به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

مطلب زیر را آقای مهران ارشادی فر به بهانه انتخابات اتاق بازرگانی ارائه کرده اند که در ماهنامه شورای بازرگانی ایرانیان در دوبی نیز منتشر شده است. با سپاس از ایشان

به انتخابات اتاق های بازرگانی نزدیک می شویم. به نظر می رسد بخش خصوصی به جایگاه و مسئولیت خود، آگاهی بیشتری یافته و برای حل دشواری های اقتصادی کشور کمر همت بسته است. نگاه دولتی ها نیز به جایگاه بخش خصوصی آگاهانه تر شده است. شاید تحریم ها از یک سو و کاهش قیمت نفت از سوی دیگر ، دولت مردان را به این آگاهی رسانده است که تنها راه داشتن یک اقتصاد پایدار و قوی آن است که اقتصاد برپایه کار و تلاش مردم شکل بگیرد و برای رسیدن به چنین آرمانی چاره ای نیست مگر آنکه بخش خصوصی سالم وتوانمند داشته باشیم تا سرمایه گذاری کنند و کار بیافرینند. شاید دولت مردان دریافته اند که اتاق، نه جایی است که دولت، سیاست های خود را به گوش بخش خصوصی برساند بلکه جایی است که بخش خصوصی سیاست هایش را برای پیشرفت کشور به آگاهی دولت برساند . پس باید سخن کنشگران بخش خصوصی را شنید و به راهکارهای پیشنهادی آنان تن در داد تا بتوان کشور را از این سد رکود تورمی به سلامت گذراند.. بنابراین چه باور کنیم و چه باور نکنیم جایگاه اتاق ها دیگر جایگاهی نیست که قانون گذاران بیست سال پیش برایش در نظر گرفته اند و بخش خصوصی این بار بر آن است که اتاق را به جایگاه اصلی اش که انجمن هم اندیشی بخش خصوصی است برگرداند.

بخش خصوصی نیز برای رساندن اتاق به چنین جایگاهی با چالش هایی روبرواست و اگر در باره آن ها به درستی نیندیشد شاید این فرصت تاریخی از دست برود و بخش خصوصی با سدی بزرگ تر از دولت به نام اتاق روبرو شود. اتاقی که بخواهد به جای دولت یا مجلس بنشیند و حکمرانی کند.

دولتی ها دوست تر دارند تا با سازمانی از جنس خودشان در بخش خصوصی روبرو باشند که همه امور بخش خصوصی را در دست داشته باشد و آن ها نیز بتوانند از راه همین سازمان برنامه هایشان را با بخش خصوصی هماهنگ کنند. دولتی ها حاضرند تا با استوار کردن جایگاه قانونی اتاق و واگذاری برخی کارهای حکومتی و مسئولیت های نوین به آنان، اتاق را در رسیدن به جایگاه حاکمیتی بخش خصوصی یاری برسانند و این بزرگترین آسیبی است که می تواند اتاق را از بدنه بخش خصوصی جدا کند و اگر چنین شود اتاق نمی تواند کمک کار دولت در پیشبرد برنامه های توسعه کشور باشد.

اتاق برای رسیدن به هدف بزرگش کارهایی را پیش رو دارد که در اینجا به برخی باید ها و نبایدها اشاره شده است.

1- اتاق نه پارلمان و نه دولت و نه مدیر بخش خصوصی است بلکه انجمنی است که دیدگاه های بخش خصوصی را، از کوچکترین تا بزرگترین آن ها جمع می کند و به آگاهی دست اندرکاران کشور می رساند و تلاش می کند با رایزنی، این دیدگاه ها را در قانون ها و آیین نامه ها بگنجاند.

2- واگذاری کارهای حکومتی به اتاق بیشتر از آنکه برای اتاق مفید باشد، اتاق را از آرمانهایش دور می کند. سازمان اتاق بزرگتر، دیوانسالاری بیشتر و راه ویژه خواری و چاپلوسی باز می شود. ما می گوییم دولت در کار اجرایی موفق نیست زیرا انگیزه بخش خصوصی را ندارد، فراموش نکنیم که اتاق هم یک سازمان سودآور نیست و در کار اجرایی به همان جایی می رسد که دولتی ها رسیدند.

3- روش های اجرایی کار در اتاق باید رنگ و بوی بخش خصوصی داشته باشد. اگرچه دولت ها برخاسته از ملت ها هستند، شوربختانه برخی سازوکار دولت ها در کشور ما برگرفته از روش شناسی بومی مردم ما نیست و بسیاری از سازمان ها و سازو کارها به پیروی از سازمان های مشابه در دیگر کشورها برپا شده اند و با از فرهنگ بومی پیروی نمی کند و برخی دیگر با اندیشه تمرکز قدرت حاکمیتی سازمان یافته اند و با ماهیت بخش خصوصی نزدیکی ندارند. اتاق ها باید در سازماندهی کارها از روش شناسی فرهنگی بخش خصوصی پیروی کنند و از سازمان های دولتی الگو نگیرند. برخی ویژگی های بخش خصوصی که در دولتی ها کمتر دیده می شود را می توان این گونه برشمرد.

بخش خصوصی از رقابت نمی هراسد و کارش را جایی آغاز می کند که دیگر همکارانش هم باشند و به دنبال انحصار نیست.

بخش خصوصی دوست تر دارد همه کسانی که در سازمان کاری با او همکاری می کنند خود نیز سودآور یا دارای انگیزه باشند و هرکدام برای خودشان کار کنند. هماهنگی در بخش خصوصی با گزینش هدف یکسان انجام می شود و نه با دستور و سازو کار قانونی.

بخش خصوصی به پایداری جامعه و کسب و کار در دراز مدت می اندیشد و برای یک دوره چهار یا هشت ساله برنامه ریزی نمی کند.

4- اتاق های استانی بایستی در کارهای خود و رایزنی با مقام های محلی مستقل باشند و شمار اتاق ها باید به اندازه شهرها و حتی محله های پر کار و کسب افزایش یابد. نباید همه این اتاق ها به اتاق مرکزی وابسته باشند و یا از جایی اجازه بگیرند همینکه شماری از بازرگانان محلی بخواهند برای پیشبرد کارهایشان یک اتاق محلی تشکیل بدهند و از آزموده های یکدیگر بهره بگیرند و بتوانند با مقام های محلی گفتگو کنند بایستی بتوانند اتاق خود را ثبت کنند و اگر لازم دیدند به اتاق مرکزی یا استانی به پیوندند.

5- تشکل های اقتصادی بسیاری باید برپا شود تا از راه هم اندیشی سازو کار های نو آفریده شود و سرمایه های اجتماعی افزایش یابد. برپایی این تشکل ها نباید در پیچ و خم اجازه گرفتن از اتاق یا هرجای دیگر با کندی روبرو شود.

6- بازرگانان خارج از کشور را برای برپایی اتاق های برون مرزی مستقل برانگیزانند تا پیوند سازمان یافته ای میان بنگاه های داخلی و بازارهای جهانی برپا شود.

7- زمینه شرکت بنگاه های عضو را در نمایشگاه های بین المللی فراهم آورند.

8- زمینه دست یابی عضو ها به اندیشه های نوین جهانی در تولید و داد و ستد کالا را فراهم آورند.

9- استقلال اتاق ها در سایه استقلال تشکل های وابسته ، برجا می ماند و اتاق ها بایستی تشکل های وابسته را در اداره کارهایشان ازاد بگذارند.

10- استقلال مالی اتاق ها مهمترین پایه استقلال اتاق هاست و این درآمد بایستی از حق عضویت ها ، برگزاری دوره های آموزشی و کارآموزی با استفاده ار توانایی عضوهای اتاق ، سمینارها، میزگردها، چاپ و نشر قانون ها و آیین نامه های مورد نیاز عضوها و کمک مالی عضوها به دست آید تنها با این گونه درآمد سازی است که اتاق مستقل می ماند . به دولت وابسته نمی شود و گرفتار دیوانسالاری و کاغذ بازی نمی شود.

11- عضوهای اتاق باید اتاق را :

- یک نهاد مردمی مستقل بدانند که به کمک ان می توانند در سایه هم اندیشی، اندیشه های نو برای بهبود وضع کشور بیافرینند و با رایزنی با دست اندرکاران این اندیشه ها را اجرایی کنند.

- اتاق نهادی است که به کمک ان می توانند دورنمای بهتری از بازار کسب و کار داشته باشند.

- اتاق آموزشگاهی است که می توانند دانش خود و زیردستانشان را در آنجا افزایش دهند.

- اتاق پیوندگاهی است که می توانند همکاران و مشتریان خود را بشناسند.

- اتاق جایگاهی است که می تواند راه بازار های گسترده تر منطقه ای و جهانی را بروی آنان بگشاید.

برای همکارانمان که برای بهبود اتاق تلاش می کنند و از زمانی که می توانند در راه کسب و کارو درامدافزایی بگذرانند، می گذرند و خدمت به جامعه مهمترین انگیزه شان در این تلاش است ، آرزوی کامیابی می کنیم و امیدواریم که بخش خصوصی بتواند با استفاده از فرصت به دست آمده شایستگی خود را برای حل دشواری های پیش روی جامعه به چشم بیاورد.

اتاق دولتی سیاسی بازرگانی؟

استقلال اتاق بازرگانی

فعالان اقتصادی و انتخابات اتاق بازرگانی

انتخابات اتاق بازرگانی و اولویت های پیش رو

هم سنجی اتاق های بازرگانی در جهان بخش نخست

هم سنجی اتاق های بازرگانی در جهان بخش دوم

از توانگران روی زرد تا مرفهان بی درد - بخش نخست

از توانگران روی زرد تا مرفهان بی درد - بخش دوم

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: