به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

 بلوک های تجاری منطقه

محمد مهدی بهکیش در یکی از مقالات اخیر خود که در فایننشال تریبیون دیلی منتشر شد اشاره کرد ایران تجربیات محدود و کمی در منطقه گرایی تجارت دارد. به گفته آقای بهکیش، با وجود اینکه ما یکی از اعضای سازمان همکاری اقتصادی (اکو) و سازمان کنفرانس اسلامی بوده ایم اما میزان تجارت مان با کشورهای عضو این سازمان ها از حد تجارت داخلی مان هرگز فراتر نرفته است. هرچند اشغال عراق و افغانستان توسط آمریکا به باز شدن نسبی این بازارها بر ایران کمک کرد اما ما همچنان برای بهبود تجارت با روسیه و کشورهای تازه استقلال یافته در آسیای مرکزی  با چالش مواجه ایم. تحولات اخیر در سوریه و عراق و حضور داعش نیز ما را با چالش های ناامنی در منطقه مواجه کرده است و بازارهای محدود صادراتی این کشورها را تحت تأثیر قرار داده. با این تفاسیر مجبوریم به کشورهایی رو کنیم که از نظر اقتصادی پویا باشند و از نظر سیاسی با ثبات تا بتوانیم از این راه به رشد اقتصادیمان و اشتغالزایی در گذار به دوران پساتحریم بپردازیم. بهکیش در بخش دیگری از این مقاله به نگرانی های کشورهای عرب در خاورمیانه اشاره می کند که شاید چندان مایل نباشند یک کشور غیر عرب مانند ایران در منطقه پیشرفت مناسبی داشته باشد و این ذهنیت آنها شکل گیری روابط تجاری و راهبردی ما با این کشورها را دشوار می کند. با در نظر گرفتن شرایط  مذکور، بهکیش ترکیه، افغانستان، تاجیکستان، پاکستان و هند را به عنوان شرکای تجاری مناسب توصیه می کند. هرچند بهکیش به دلیل افزایش ناآرامی و عدم ثبات در منطقه نسبت به افزایش میزان تجارت خوشبین نیست اما پیشنهاد می کند ایران به واسطه ایجاد بلوک های تجاری منطقه ای و بازار آزاد تجاری میان ایران، ترکیه، پاکستان و هند که باعث افزایش فعالیت های تجاری در خاورمیانه و شمال آفریقا خواهد شد به سازمان تجارت جهانی بپیوندد. به اعتقاد ایشان این کار علیرغم تحولات و شرایط نامناسب در برخی از بازارهای عرب،  باعث ایجاد رقابت در جامعه کسب و کار کشور خواهد شد و تجربه مناسبی را در مسیر رقابت شرکت های ایرانی در منطقه عایدمان خواهد کرد. این تجربه و توانمندسازی در دوران پساتحریم به کمک تجار ایرانی در کارزار رقابت بین المللی خواهد آمد. کارشناسان تاجران ضمن استقبال از اظهارات دکتر بهکیش معتقدند چالش روابط با کشورهای عرب نیز دیر یا زود رفع خواهد شد چراکه هر اقتصاد قدرتمندی در جهان تا حد زیادی مبتنی بر روابط تجاری و صلح آمیز با کشورهای همسایه خود است.

آسیای میانه، منطقه گرایی و بخش خصوصی

اهمیت منطقه گرایی از منظر اقتصادی و تجاری

بازارهای جهانی و منطقه گرایی

هیات چهارنفره اتاق تهران، یحیی آل‌اسحاق، سیده فاطمه مقیمی، محمدرضا بختیاری معاون امور بین‌الملل اتاق تهران و مسعود مالکی در چهارمین اجلاس سران اقتصاد جهانی که با محور آسیا: تقویت بازارهای جهانی در مومبای هند به مدت سه روز در جریان است حضور پیدا کرده اند. آقای آل اسحاق در مورد ایجاد زیرساخت‌ها برای رشد بخش تولید و حمایت از آن و فرصت‌های سرمایه‌گذاری و خانم مقیمی در خصوص ظهور کارآفرینی زنان در آسیا صحبت خواهند کرد.  حضور اعضای اتاق بازرگانی در اجتماعاتی اینچنین مغتنم است و امیدواریم شاهد حضور پررنگ تر نمایندگان بخش خصوصی در اجتماعاتی اینچنین باشیم. در معرفی اهمیت اقتصادی آسیا به نقل از برگزارکنندگان این کنفرانس آمده: در دهه 80 میلادی مرکز ثقل اقتصاد جهانی در حوزه میانی آتلانتیک بود. از سال 2000 میلادی به این سو رشد جهانی به شکل چشمگیری به سمت کشورهای در حال توسعه و به ویژه آسیا سوق یافته. یکی از شاخص های اصلی الگوی رشد در آسیا در دو دهه گذشته همکاری های راهبردی منطقه ای بوده است. اقتصادهای آسیایی قوانین متعددی را تصویب کرده اند تا با جذب سرمایه گذاری زیرساخت های لازم برای مناطق اقتصادی و احداث فرودگاه ها و بنادر را فراهم کنند. نمونه های همکاری های منطقه ای مانند انجمن ملل آسیای جنوب شرقی (آسه آن) و یا مثلث رشد اندونزیی، مالزی و تایلند فراوانند. امیدواریم ایران نیز با بهبود روابط سیاسی خود در منطقه و با تمرکز بر منطقه گرایی بتواند به روند توسعه در آسیا بپیوندد تا در چارچوب اقتصادی آسیا بتوانیم سهم خود را در اقتصاد جهانی افزایش دهیم.  در حال حاضر سهم آسیا از بازار تولید جهانی 18 درصد، کشاورزی 33 درصد، تجارت خدمات 26 درصد و تجارت کالا 33 درصد است.

 

سهم آسیا در تولید جهانی

 

قطار پساتحریم

چند تن از همکاران که تحولات چین را دنبال می کنند یادآور شده اند که استان غربی چین شین جیانگ  اخیرا اولین قطار سریع السیر آن منطقه را مورد آزمایش قرار داده است. مسئولان این استان معتقدند احداث این خط آهن سریع السیر باعث تقویت کسب و کار و فرهنگ مناطق همسایه خواهد شد. خط ریل این قطار تندرو که به لانشین معروف است (میان لانژو و شین جیانگ) 1776 کیلومتر طول دارد و زمان مسافرت 21 ساعته میان دو انتهای ریل را به 8 ساعت تقلیل می دهد. به گفته یکی از مقامات منطقه ای، ارکین تانیاز، این خط یکی از 10 خط راه آهنی است که یا در دست احداث هستند یا برنامه ریزی برای آنها انجام شده است و قرار است شین جیانگ را به محور ارتباطی کمربند اقتصادی جاده ابریشم تبدیل کند. چین ضمن حفظ ثبات توانسته است در مسیر تبدیل و تطبیق با جهان مدرن از کمک های آلمان و فرانسه در خصوص فن آوری های قطارهای تندرو بهره ببرد و اینک خود به یکی از ارائه دهندگان قطارهای سریع السیر در جهان تبدیل شده است. ما نیز نباید از این قطارها جا بمانیم و منتظر شویم لوکومتیو پساتحریم راه بیفتد تا ما سوار شویم. چین در فکر احیای جاده ابریشم و دسترسی به بازارهای آسیای مرکزی است که هم قدرت و هم نفوذ خود را افزایش دهد. اگر قطار چین با سرعت 250 کیلومتر در ساعت حرکت کند و قطار ایران با سرعت 50 کیلومتر در ساعت، تا زمانی که دوران پساتحریم آغاز شود کدام قطار مسافت بیشتری پیموده و قدرت و نفوذ بیشتری خواهد داشت؟

منتظر اتاق نشوید

بی مناسبت نیست در اینجا به مطلبی که آقای حسان باقری از فعالان بخش صادرات کشور نوشته اند اشاره ای داشته باشیم. ایشان معتقد است: اگر در جریان رویدادهای اقتصادی بین کشورها باشید و یا با اتاق های بازرگانی مراوده داشته باشید مرتبا با آگهی هایی رو به رو می شوید که هیاتی بلند پایه از فلان کشور وارد شده یا هیاتی قصد دیدار با تجار کشورهای دیگر را دارند و از شما دعوت می کنند که اگر تاجر هستید در این گونه مسافرت ها و جلسات همراه شوید. واقعیت این است که اکثر اینگونه جلسات در برگیرنده تجار به آن معنا که در ذهن ما هستند نیستند و عوایدی برای بازرگانان واقعی نخواهند داشت. آقای باقری در ادامه به بازرگانان و تجار پیشنهاد می کند: وقت خود را با اتاق ها تلف نکنند. در ارتباط باشند ولی وقت نسوزانند. بلیط هواپیما بگیرند و به بازار هدف مسافرت کنند و دست به زانوی خود بگیرند و برخیزند وگرنه نیم قرن است که اتاق ها به این کشور و آن کشور می روند و نتیجه پیشرفت بازرگانی ایران با سایر کشورها را خود شما می توانید ببینید.  کارشناسان تاجران معتقدند هر دو رویه باید تقویت شود. افزایش اقدامات و ابتکارات فردی بازرگانان که از خلاقیت ها و پشتکار فردی آنان سرچشمه می گیرد و فعالانه است نه منفعلانه و همچنین افزایش فعالیت های جمعی و مشارکت های گروهی در تشکل های تجاری و بازرگانی از جمله اتاق های بازرگانی. آقای هادی نیلی یکی دیگر از فعالان اقتصادی نیز نکته خوبی را در ارتباط با مطلب آقای باقری متذکر شدند. به اعتقاد ایشان نکته ای که وجود دارد یکی از ضعفهای اتاق، بعضی از اتاقهای مشترک و سازمان توسعه تجارت، عدم اطلاع رسانی مناسب نسبت به زمینه فعالیت هیات های ورودی به کشور است به اعتقاد ایشان در شیوه معرفی مشکل داریم ولی شبکه سازی های خوبی را می توان ایجاد کرد. به هر حال امیدواریم با اطلاع رسانی بهتر بتوان به تلاش های فردی و گروهی بازرگانان و تجار کمک کرد اما ما نیز مانند اقای باقری تأکید می کنیم که منتظر چیزی نمانید و از قطار جا نمانید. بسم الله!

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: