به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

در پی بدعهدی‌های بانکی و نفتی اروپایی‌ها، ما گام چهارم کاهش تعهدات برجامی را برداشتیم و اکنون گازدهی به سانتریفیوژهای تأسیسات فردو از سر گرفته شده است. اگر بخواهیم موضوع را از لحاظ اخلاقی و یا حیثتی ارزیابی بکنیم، ما مسیر درستی را پی گرفته ایم زیرا برخوردی که از سوی اروپایی‌ها با ما شده، منصفانه نبوده است. در حیطه اخلاق می‌توان از انصاف و عدالت سخن گفت، ولی واقعیت این است که موضوعی همچون برنامه اتمی کشور در حوزه سیاست است و نه اخلاق؛ و در حوزه سیاست، مسئله اصلی این است که آیا، سوای اینکه اجحافی به ما شده یا نه، عکس‌العمل ما نهایتا در راستای منافع ملی هست یا در تقابل با آن؟

روحانی گام چهارماگر برداشتن گام چهارم به مثابه هشداری کارساز به طرف‌های اروپایی‌هایی باشد و آنها متنبه شده و به تعهدات خود عمل کنند، در آن صورت گام چهارم اقدامی خردمندانه است، ولی آیا واقعا کسی در کشور معتقد است که گام چهارم و یا دیگر عقب نشینی های ما از تعهدات برجامی، اروپایی ها را خواهد ترساند و آنها را متعهد خواهد کرد؟ واقعیت این است که هیچکس عمیقا به این موضوع معتقد نیست و از همین روست که دولت و بسیاری از کارشناسان اقتصادی و سیاسی از لزوم باقی ماندن در برجام سخن می گوید.

هرچند انتظارات اقتصادی که از توافق سیاسی برجام داشتیم تحقق کامل نیافت ولی باید توجه داشت که هنوز هم، متعهد ماندن به برجام بهتر از خروج از این توافق و نقض تعهداتمان است. در همین راستا بود که رئیس جمهوری گفت: سال‌ها خرید سلاح از سوی ایران طبق قطعنامه سازمان ملل ممنوع بود و همچنین نمی‌توانستیم سلاحی بفروشیم و اگر طبق قطعنامه 2231 برجام را حفظ نماییم، سال آینده تحریم تسلیحاتی ایران برداشته خواهد شد و به راحتی می توانیم سلاح لازم را بخریم و یا صادر کنیم که این از آثار مهم برجام است...نکته دیگری هم که با سخنان رئیس جمهوری مرتبط است، اهمیت برجام از لحاظ سیاسی است که باعث شد ایران از فصل هفتم منشور سازمان ملل خارج شود و سیاست‌ها و رویکردهای ما در خصوص برنامه صلح آمیز اتمی، تهدیدی برای صلح و امنیت جامعه بین المللی تلقی نشود.

سوال اینجاست که اگر باقی ماندن در برجام نهایتا به سود ماست، یا به عبارت دیگر، خروج از برجام ضرر بیشتری به ما می زند، چرا دولت گام چهارم را برداشت؟ پاسخ این سوال در یک فورمول ساده و قدیمی علم سیاسی نهفته است که سرنخ سیاست خارجه را در سیاست داخلی جستجو می‌کند. به نظر می رسد که ماجرای برجام برای همه یک موضوع جناحی-حیثیتی شده و هیچ گروهی نمی‌خواهد در مقابل جناح مقابل ضعیف جلوه کند. ولی متاسفانه این سیاست‌بازی‌های داخلی، نتایج تلخ و اسف باری در سیاست خارجی دارد.

واعظیمحمود واعظی، رئیس دفتر رئیس جمهوری با اشاره به جدیت ایران در گام چهارم گفته: این گام‌هایی را که ما برمی‌داریم به این شکل است که هر گامی که به پیش می‌رویم جدی‌تر خواهد بود. در همین حال آقای واعظی در یک چرخش 180 درجه گفته: البته مجددا اعلام می‌کنیم که ما به‌دنبال این نیستیم که از برجام خارج بشویم، بلکه اینها هشدارهایی است که ما به طرف‌های خودمان و ۱+۴ می‌دهیم. قاسم جاسمی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هم تاکید کرده که اگر طرف‌های دیگر برجام متنبه شدند و طبق قواعد بین‌المللی به تعهداتشان در برجام عمل کنند، حتما جمهوری اسلامی در کاهش تعهدات برجامی خود تجدیدنظر خواهد کرد.

واقعیت این است که هم دولتی‌ها و هم مجلسی‌ها می‌دانند که این هشدارها، بیش از اینکه پیامی به اروپایی‌ها باشد، پیامی به جناح مقابل در داخل کشور است، واِلا اگر مسئولان در ارسال پیام‌های هشدار آمیز به قدرت‌های جهانی جدی بودند، تلاش می‌کردند فکری اساسی برای برون‌رفت از این بحران و بهبود حال نزار اقتصادی کشور بکنند. اگر دولت به جای گام چهارم هسته ای، گام‌هایی اساسی برای اصلاح نظام مالیاتی و بانکی کشور بر می‌داشت، اکنون با کسری بودجه دست و پنجه نرم نمی‌کرد و مجبور نمی شد از صندوق توسعه ملی استقراض کند. اگر نمی‌توانیم کاری کنیم که به نفعمان باشد، باید دستکم کاری نکنیم که به ضررمان تمام شود. آیا ایرانی با اقتصاد قوی و ثبات سیاسی، قدرتمندتر است یا ایرانی در تقابل با جامعه بین الملل و تحت تحریم؟

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به نظر شما، کدام یک از موارد زیر نقش مهمتری در تشدید مشکلات اقتصادی کشور داشته است؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای:
«امنیت اقتصادی؛ مؤلفه‌ها و پیش‌نیازها»
شبکه مطالعات سیاستگذاری عمومی
داشته های اقتصاد ایران
شورای گفت وگوی دولت و بخش خصوصی
اتاق بازرگانی ایران - ویژه نامه نوروزی