به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

به گفته خبرگزاری های ترکیه، در ایام عید فطر، تعداد قابل توجهی گردشگر ایرانی به شهر وان ترکیه سفر کردند به گونه ای تعداد این گردشگران بیش از ظرفیت هتل های وان بود و از همین رو استانداری وان برخی از مسافرخانه ها و خوابگاه های دولتی را نیز برای اقامت این گردشگران اختصاص داد. ولی ما چه سهمی از گردشگران منطقه ای و بین المللی داریم؟ عجیب است در سالی که بر رونق تولید و کاهش وابستگی به نفت تاکید میکنیم، سخنی از برنامه جامعی برای جذب گردشگر نمی زنیم.

گردشگری سازمان مللبا توجه به چشم انداز منفی صادرات نفت و فرآورده های پتروشیمی، تمرکز بر جذب گردشگر باید یک اولویت باشد ولی ما به علت موانع زیرساختی و نیز ایدئولوژیک نتوانسته ایم کاری در این حوزه از پیش ببریم. بر اساس گزارش سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، ایران در رده 91 از 136 کشور جهان در حوزه گردشگری قرار دارد. درآمد گردشگری ترکیه در سال گذشته میلادی به 30 میلیارد دلار رسید که حدود 50 درصد بیشتر از کل درآمد حال از صادرات پتروشیمی ما بوده.

گزارش سال 2018 شورای جهانی سفر و گردشگری در ارزیابی از تاثیر گردشگری بر اقتصاد و اشتغال درجهان حاکی از این است که بخش سفر و گردشگری سهمی معادل 10.4 درصد از تولید ناخالص داخلی در دنیا داشته، و بیش از 319 میلیون شغل که معادل 10 درصد از کل اشتغال جهان است در این سال به واسطه این بخش ایجاد شده است، و پیش بینی می شود تا سال 2029 میلادی بخش سفر و گردشگری با تولید بیش از 420 میلیون شغل، حدود 12 درصد از مشاغل جهان را به خود اختصاص دهد.    

گردشگری   تاجرانبه رغم رشد شتابان گردشگری در دنیا، به ویژه در سال های اخیر، ماه گذشته معاون مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران شرایط جذب گردشگر خارجی در کشورمان را بحرانی خواند و تاکید کرد که ما در این زمینه رتبه خوبی نداریم. به گفته صدرا عموئی، دلائل این موضوع بسیار پیچیده است و نمی توان به راحتی در مورد کم و کیف آن اظهار نظر کرد.

برای گریز از اقتصاد متکی به نفت، شاید بهترین گزینه صنعت گردشگری باشد، به ویژه اینکه پیشینه تاریخی و غنی کشورمان، به همراه جاذبه های متنوع گردشگری و تنوع قومی و اقلیمی، ایران را به مقصد مطلوبی برای این منظور تبدیل نموده است، اما متاسفانه این صنعت به دلیل کم توجهی مسئولان به جنبه های اقتصادی آن، نبود زیرساخت های لازم، بینش ناکارآمد مدیریتی و نگرش ایدئولوژیک به اقتصاد، نتوانسته به جایگاه شایسته خود دست یابد.

افزون بر علل فوق، اعمال دوباره تحریم ها و تبلیغات منفی رسانه ای نیز منجر به کاهش شمار گردشگران خارجی به کشورمان شده است. بر اساس گزارش سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، تعداد گردشگران ورودی به ایران درسال 2016 حدود 5 میلیون نفر بود، اما در سال 2017 این رقم با رشد منفی 1.5 درصدی به 4 میلیون و 800 هزار نفر رسید، که به این ترتیب نسبت به تعداد گردشگران سال گذشته در تمام دنیا که حدود 1.3 میلیارد نفر بودند، سهم کشور ما تنها 1.5 درصد از این مقدار بوده است. 

گردشگری  تاجرانمهمترین مسائلی که باعث عدم موفقیت ما درجلب گردشگر خارجی شده را می توان در وضعیت نامطلوب فرودگاه ها، چالش های ارزی، مشکلات کمی و کیفی هتل ها، وضعیت جاده ها و سیستم های حمل و نقل، نبود سرویس های بهداشتی مناسب با نیاز گردشگران خارجی، عدم ارائه آموزش لازم به نیروهای انسانی که در زمینه گردشگری فعالیت می کنند و نیز برخوردها در مورد نحوه پوشش و سکنات گردشگران یافت.

به رغم ضرورت حیاتی که جذب توریست برای ما داشته، به گردشگری به عنوان یک صنعت سود آور توجه نکرده ایم، زیرا اقتصاد متکی بر درآمد های نفتی، جایی برای رسیدگی به این بخش از اقتصاد نگذاشته. به عنوان نمونه، گزارش شاخص رقابت پذیری مجمع جهانی اقتصاد در سال 2017 م، ایران را از نظر تعداد اماکن فرهنگی میراث جهانی در دنیا در رتبه نهم قرار داد، این در حالی است که از لحاظ جذب گردشگر، از میان 136 کشور، ما در رتبه 91 قرار داریم. به گفته علی اصغر ظریفکار، عضو اتاق بازرگانی ایران، در کشور ما راهنمایی گردشگر بطور مشخص تعریفِ ماهیت نشده است. این مساله هم هنگام بازدید گردشگر از یک جاذبه تاریخی-فرهنگی عینیت دارد و هم حتی در مقیاس کلان و در بازدید از شهرها و کل کشور. در ایران مسیر گردشگری مشخصی تعریف نشده است در حالی که در دنیا برای هر توری، به‌ فراخور مقصد و مدت زمانی که دارد، مسیرهای صریح و مشخصی تعریف شده است.       

یکی از مهمترین مولفه های جلب گردشگر، تامین امنیت است. به گفته علی محمدی گلگلاب، کارشناس حوزه گردشگری، گردشگر مانند سرمایه ترسو است، یعنی از جائی که احساس ترس داشته باشد گریزان است، حتی اگر بداند آنجا برایش بهشت است، اما بدون داشتن امنیت آن بهشت را نخواهد پذیرفت. این فعال اقتصادی تشکیل تورهای آشنائی با ایران با مدیریت سازمان میراث فرهنگی را راهی برای آشنائی گردشگران با واقعیت های گردشگری کشورمان و ایجاد حس امنیت برای سفر به ایران می داند. پائیز گذشته، دبیر کل سازمان جهانی گردشگری اعلام نمود که سازمان وی می خواهد ایران را به عنوان یک مقصد گردشگری مطمئن و آرام به دنیا معرفی کند. 

گردشگری   تاجراندر حقیقت تنوع گردشگری چه به عنوان گردشگری مذهبی، گردشگری سلامت، گردشگری برای خرید صنایع دستی ایران، و یا دیدن اماکن تاریخی و فرهنگی، کشورمان را در موقعیتی بی نظیر قرار داده است، و با اینکه تعداد گردشگران اروپائی در سال های گذشته با کاهش رو به رو بوده است، گردشگری سلامت روند بهتری را پیموده و تعداد افرادی که برای معالجات پزشکی به کشورمان وارد می شوند سالانه حدود 300 هزار برآورد شده است. با این حال به گفته ابراهیم پورفرج، رئیس جامعه تورگردانان کشور، دولت از سرعت تحولات گردشگری پزشکی عقب است و تشکل وی برای بهبود گردشگری درمانی تلاش هائی را در راه دارد. پورفرج با اشاره به دو امتیاز مهم کشور ما در زمینه گردشگری سلامت می گوید وجود بهترین پزشکان و متخصصان در کشور، و هزینه پائین درمان می تواند بهترین جاذب بیماران حتی از دورترین کشورهای اروپائی و آمریکا باشد. 

درحال حاضر و در شرایط کنونی که کشور با آن رو به رو است، تمرکز گردشگری بیشتربرگردشگران ورودی از کشورهای همسایه و گردشگران داخلی است، و با اینکه به گفته محمد ثابت، مدیر کل نظارت و ارزیابی گردشگری، درآمد زائی از گردشگران کشورهای همسایه توانسته ریزش آمار گردشگران اروپائی را جبران کند، اما هنوز فعالیت های گردشگری و اقدامات انجام شده درزمینه این صنعت ناکافی و نامطلوب هستند. ابراهیم فرج پور با اشاره به اینکه ما برای گردشگری کشورمان تبلیغات گسترده در سطح دنیا نداریم، می گوید ایران از منظر گردشگری باید در دنیا شناخته شود و دولت باید با استفاده از ابزارهای مختلف ایران را به دنیا معرفی کند.  فرج پور بر نقش دولت به عنوان بازارساز و بسترساز، و به نقش بخش خصوصی به عنوان بازاریاب و حفظ کننده بازار این صنعت تاکید دارد. 

اقتصاد گردشگری   تاجرانگردشگری باید به عنوان یک فعالیت مهم اقتصادی با منافعی مانند ارزآوری، درآمد زائی، اشتغالزائی، توسعه زیرساختی و خدمات، کارآفرینی، و به طور کلی توسعه نگریسته شود. به گفته ولی الله سیف، رئیس سابق بانک مرکزی،  گردشگری یکی از بخش‌های مهم و دارای ابعاد و کارکردهای چندگانه در اقتصاد است. گسترش گردشگری از یک سو موجب تقویت تعاملات فرهنگی، گسترش دانش عمومی تاریخی و بهبود تعاملات بین کشوری می‌شود و از سوی دیگر، با پیوندهای قوی پسین و پیشین خود با دیگر بخش‌ها، آثار اقتصادی قابل توجهی برجای می‌گذارد. تمرکز برحل مشکلات و موانع گردشگری، خالق فرصت های طلائی برای بهبود اقتصاد کشور است، فرصت هائی که در صورت غفلت و کوتاهی جسم بیمار اقتصاد را ناتوان تر خواهد نمود.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: