای تامین آب آشامیدنی، آبرسانی به 25 شهر و بیش از 1600 روستا انجام شود، اما تا زمان ریاست جمهوری آقای روحانی این طرح به اتمام نرسید و به رغم وعده های مسئولان تا به امروز مردم بسیاری از مناطق خوزستان از داشتن آب شرب سالم محروم مانده اند.

به حق می توان گفت که بازگشت حاکمیت به وظیفه اصلی خود که همانا تامین کالای عمومی و مدیریت صحیح منابع است، می‌تواند استانی که یک سوم از آبهای جاری کشور در آن جریان دارد را سرآمد صنایعی مانند کشاورزی، گردشگری و شیلات و یکی از پایگاه های عمده سرمایه گذاری در کشور کند، اما می بینیم که پس از مشکلات آبی قسمت هائی از خوزستان و از میان رفتن بخش عمده ای از کشاورزی آبادان و خرمشهر در سال 97، باز هم مسئولین آبرسانی نتوانستند جلوی تخریب و ویرانی سیل شدید این استان در سال 98 را بگیرند، و با این که سال 99 نیز تا به حال سالی پربارش در استان بوده ، هنوز شرکت آب و فاضلاب نگران تامین آب آشامیدنی در تابستان است.   

 

 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به نظر شما، کدام یک از موارد زیر نقش مهمتری در تشدید مشکلات اقتصادی کشور داشته است؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: