به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

شافعیهمه ناظران حوزه گردشگری معتقدند نگاه جامعی برای توسعه این صنعت وجود ندارد و برغم اهمیت اقتصادی جذب گردشگر خارجی، عملا اراده سیاسی برای حل مشکلات زیرساختی و سیاستگذاری دیده نمیشود. بر اساس تصمیم کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، قرار بود تا پایان مرداد ماه، «سند راهبردی توسعه گردشگری» ارائه گردد، اما هنوز خبری از این سند نیست و همانطور که غلامحسین شافعی گفته، همچنان در حوزه گردشگری با چشم های بسته و بدون دورنمای مشخص گام برمیداریم.

مقام های وزارت میراث فرهنگی میگویند از ابتدای سال جاری تاکنون، چهار میلیون گردشگر به کشور آمده که حکایت از افزایش 38 درصدی گردشگران دارد. اما متوسط دریافتی ایران به ازای هر گردشگر کمتر از نیمی از متوسط دریافتی برای منطقه جنوب آسیا است. به گفته ولی تیموری، بیش از 80 درصد گردشگران، با اولویت مذهبی و از کشورهای همسایه به ایران می آیند که البته این گردشگران، در مقایسه با گردشگران علاقمند به جاذبه های طبیعی و تاریخی، پول کمتری خرج میکنند.

سازمان جهانی گردشگری   تاجرانسازمان جهانی گردشگری، ایران را در رتبه پنجم از نظر جاذبه های طبیعی، و در رتبه دهم برای جاذبه های تاریخی و باستانی در دنیا قرار میدهد، و افزون بر آن، کشورمان یکی از ارزانترین مقاصد گردشگری در جهان است. اما با اینکه وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی میگوید شرایط گردشگری ایران خوب است و کشور به جذب 20 میلیون گردشگر نزدیک می شود، به دلیل نبود زیرساخت های لازم و آماده نبودن بستر های مناسب برای جذب سرمایه در این صنعت، و وجود محدودیت های دیگر، توسعه گردشگری در ایران هنوز با موانع بسیاری رو به رو است.

تحریم های سال گذشته، فعالان صنعت گردشگری را نیز مانند سایر صنایع نگران تاثیرات این تحریم ها بر این صنعت و کاهش شمار گردشگران خارجی به دلیل تبلیغات منفی و ایران هراسی کرد، به ویژه این که برای جایگزینی در صنعت نفت، ظرفیت گردشگری کشور گزینه ای برتر برای ایجاد درآمد و اشتغالزائی است.  به گفته استاد جغرافیا، سید حسن مطیعی، اقتصاد نفت دیگر مرده است؛ همه باید بدانند در سال های آینده چیزی تحت عنوان اقتصاد نفت برای ایران وجود نخواهد داشت. مطیعی این را فرصتی برای کشور می داند تا مدیران و مسئولان به اقتصاد های پویا و موقعیت آفرین مانند اقتصاد گردشگری توجه کنند. 

گردشگری  تاجرانمجله بین المللی سفر پزشکی در گزارشی، ایران را جزء 10 مقصد اول گردشگری سلامت در جهان ذکر می کند. به گفته سعید هاشم زاده، رئیس اداره گردشگری وزارت بهداشت و درمان، بیشترین اتباع خارجی که برای گردشگری سلامت به ایران سفر می کنند از عراق و افغانستان و سایر کشورهای منطقه، هندوستان و حتی کشورهای اروپائی هستند، و این روند می تواند افزون بر جنبه های درمانی به افزایش معاملات تجاری، سایر عرصه های گردشگری و در نتیجه ارز آوری برای کشور منجر شود. ناگفته نماند که موفقیت اخیر گردشگری سلامت تا حدی مدیون کاهش ارزش ریال بود که ایران را به یکی از ارزانترین مقاصد گردشگری تبدیل کرد، ولی باید به خاطر داشت که گردشگر سلامت تنها با هدف دریافت خدمات پزشکی وارد کشور می شود و در زمینه ارزآوری با گردشگران علاقمند به جاذبه های طبیعی و تاریخی قابل مقایسه نیست. 

از طرف دیگر، ورود دلالان به عرصه گردشگری سلامت مشکلی است که تنها نتایج آن سودجوئی، از دست رفتن فرصت های اقتصادی، ارائه خدمات نامناسب به بیماران و تهدید پتانسیل های این صنعت است. به گفته رئیس انجمن گردشگری سلامت در تابستان گذشته، دلالان گردشگری سلامت، بیماران را به مراکز درمانی فاقد کیفیت استاندارد هدایت می کنند و 30 تا 40 درصد هزینه های بیماران خارجی را به جیب می زنند.     

گردشگری   تاجرانبه گفته غلامحسین شافعی، مهمترین دلیل سهم اندک ایران از صنعت گردشگری و موفق نبودن در این حوزه، نبود سند جامع گردشگری به عنوان نقشه راه است. شافعی براین باور است که گام هائی که از گذشته در حوزه گردشگری برداشته شده با چشم های بسته و بدون دورنمای مشخص و همراه با بی برنامگی بوده است. شافعی که اخیرا از سوی رئیس جمهور ماموریت حضور در شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری کشور را عهده دار شده است، با اشاره به اهمیت توجه ویژه به گردشگری دراین برهه از زمان می گوید گردشگران سلامت و مدیریت کردن گردشگری در بخش خصوصی باید به یک اولویت تبدیل شود و ما نیازمند تربیت نیروی انسانی ماهردرحوزه گردشگری هستیم و مسائل فرهنگی در این قضیه  100برابرمهم ترازهرنکته ای است. 

به اعتقاد پارلمان بخش خصوصی، وجود قوانین متعدد و دست و پاگیر، لزوم دریافت استعلام‌های مختلف از دستگاه‌ها برای سرمایه‌گزاری در صنعت گردشگری و بی‌توجهی به اصل تبلیغات و ارائه تصویر واقعی از ایران در صحنه بین‌المللی از موانع توسعه صنعت گردشگری در کشوراست، و به گفته شافعی باید به این صنعت که در دنیا جایگاه ویژه ای دارد و از نظر درآمد و اشتغالزائی با صنایع بزرگی چون نفت و خودروسازی رقابت می کند اهمیت بیشتری داده شود.  از طرف دیگر، به گفته حسین سلاح ورزی برای رشد و توسعه اقتصاد کشور، دیگرنمی توان چندان به صنعت، کشاورزی و حوزه هائی از این دست امید داشت، بلکه بخش هائی چون خدمات و گردشگری می توانند زمینه رشد در کشور را مهیا کنند.

سهم گردشگری در تجارت جهانی 7 درصد است، اما متاسفانه برآوردهای بین المللی نشان می دهند که سهم ایران از این 7 درصد تنها نیم درصد است. در عین حال، آمارهای رسمی جهانی حاکی از آن است که به طور متوسط در دنیا از هر 10 هزار شغل، یک شغل متعلق به گردشگری است، به این معنی که در کشورهای گردشگرپذیر، از هر چهار شغل یک شغل متعلق به این صنعت است. این در حالی است که در ایران به ازای هر 14 شغل یک شغل متعلق به گردشگری است، که به باور حسن خلیل آبادی، عضو شورای شهر تهران، این ما را پائین تراز میانگین جهانی قرار می دهد و باید برای خروج از این بحران سیاستگذاری مناسبی صورت گیرد. سیاستگذاری مناسب، اما باید در عین حال با از میان برداشتن سایر موانع همراه باشد که شامل نیاز به زیرساخت های لازم، جاده، فرودگاه، حمل و نقل، سرویس های خدماتی و بهداشتی، تجهیزات پیشرفته و تکنولوژی جدید و همچنین آموزش آکادمیک در این زمینه است. 

وزارت میراث فرهنگی  تاجرانامید توسعه صنعت گردشگری با تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در میان فعالان اقتصادی افزایش یافته است، به ویژه با تصریح مونسان که به رغم نیازبرای سرمایه گزاری 21 میلیارد دلاری درحوزه گردشگری، بخش خصوصی می‌تواند حتی با سرمایه اندک نیز وارد این صنعت شود تا به این ترتیب تحرک مثبتی دراین صنعت رخ دهد . رئیس جامعه تورگردانان بر این باور است که برای ارتقای گردشگری پادرمیانی وزارت امور خارجه نیز ضروری است. ابراهیم پورفرج می گوید کلیه سفارتخانه ها باید موظف شوند تا با همکاری بخش خصوصی به معرفی ظرفیت های گردشگری ایران بپردازند. به گفته ولی تیموری، بزرگترین چالش صنعت گردشگری ما معرفی و اطلاع رسانی نشدن این صنعت است.  تیموری براین باور است که معرفی و اطلاع رسانی گردشگران زیادی را جذب می کند و خود به خود باعث توسعه زیرساخت ها می شود. 

به رغم پیشرفت ها، مشکلات و موانع موجود نیاز به تغییرات اساسی، نه تنها در زیرساخت ها بلکه در سیاستگذاری ها، دارد. بدون شک، تصمیمات سیاسی تاثیر مستقیمی بر اقتصاد گردشگری دارد، به عنوان نمونه در دوران پسابرجام تعداد گردشگران خارجی به ایران از 3.8 میلیون در سال 2012 به بیش از 6 میلون در سال 2018 افزایش یافت. در مقایسه می توان دید که آمارها حاکی از کاهش بیش از 30 درصدی گردشگران بین المللی به مصر و تونس به دنبال شورش های مردمی این دو کشور بود. شکی نیست که سیاست خارجی و روابط بین‌المللی از مهم ترین مولفه های تعیین کننده درموفقیت گردشگری است، و متاسفانه یکی از مشکلات و موانع ما در توسعه گردشگری روابط خارجی ما است. اگر ما از شرایط سیاسی برای جذب گردشگر خارجی بهره ای نداشته باشیم، با توسعه زیرساخت ها نیز قادر به ارتقای این صنعت درکشور نخواهیم بود.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: