به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

کارنامه رهبری حضرت امام را از زوایای مختلفی می توان بررسی کرد. امام خمینی در مقام بنیانگذار انقلاب اسلامی،  همزمان رهبری سیاسی و دینی بودند که آرمان وحدت کلمه را با مرزهای جدیدی تعریف کردند. پس از پیروزی انقلاب و شدت گرفتن بحران ها، حضرت امام با حکمت و درایت، ضمن برخورد قاطع با جریان ضدانقلاب، چندجانبه گرایی و مصلحت را در رابطه با همه یاران انقلاب و دلسوزان کشور به کارگرفتند و همین امر باعث غنای فکری و سیاسی صحنه سیاست کشور در زمان حیات حضرت امام بود.

امام خمینی رفسنجانی آیت الله خامنه ایحضرت امام با رهبری قاطع خود، به سنت دوهزار و پانصدساله نظام سلطنتی در کشور پایان دادند ولی باید توجه داشت که این قاطعیت را در مصاف با بحران هایی که پس از پیروزی انقلاب نیز حاصل شد از خود نشان دادند. هرچند بحث ها و حاشیه های زیادی درخصوص نحوه پایان یافتن جنگ تحمیلی و پذیرش قطعنامه 598 مطرح است، ولی به هر حال هر قرائتی از آن دوران حاکی از این است که امام با اعتماد به نفس، برخوردی علمگرایانه و عقلایی با تحولات و چالش های پیش رو داشت و  ضمن پایبندی به آرمان های انقلاب، منافع ملی را نیز هیچ گاه از نظر دور نمی داشتند.

زمانی که حضرت امام با پذیرش قطعنامه 598، از نوشیدن جام زهر سخن گفتند دل همه عاشقان ولایت به درد آمد ولی اکنون و با گذشت سه دهه از آن رویدادهاست که عمق تدبیر امام روشن میشود. رهبر فقید انقلاب، از طریق مشورت با همه مقام های کشوری و لشکری از طیف ها سیاسی و عقیدتی مختلف، راهی را انتخاب کردند که دوام و بقای نظام و کشور را تضمین کرد و راه را برای گذار به دوران سازندگی هموار کرد. ما پیش از پذیرش قطعنامه 598، خواستار مجازات صدام به عنوان آغازگر جنگ بودیم ولی به علت فشارهای بین المللی این مطالبه برحق، گزینه عملی نبود و از همین رو، با رهنمون های امام، نظام رویکردی عملگرایانه را اتخاذ کرد. در نهایت نیز، هرچند پایان دادن به جنگ تحمیلی برآیندی از روندهای مختلف و تصمیم سازان متعدد بود، ولی حضرت امام با شجاعت اخلاقی همیشگی خود، مسئولیت پذیرش قطعنامه را برعهده گرفتند و شرایط را برای وفاق ملی و تقویت سرمایه اجتماعی فراهم کردند.

امام خمینیامام از میان ما رفته اند ولی سلوک سیاسی امام باید سرمشق ما برای مواجعه با چالش های داخلی و بین المللی باشد. در داخل، ما با فرسایش سرمایه اجتماعی و بحران اعتماد عمومی روبرو هستیم و برای ترمیم خسارت های مربوطه، باید در فکر همه جانبه گرایی داخلی و مشارکت سیاسی همه یاران انقلاب و دلسوزان کشور بود. همکنون مشکلات معیشتی به همراه مزمن شدن فساد سیستماتیک، وضعیت سرمایه های اجتماعی را بیش از پیش دچار بحران کرده و برای برون رفت از این وضعیت، باید سلوک اخلاقی و قاطعیت امام را در مبارزه با فساد و رانت خواری و انحصار پیگیری کنیم.

در عرصه خارجی، ما بیش از پیش با فشارهای بین المللی روبرو می شویم و برای مقابله با این فشارها، رویکرد عقل گرایانه و عملگرایانه حضرت امام در جریان قطعنامه 598 میتواند و باید چراغ راه ما باشد. با رهنمون های حضرت امام، ما با بعثی هایی که دستشان به خون پاک هزاران شهید آغشته بود وارد مذاکره شدیم و بر توطئه های داخلی و خارجی غلبه کردیم. ماجراجویانی بودند که در آن زمان، بدون در نظر داشتن مقدورات عملی، خواستار ادامه جنگ بودند ولی این نگاه حکیمانه و قاطع امام بود که به این ماجراجویی ها پایان داد. متاسفانه این نیروها اکنون سالهاست که دوباره فعال شده اند و تنها راه مقابله با این جریان ها، بازگشت به رویکرد حضرت امام است، همان رویکردی که مفهوم مصلحت را به حکومت داری اسلامی تزریق کرد و باعث ضمانت جمهوری اسلامی ایران شد.  

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به نظر شما، کدام یک از موارد زیر نقش مهمتری در تشدید مشکلات اقتصادی کشور داشته است؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: