به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

حملات پهپادی به تاسیسات نفتی آرامکو، واکنش های مختلفی را در داخل کشور در برداشت. برخی با ارائه ارزیابی مثبت از این حمله، به افزایش قدرت بازدارندگی ایران اشاره میکنند. در مقابل، ناظران امور اقتصادی منطقه، حمله به آرامکو را مقدمه ای برای افزایش تنش های منطقه ای، و در پی آن، افزایش ناامنی تجاری و اقتصادی ارزیابی می کنند و این امر را به ضرر تمامی کشورهای منطقه می دانند.

آرامکودر بحث منافع درازمدت کشور، قطعا مسائل مربوط به تجارت و سرمایه گذاری را نمی توان نادیده گرفت و از این زاویه میتوان گفت که حملات پهپادی به آرامکو، هم به زیان عربستان است و هم در تقابل با منافع اقتصادی ما عمل خواهد کرد. در پی این حملات، ریسک سرمایه گذاری در منطقه خلیج فارس و به طور کلی خاورمیانه بالا رفته و این امر نمی تواند به سود هیچ یک از طرف های درگیر باشد.

در کوتاه مدت، بالارفتن قیمت نفت می تواند برای برخی از تولیدکنندگان طلای سیاه همچون روسیه خبر خوبی باشد ولی این امر بعید است تاثیر درازمدتی داشته باشد. در مقابل باید توجه داشت که روسیه از تقابل ایران و عربستان استقبال خواهد کرد و امیدوار است با عملگرایی همیشگی خود، روابطش را با هر دو کشور حفظ کند. صحبت های اخیر پوتین در خصوص فروش سیستم دفاع موشکی اس 300 و اس 400 به ایران و ترکیه، و ترغیب سعودی ها به خرید سلاح از این کشور قابل تامل بود.

آرامکودر ضمن باید توجه داشت که هرچند مقامات کشورمان، ارتباط ایران با حملات آرامکو را مردود دانسته اند، ولی یک اجماعی وجود دارد که ما بطور مستقیم یا غیر مستقیم در این حملات دست داشته ایم. در همین حال، بسیاری از تحلیلگرانی که در داخل ایران از این حملات ابراز خوشحالی کرده اند نیز، پیش فرضشان این بوده که این حملات به نوعی قدرت نمایی ایران بوده، و با اینگونه تحلیل ها، عملا ایران را مسئول این حملات نشان داده اند.

با این تفاصیل، ریسک حملات تلافی جویانه و خسارات گسترده ای هم که از این زوایه به ما وارد می شود، بسیار بالا رفته. متحدان یمنی ما محاسبات خودشان را داشته اند ولی به نظر نمی رسد که منافع ملی ما، در این محاسبات جایی داشته باشد. حملات تلافی جوایانه ای که به شکل نرم افزاری و سخت افزاری خواهد بوذ، صدها میلیون دلار خسارت به ما وارد خواهد کرد. در ضمن به علت خلائی که ما اکنون در جذب سرمایه گذاری های خارجی داریم، امکان بهره گیری از مشارکت شرکت های خارجی و ترمیم خسارات ناشی از حملات به زیر ساخت های تولید انرژی کشور را نخواهیم داشت.

شطرنجهمانطور که پیشتر نیز در بحث دور باطل تقابل اشاره کردیم، جریان و تفکری در کشور در حال قدرت گرفتن است که از افزایش تقابل ها به عنوان اهرمی برای فشار به طرف های غربی می گوید. اما باید در نظر داشت که استقبال احساسی از این رویکرد، و بدون اینکه عواقب ناخواسته این رویکرد به درستی مورد بررسی قرار گیرد، تنها به عمیق تر شدن چالش های اقتصادی درازمدت ما خواهد انجامید. نباید فراموش کنیم که برای تولید قدرت، باید ابتدا به تولید ثروت پرداخت و این امر مستلزم دیپلماسی، تنش زدایی، خروج از انزوای اقتصادی، و گسترش و تعمیق تجارت منطقه ای و بین المللی خواهد بود.

اکنون در آستانه هفته دفاع مقدس هستیم و فرصتی است تا ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای جنگ تحمیلی، نگاهی کارشناسانه و دور از احساسات به هزینه اقتصادی جنگ و تقابل داشته باشیم. بر اساس برآورد سازمان ملل، 200 میلیارد دلار در طی هشت سال جنگ تحمیلی به ما خسارت وارد شد. وظیفه ملی و دینی ماست که به کسانی که بر طبل جنگ و تقابل می کوبند، یادآوری کنیم که هزینه تصمیمات غیرمسئولانه ای که ما می گیریم را، فرزندان ما پرداخت خواهند کرد.

بیشتر بخوانید:

 

دور باطل تقابل

در بزنگاه تاریخی چه باید می کردیم؟

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: