به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

مدیر عامل ایران خودرو گفته، خودروهای موجود در انبارهای این شرکت، از 180 هزار دستگاه، به 90 هزار دستگاه کاهش یافته. این در حالی است که ایران‌خودرو در حال حاضر برای 400 هزار خودرو، و سایپا برای 240 هزار خودرو، تعهدات معوقه دارد. در همین حال گزارش ها حاکی است سه خودروساز بزرگ شامل ایران‌خودرو، سایپا و پارس خودرو در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته کاهش ۳۰ درصدی را تجربه کرده‌اند.

خودرو سازی   تاجرانرانت های دولتی در کنار انحصار حاکم بر خودروسازی کشور، به غیر رقابتی شدن تولیدات و ناکارآمدی این صنعت انجامید. بحثی نیست که راه حل در شکست انحصار و ایجاد رقابت واقعی در حوزه خودروسازی است ولی همانطور که حسین سلاح ورزی پیشتر یادآور شده بود، خصوصی سازی در صنعت خودرو تنها زمانی به حال کشور مفید خواهد بود که اولا با آزادسازی، امکان حضور رقبای بین المللی و رقبای داخلی بالقوه فراهم شود و ثانیا، از طریق نهادسازی، منصفانه بودن معاملات و حقوق مصرف کننده و خریدار خرده پا نیز تضمین گردد.

علاوه بر مشکلات ساختاری، اتفاقات سیاسی که طی یک سال گذشته رخ داد و تاثیراتی که این تحولات بر بازار داشت هم تاثیری منفی بر وضعیت صنعت خودروسازی کشور داشته. ناظران صنعت خودروسازی معتقدند اولین مشکل خودروسازان و صنایع وابسته همانند بقیه جامعه صنعتگران، رشد نرخ ارز و در ادامه، محدودیت دسترسی به ارز دولتی بود. خودروسازان که حتی با استفاده از ارز دولتی همیشه ادعای زیان داشتند، حال باید شاهد بالاتر رفتن هزینه تولید به دلیل استفاده از ارز گران تری باشند. درعین حال، بازگشت تحریم ها نیز که منجر به محدود شدن روابط با بانک ها و موسسات مالی دنیا شد، نه تنها به خروج شرکت هائی چون رنو و پژو انجامید، بلکه باعث بروز اختلالاتی در تامین قطعات خودرو، کاهش افزون تر تولید و افزایش بیش از حد قیمتها شد. 

البته نباید از یاد برد که اگر صنعت خودروسازی ما با مشکلات ساختاری روبرو نبود، اینچنین در برابر نوسانات ارزی و تحریم ها شکننده نمی شد. آسیب هایی چون بنگاهداری، انتصاب مدیران سیاسی و ناکارآمد، فساد در روش های تامین قطعات، قیمتگذاری، و فروش خورو، همگی از نتایج انحصار و تفکر غیررقابتی است.

خودرو سازی   تاجراندر حال حاضر، صنعت خودروسازی کشور با شرایط جدیدی روبه رو است و پس از خداحافظی با همکاران اروپائی خود، رنو و پژو، اکنون به دنبال همکاری با ترکیه و روسیه است. پیشرفت در ساخت قطعه، ترکیه را در سال های اخیر به یکی از بزرگترین صادر کنندگان قطعه و خودرو تبدیل نموده، تا جائی که تنها در سال 2018 صادرات محصولات صنایع خودرو سازی ترکیه به 31.6 میلیارد دلار رسید. به گفته کارشناس خودرو، محمد رضا نجفی منش، مذاکرات متعددی بین ایران و ترکیه برای همکاری در زمینه خودرو صورت گرفته و ترکها نیز از همکاری با ایران استقبال کرده اند.

برنامه کشورمان برای همکاری با دو کشور ترکیه و روسیه تولید یک خودروی مشترک با طراحی یک پلتفرم است، اما حقیقت این است که تا به حال هیچیک از این سه کشور به تنهائی طراحی و تولید پلتفرم را تجربه نکرده اند و معلوم نیست جزئیات کار چگونه، و کدام قسمت از ساخت و تولید در کدام کشور انجام خواهد شد.  ترکیه در گذشته در تلاش خود برای طراحی چنین پلتفرمی موفق نبوده و بیشتر در زمینه مونتاژ فعالیت داشته. روسیه نیز در صنعت قطعه سازی ادعای چندانی ندارد.

افزون بر موارد فوق، محل تولید باید جائی باشد که امکان تعامل با کشورها وجود داشته باشد، اما حتی درغیاب مسائل سیاسی  که می تواند مانعی در این برنامه باشد، بدون ایجاد تولیدی که هم اقتصادی و هم رقابتی باشد و بتواند بازار بزرگی را به خود اختصاص دهد، موفقیت چنین طرحی غیر ممکن به نظر می رسد. به گفته جواد مرزبان، در یک همکاری سالم با کشورهای دیگرد ر زمینه تولید باید توازن قوا وجود داشته باشد و ارتباطات به نحوی باشد که تنها منافع یک کشور را تامین نکند. مرزبان با ذکر تجربه رنو و پژو که در آن، کشورمان بدون انتقال تکنولوژی تنها صنعت مونتاژ را بدون هیچ شرطی در اختیار داشت، یادآور شد که با رفتن فرانسه از ایران، خط تولید خوابید و اکنون باید در موضوع همکاری با ترکیه و روسیه هم از این تجربه استفاده شود و جزئیات بحث تولید مشترک کاملا مشخص باشد، زیرا سیاست ترکیه دائما در حال تغییر است و روسیه نیز هر زمان که بخواهد منافعش را در قبال ما عوض می کند. در واقع پیش شرط های مورد نیاز برای اجرای چنین طرحی در ائتلاف این سه کشور وجود ندارد و این همکاری مشترک، با شرایطی که اکنون ترسیم شده، نمی تواند برای کشورمان منفعتی داشته باشد. 

خودروسازی   تاجراناز طرف دیگر حل مشکلاتی که در طی سال ها در صنعت خودرو سازی کشورمان ریشه دوانده نیاز به زمان و برنامه ریزی صحیح دارد.  به گفته اقتصاد دان و رئیس مرکز تجارت جهانی ایران، سیاستهای نادرست و عملکرد غلط مدیران خودروسازی طی سالیان متمادی موجب ایجاد بحران در زندگی مردم و وارد کردن لطمه به بخشهای مختلف دیگر کشور شده است.  محمد رضا سبز علیپور چند ماه پیش در میز گردی با عنوان واکاوی مشکلات صنعت خودرو سازی ایران اظهار داشت که وجود چنین مدیرانی در صنعت خودرو سازی موجب خواهد شد تا روز به روز سطح کمی و کیفی خودروها کاهش، نارضایتی مردم از خودروسازان بیشتر، صادرات خودرو به پایین ترین حد، بدهی خودروسازان به بانکها، قطعه سازان و سایر طلبکاران معوق و روز به روز بیشتر، ارتباط بین المللی با خودروسازان برجسته جهان قطع و بدهی انباشته هزاران هزار میلیاردی آنان افزایش یابد، و افزایش قیمت فروش خود رو ها نیز گرهی از مشکلات این صنعت باز نخواهد کرد. سبزعلیپور نابودی صنعت خودروسازی را قطعی می داند مگر اینکه دلسوزان نظام هر چه زودتر تدبیری اندیشیده و عذر مدیران سودجو، رسوب کرده، باندباز و رانت خوار را از صنعت خودروسازی کشور خواسته و آنان را از این صنعت تسویه کنند. البته توصیه های آقای سبز علیپور، مستلزم تغییر ذهنیت سیاستگذاری و ایجاد شرایط رقابتی برای صنعت خودروسازی است.

صنعت خودرو سازی   تاجرانهرچند مشکلات خودروسازی ریشه در رانت  های دولتی داشته، ولی این صنعت به کمک های دولتی معتاد شده و به نظر نمی رسد که راه برون رفتی هم وجود داشته باشد. به گفته فعالان صنعت خودرو، مشکل اصلی در حال حاضر در زنجیره خودرو سازی کشور، کمبود نقدینگی است و چون دولت نمی خواهد تولید متوقف شود، در تلاش برای یافتن راهکارهائی برای حل مشکلات مالی صنایع خودرو، اخیرا وزارت صنعت مجوز جدیدی برای پیش فروش و به منظور تزریق نقدینگی در اختیار خودروساز های دولتی و خصوصی قرار داد و به نظر می رسد که در حال حاضر خودروسازان در حال ایجاد سازوکار لازم برای انجام پیش فروش های جدید باشند. این در حالی است که خریداران خودروهای پیش فروش شده در سال 97 که قراربود خودروهای خود را تا پایان نیمه نخست سال 98 تحویل بگیرند هنوز در انتظار باقی مانده اند، و به دلیل عدم واردات قطعات به کشورمان، تحویل به ماه های آینده موکول شده است و با این حساب معلوم نیست سرنوشت تحویل خودروهائی که با این مجوز جدید قراراست تولید شوند چه خواهد بود.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: