به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

طی روزهای اخیر بیژن زنگنه، وزیر محترم نفت به روشنی تاکید کردند که تمامی تلاش ها صورت خواهد گرفت تا تولید نفت طی یک سال آینده افزایش یابد. آقای زنگنه پس از ملاقات با وزیر امور خارجه بریتانیا خاطرنشان کردند که ایران به هر قیمتی که شده تولید نفت را افزایش خواهد داد و گزینه بدیل دیگری در این زمینه وجود ندارد.  متاسفانه بازگشت ایران به بازارهای جهانی انرژی همزمان شده با کاهش شدید قیمت نفت. افت قیمت نفت در پی نگرانی ها از وضعیت اقتصاد چین شدت گرفت و در ضمن افزایش تولید نفت کشورهای اپک و غیراپک هم به کاهش بیشتر قیمت ها انجامیده است. همکنون روزانه حدود 94 میلیون بشکه نفت وارد بازارهای جهانی می شود و بسیاری از تحلیلگران معتقدند که در پی توافق اتمی، ایران می تواند بین یک تا دو میلیون بشکه در روز به این ظرفیت بیافزاید. افزایش تولید نفت ایران هم احتمالا به کاهش مضاعف قیمت نفت خواهند انجامید، زیرا که به رغم افزایش عرضه، تقاضا برای طلای سیاه کاهش می یابد.

برای اینکه عرضه بیش از حد نفت را کاهش داد، مهندس زنگنه از پیشنهاد الجزایز برای جلسه اضطراری اعضای اپک حمایت کرده است. به هر حال این پیشنهاد معقولی به نظر می رسد ولی ما خوشبین نیستیم که اعضای اپک در جلسه پیش رو بتوانند سهمیه ای را برای کاهش تولید نفت مشخص کنند. بر عکس عربستان سعودی نه تنها رکورد تولید نفت را شکسته، بلکه تعداد حفاری های چاه های نفت را نیز بیشتر کرده تا با این کار رقبایی را که با قیمت بیشتری نفت تولید می کنند از میدان به در کند. 

امارات متحده عربی و کویت هم روی چاه های جدید سرمایه گذاری می کنند. در این میان عراق هم از آغاز سال جاری تولید نفت خود را تقریبا 20 درصد افزایش داده است.  هیچ یک از این کشورها تمایلی به کاهش نفت نخواهند داشت زیرا نگرانند که تولیدکنندگان غیر اپک همچون ایالات متحده سهم آنها را تصاحب کنند. در همین حال اعضای اپک لزوما رویکرد مثبتی به افزایش تولید نفت ایران نخواهند داشت، زیراکه عرضه نفت ما به معنی کاهش عرضه نفت آنها در بازارهای جهانی خواهد بود.

متاسفانه سقوط قیمت نفت، کشور ما را با دو چالش روبرو کرده است. اولین چالش این است که قیمت پائین تر نفت به کاهش درآمدهای نفتی ما خواهد انجامید که این امر هم به معنی کاهش درآمدهای ارزی است و هم به این معنی است که برخی از پروژه هایی که پیش بینی شده لزوما سودآور نخواهد بود. چالش دوم این است که قیمت پائین نفت باعث خواهد شد که شرکت های بین المللی نفت حجم سرمایه گذاری های خود را کاهش دهند که این امر کار را برای جذب سرمایه خارجی به کشور دشوار خواهد کرد. مسئله این است که ما برای افزایش تولید نفت نیازمند این سرمایه های خارجی هستیم.  در ضمن باید توجه داشت که بدون سرمایه گذاری چشمگیری در بخش زیرساختی صنعت نفت، ما نخواهیم توانست هزینه تولیدمان را پائین بیاوریم و نخواهیم توانست در شرایطی که نفت بشکه ای حدود 40 دلار فروش می رود رقابت پذیر باقی بمانیم.

البته راه حل هایی هم وجود دارد. در واقع برای مقابله با این چالش ها ما باید قوانین و مقراراتی را حاکم کنیم که هم برای سرمایه گذاران خارجی و هم سرمایه گذاران داخلی جذاب باشد. بخش خصوصی بهترین گزینه ای است که هم برای بهبود سطح تولید و هم کاهش هزینه تولید در بخش انرژی ما گام بر خواهد داشت. در شرایطی که ما به سوی اقتصاد توسعه ای حرکت می کنیم، باید نقش شرکت های دولتی را در حوزه نفت کاهش دهیم و در مقابل نقش شرکت های خصوصی را پر رنگتر کنیم. باید توجه داشت که این شرکت های خصوصی در شرایط بهتری برای همکاری و شراکت با سرمایه گذاران خارجی قرار دارند و با سهولت بیشتری می توانند وارد قراردادهایی برای انتقال تکنولوژی شوند و از هزینه های تولید نیز بکاهند.  

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: