به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

گردشگری سازمان مللبر اساس گزارش سازمان جهانی گردشگری، در سال 2017 ما پذیرای 4 میلیون و 867 هزار گردشگر بودیم و تنها سهمی یک و نیم درصدی از کل حجم گردشگری در منطقه آسیا و اقیانوسیه را به خود اختصاص دادیم. برای مقایسه بد نیست اشاره کرد که تعداد گردشگران خارجی ترکیه 37 میلیون و 601 هزار نفر بوده. شاید تعجب برانگیز باشد، ولی سنگاپور که عملا یک دولتشهر است و مساحتش تنها 772 کیلومتر مربع است پذیرای 13 میلیون و 906 هزار گردشگر بوده. (برای مطالعه گزارش، به این لینک مراجعه کنید)

در کمتر سخنرانی و اظهار نظری است که مسئولان از آفات اقتصاد نفتی و لزوم گذار از اقتصاد دولتی سخن نگویند. اگر حوزه گردشگری مهمترین جایگزین ها برای رها شدن از درآمدهای نفتی نباشد، قطعا یکی از اصلی ترین و جذاب ترین گزینه هاست. ولی متاسفانه مشکلات زیرساختی و گره های ایدئولوژیک دست به دست هم داده و مانع از پیشرفت قابل توجهی در این حوزه شده.

گردشگری شوش تاجرانمثال های تاسف بار در این زمینه کم نیست. سید راضی نوری، نماینده مردم شوش با اشاره به معضل بیکاری در حوزه انتخاباتی اش گفته که نزدیک به 16 تمدن از شهر شوش گذر کرده اند اما متاسفانه برنامه ریزی و اقدام اصولی برای استفاده از ظرفیت‌های منحصر به فرد گردشگری در شوش عملیاتی نمی‌شود. شوش در شمال غربی استانی از کشورمان است که با نرخ بیکاری دو رقمی دست و پنجه نرم میکند و هرساله شاهد کاهش جمعیت است. توجه به صنعت گردشگری می توانست مرهم شفابخشی برای زخم های شوش هفت هزار ساله باشد ولی مسئولینی که دم از حمایت از کالای ایرانی می زنند، نسبت به تاریخ و تمدن کشورمان که بزرگترین و گرانبها ترین کالایمان است بی توجهند.

صنعت گردشگری ماهیتا از آن دسته بخش هایست که کمتر از فشار اقتصادی تحریم ها متاثر می شود. فشارهای بین المللی و بحران ارزش ریال حتی می تواند جاذبه های گردشگری کشور را افزایش هم بدهد که در موارد هرچند محدود، شاهد این موضوع بودیم. ولی شاید در این مرحله، چالش پیش رو بیشتر از اینکه اقتصادی باشد، سیاسی است، هم مسائل سیاست داخلی در رابطه با نحوه برخورد با مسافران خارجی، و هم کم کاری ها در حوزه دیپلماسی و ناکارآمدی ما در برخورد با حرکت های توطئه آمیزی که برای افزایش ایران هراسی صورت می گیرد.

تاجران خواهرخواندگی شهرها گردشگریعلاوه بر وزارت امور خارجه، می توان در سطوح پائین تری هم تلاش های دیپلماتیک و مبارزه با ایران هراسی را پیش برد. کمال مرادی، مدیر دبیرخانه کلانشهرهای ایران در یادداشتی از دیپلماسی شهری سخن گفته و تحریم ها را فرصتی برای بهره برداری از این ظرفیت قلمداد کرده. به اعتقاد آقای مرادی، شهرداری‌ها به‌عنوان ساختارهای غیردولتی و مردم محور می‌توانند نقش قابل توجهی در حوزه دیپلماسی شهری ایفا کنند. دیپلماسی شهری میان کلانشهرهای جهان در ابعاد گوناگون به‌خصوص در قالب خواهرخواندگی می‌تواند رویکرد گردشگری و توسعه اقتصادی غیر نفتی را بیش از پیش توسعه دهد.

علاوه بر نهادهای اجرایی همچون شهرداری ها، فعالان حوزه تجارت که در تعامل مستقیم با شرکای خارجی هستند و درک عمیقی از این حوزه دارند، میتوانند نمایندگان بسیار مناسبی برای پیگیری دیپلماسی شهری باشند. بحثی که پدرام سلطانی در خصوص بخش خصوصی برای صلح مطرح کرده بود و تلاش هایی که ایشان برای فعال کردن بخش خصوصی و اتاق ها در حوزه پارا دیپلماسی داشته می تواند چهارچوبی مناسبی برای فعالیت های ما باشد.

کمیسیون گردشگری، اقتصاد ورزش و اقتصاد هنر اتاق ایران گزارشی در خصوص ظرفیت‌های اتاق در حوزه دیپلماسی گردشگری منتشر کرده که مطالعه آن را به خوانندگان توصیه می کنیم. (برای مطالعه کل گزارش، به این لینک مراجعه کنید)


اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

آیا از پیوستن ایران به کارگروه مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: