به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی یکی از اولویت هایی است که در دوران پساتحریم مد نظر است. در این میان بد نیست به تحولات اخیر کوبا نگاهی بیاندازیم.  در اواخر آذرماه گذشته مقاله ای تقدیم شما شد با عنوان آیا کوبا زودتر از ما وارد دوران پساتحریم می شود؟ آقای کرمانی در آن مقاله اشاره کرد که: در سال 2010، فیدل کاسترو در توافق با اصلاحات رائول کاسترو اذعان داشت که مدل اقتصادی کوبا که بر اساس الگوی تمرکزگرای شوروی سابق بود دیگر قابل اجرا نیست و نمی تواند اقتصادی پایدار برای کوبا به ارمغان بیاورد. این دو رهبر که همچنان پایبند ماتریالیسم دیالکتیک هستند به سمت خوانشی از سوسیالیم قدم برداشته اند که سیطره دولت بر اقتصاد را کم کند و به مشارکت مردم در اقتصاد و مالکیت آنها و کارآفرینی منجر شود. لزوم اصلاح ساختار آشفته اقتصاد کوبا و ناکارآمدی های آن باعث شد تا کنگره ششم حزب کمونیست کوبا لایحه توسعه بازار داخلی و دستیابی به بازار جهانی را در بهار سال 2011 تصویب کرد.

از آذرماه گذشته که رییس جمهوری آمریکا تصمیم به تغییر رویکرد در برابر کوبا گرفته روند این تحولات به نسبت سریع پیش رفته است. حدود سه ماه بعد از اعلام این موضع و تماس تلفنی روسای جمهور کوبا و آمریکا،  در فروردین ماه، رهبران این دو کشور پس از شصت سال در حاشیه اجلاس سران قاره آمریکا در پاناما دیدار و گفتگو کردند.  در فاصله کوتاهی، رییس جمهوری آمریکا خواستار حذف نام کوبا از فهرست کشورهای حامی تروریسم شده است.  هر چند هنوز تا عادی شدن روابط فاصله داریم اما از هم اکنون شرکت های خارجی فرصت های بازشدن بازار کوبا به تجارت جهانی را بررسی می کنند.

یکی از حوزه های مورد توجه سرمایه گذاری خارجی است. کوبا در حال حاضر  حدود 500 میلیون دلار سرمایه خارجی جذب می کند که تنها 1 درصد تولید ناخالص داخلی آن کشور است. با توجه به تاریخ تحولات سیاسی و اقتصاد توسعه نیافته کوبا نمی توان به درستی پیشبینی کرد که سرمایه گذاران به چه سرعتی در صورت لغو تحریم ها وارد بازار این کشور خواهند شد. در عین حال بسیاری از کارشناسان وضعیت کوبا را با وضعیت دومینیکن ریپابلیک مقایسه می کنند که در مجموعه کشورهای منطقه کارائیب است و اقتصادی تقریبا هم اندازه با کوبا دارد. موسسه اقتصاد بین الملل پیترسون برآورد کرده که کوبا هم می تواند به اندازه دومینیکن ریپابلیک یعنی حدود 17 میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب کند اما این امر یک شبه رخ نخواهد داد.  شاخص آزادی اقتصادی بنیاد هریتیج از 178 کشور در دنیا به کوبا رتبه 177 را داده است و تنها وضعیت کره جنوبی در این جدول بدتر از کوباست.

ایران نیز تنها دو سال بعد از کوبا یعنی در سال 1984 میلادی در کنار سوریه و سودان در فهرست کشورهای حامی تروریسم قرار گرفت. از سوی دیگر، شاخص آزادی اقتصادی بنیاد هریتیج،  ایران را در رتبه 171 ارزیابی کرده است. هر چند نسبت به این موضوعات حساس باشیم و آنها را ناشی از نیات غرض آلود سیاسی و یا اطلاعات محدود یا غلط آماری بدانیم، سرمایه گذاران خارجی، اینگونه فاکتورها را مد نظر قرار می دهند و اینگونه ذهنیات در تصمیمگیری های آنان نقش مهمی دارد.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: