به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

پیشتر در مورد اینکه تحت شرایط معمولی، چگونه تورم برای اقتصاد مبتنی بر حقوق و درآمد ثابت و سرمایه گذاران هزینه ساز است صحبت کردیم.  تورم همچنین می تواند باعث دلسرد شدن مردم نسبت به پس انداز و سرمایه گذاری شود، ثروت را به سمت دیگر سوق دهد و رشد اقتصادی را محدود کند.  حتی در شرایطی که تورم تا حدودی بالا است، اگر نرخ تورم تا حدی ثابت بماند یا قابل پیش بینی باشد، مردم می توانند بر طبق آن برنامه ریزی کنند و این هزینه ها می تواند در تصمیم گیری های اقتصادی منظور شود.

در عین حال، وقتی تورم بیش از حد بالا می رود، ابر تورم پدید می آید که به شدت ضوابط اقتصادی را برهم می زند.  وقتی تورم به بالاترین میزان خود می رسد، مردم اطمینان خود را نسبت به پول ملی از دست می دهند و سرمایه و ثروت خود را به خرید ملک و املاک، طلا، ارزهای خارجی و یا دیگر کالاهای با دوام اختصاص می دهند.  تقاضای بیش از حد باعث افزایش بیشتر قیمت ها می شود و این امر به بالاتر رفتن میزان تورم منجر می شود تا حدی که کنترل آن از دست خارج خواهد شد.  نرخ تورم ماهیانه می تواند به 50 درصد و یا بیشتر برسد.  قیمت ها اگر نه لحظه ای، روزانه بالا می روند.  برای پیشگیری از سقوط ارزش پول، مردم پول ملی را فقط تا زمانی نگه می دارند که بتوانند آن را به دارایی دیگری تبدیل کنند.  ابر تورم، پس انداز کردن را از بین می برد و سخت ترین ضربه را به طبقه متوسط وارد می سازد. 
ابر تورم عموما پس از یک شوک اقتصادی به خصوص اصلاحات اقتصادی و یا بروز شرایطی اضطراری مثل جنگ رخ می دهد.  دولت ها برای مقابله با این فشار اقتصادی از محل بودجه خرج می کنند و یا با قرض مقادیر سنگین یا با چاپ و ضرب پول با استفاده از حق الضرب به مقابله با این وضعیت می پردازند.  عدم مدیریت صحیح دولت در ارتباط با پول ملی، اطمینان عمومی به پول ملی را کاهش می دهد و باعث بروز تورم می شود.  وقتی مردم سرمایه های خود را به چیزهای دیگر تبدیل می کنند، تقاضا برای پول ملی کاهش می یابد و این کار به افزایش تورم سرعت می بخشد.  ابر تورم چنان به سیستم و ثروت پولی لطمه می زند که گاها واحد پول ملی را بکلی نابود می کند. 
ابر تورم بدون ارتباط با سایر عوامل رخ نمی دهد.  ده ها مورد در قرن گذشته اتفاق افتاده اند.  ابر تورم در ویمار آلمان بین سال های 1920 تا 1923 میلادی و پس از جنگ جهانی اول رخ داد که موجب دو برابر شدن قیمت ها هر چهار روز یکبار شد.  دولت بولیوی بین سالهای 1984 تا 1986 با چاپ اسکناس به منظور پرداخت بدهی ها ابر تورم را موجب شد.  دولت بولیوی پس از اینکه ارزش پول آن کشور نسبت به دلار در کمتر از سه سال به یک هزارم کاهش پیدا کرد پول ملی خود را تغییر داد.  اصلاحات اقتصادی گسترده در روسیه پس از فروپاشی شوروی سابق و عرضه قابل ملاحظه پول ابر تورم ایجاد کرد و در 1922 تورم به 2000 درصد رسید.  در زیمبابوه، پس از جنگ های داخلی و برنامه توزیع اراضی و خشکسالی شدید، شاهد ابر تورم بودیم که از سال 2006 آغاز شد و چندین سال به طول انجامید و در نهایت زیمبابوه مجبور شد واحد پول خود را تغییر دهد. 
تعاریف رسمی برای ابر تورم متفاوت هستند.  استاندارد گزارش مالی بین المللی معتقد است تحریم حدود 30 درصد برای 3 سال پیاپی که منجر به تورم 100 درصدی در طول آن مدت می شود نمایانگر تورم لجام گسیخته یا ابر تورم است.  دیگر تعاریف از آن برای تورم های وخیم تر استفاده می کنند مثل تورم 500 درصد یا 1000 درصد در سال.
ابر تورم یا از طریق جایگزین کردن واحد پول و یا یارانه دادن به واحد پول حل می شود.  در زمانی که ابر تورم حاکم است، دولت ها اغلب به شکل نا موفقی تلاش می کنند تا تورم را با نرخ گذاری و کنترل قیمت ها و یا تغییر واحد پول مهار کنند.  اینگونه تلاش ها معمولا مشکل را بیشتر می کنند.  تلاش های موفق برای تثبیت شامل اصلاحات کلی در ساختار موسسات با تاکید بر قانونمندی و شفافیت و تاسیس یک بانک مرکزی مستقل است که می تواند به میزان قابل توجهی روی سیاست های پولی نظارت داشته باشد، حذف یارانه ها از بودجه شرکت های دولتی و وام دادن به بانک هایی که در شرف ورشکستگی هستند. آزاد کردن قیمت ها و ارز نیز در این راه موثر هستند. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: