به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

اقتصاد روسیه رو به فروپاشی است. شیب روند نزولی ارزش روبل تند تر شده است و قیمت نفت هم رو به کاهش است. با این تفاسیر، زمستان سرد اقتصادی مسکو به این زودی ها روی بهار را نخواهد دید. به نقل از وزیر اقتصاد روسیه، توفانی از عوامل اقتصادی، در حال فلج کردن اقتصاد یکی از بزرگترین تولید کنندگان نفت و گاز جهان است. ما در سال های گذشته و در خلال اختلالات و توفان های اقتصاد کشور به شراکت تجاری خود با روسیه ادامه دادیم و این روابط  در برخی از موارد نیز توانست در تحمل ضربه های تحریم تا حدودی ما را محافظت کند. در عین حال، وضعیت بحران زده کنونی اقتصاد مسکو این سؤال را مطرح می کند که آیا زمان آن فرا نرسیده که در روابط دوجانبه خود با روسیه تجدید نظر کنیم؟ آیا روابط درازمدت اقتصادی با روسیه به خصوص در دوران پساتحریم به نفع مصرف کنندگان و سرمایه گذاران ایرانی است؟

در طول سال 2014 میلادی، اقتصاد روسیه در مقابل دلار، تقریبا 50 درصد افت کرده و قیمت نفت نیز از اواسط تابستان گذشته 40 درصد سقوط کرده است. این تحولات باعث شد تا کرملین زنگ خطر اقتصاد سال آینده آن کشور را به صدا درآورد. بانک مرکزی روسیه نرخ رشد اقتصادی برای دو سال آینده را صفر پبشبینی کرده است. ریشه بحران اقتصادی روسیه در وابستگی نسبتا کامل آن به فروش نفت است. نفت و گاز، 67 درصد صادرات و 50 درصد درآمد بودجه آن کشور را تشکیل می دهد. همچنین، واردات روسیه از 45 میلیارد دلار در سال 2000 به 241 میلیارد در سال 2013 افزایش داشته است.

اقتصاد نفت زده روسیه که آن را بیش از حد به واردات وابسته می کند موجب آسیب پذیری شدید این کشور در مقابل کوچکترین تغییرات بازار جهانی نفت شده است. هفته گذشته، رییس جمهوری روسیه، ولادمیر پوتین اذعان کرد که مشکلات اقتصادی روسیه ناشی از عدم تنوع سازی اقتصادی است. هر چند پوتین سقوط بهای نفت را ناشی از یک توطئه جهانی می خواند اما در تنوع سازی اقتصاد روسیه فراتر از بخش انرژی اقدامی صورت نداده است. بنابراین می توان انتظار داشت که اقتصاد روسیه همچنان نسبت به نوسانات بهای نفت آسیب پذیر بماند.

روسیه در گذشته نیز با کاهش بهای نفت مواجه شده است. در فواصل سال های 2008 تا 2009 میلادی، افت شدید بهای نفت باعث کاهش ارزش روبل شد اما آن کاهش به شدت کاهش اخیر نبود. روسیه در مواجهه با آن بحران هزینه های دولت را 40 درصد افزایش داد اما در حال حاضر روسیه چنین ابزاری در دست ندارد تا بتواند به واسطه آن اعتماد از دست رفته مصرف کنندگان و سرمایه گذاران را بازگرداند.

تحریم های اخیر علیه روسیه و قطع ارتباط با سیستم بانکی جهانی، توانایی آن کشور برای مقابله با این بحران اقتصادی را بیش از پیش از بین برده است. تصمیم پوتین مبنی بر اشغال کریمه در اوائل سال نیز باعث مخدوش شدن روابط آن کشور با غرب شد و به نظر می رسد ولادمیر پوتین عواقب چنین اقدامی را به درستی محاسبه نکرده باشد. انزوای روسیه باعث می شود تا این کشور نتواند با استفاده از بانک های بین المللی به اقتصاد خود دلار تزریق کند و تنها آب باریکه هایی برای بازگرداندن اعتماد به اقتصاد برایش باقی مانده باشد.

همزمان با این تحولات،  دولت دکتر روحانی سرگرم مذاکراتی با روسیه برای تبادل نفت با کالاست. چنین مناسباتی که ارزش آن به 20 میلیارد دلار می رسد، آینده اقتصادی ما را به سرنوشت اقتصادی روسیه در پنج سال آینده گره خواهد زد. از سوی دیگر باید در نظر گرفت چنین قراردادی می تواند بهره مندی اقتصاد کشور از فرصت هایی که در دوران پساتحریم روی خواهند کرد را به مخاطره بیاندازد.

اقتصاد ایران و روسیه در حال حاضر در دو مسیر مخالف یکدیگر قرار دارند. تیم مذاکره کننده مان با هدایت مقام معظم رهبر و همدلی با مجلس و نهادهای مرتبط در حال نهایی کردن توافق جامع اتمی هستند که دروازه های بازارهای بسیاری را به روی ما خواهد گشود. در همین حال، روسیه به وضوح قدم در راهی بر میدارد که اقتصادش روز به روز منزوی تر خواهد شد. تدبیر ایجاب می کند تا ما در سیاست های اقتصادی خود با روسیه به سرعت و قاطعیت تجدید نظر کنیم.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: