به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

 به اعتقاد برخی اقتصاددانان، اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه ها در ماه های گذشته با افزایش قیمت بنزین همراه بوده ولی در ادامه سال چنین اتفاقی نخواهد افتاد و بنابراین می توان انتظار تورم کمتر را داشت. این روند دلگرم کننده است و باید دولت را تشویق کند که به اصلاح یارانه ها ادامه دهد. درواقع فاز اول اصلاح یارانه ها را می توان یک دستاورد ملی تلقی کرد چرا که ایران اولین صادرکننده عمده انرژی است که یارانه های غیرمستقیم را قطع می کند. اخیرا در نوشتاری از اجرای رویه هایی سخن گفتیم که می تواند به تثبیت سیاست مالی قابل اتکایی در دوران پساتحریم بیانجامد. اما برای اینکه مصارف دولت بیشتر کنترل شود و در ضمن به مشکل فقر هم رسیدگی شود، ما باید روند اصلاح یارانه ها را ادامه دهیم.

 سال گذشته دولت برنامه یارانه ای را پیشنهاد کرد که بر اساس ارائه سبد کالاهای اساسی به خانواده های نیازمند طراحی شده بود. متاسفانه این سیاست غلطی بود. دولت باید عرضه کالا را حذف کند و در عوض عرضه پول نقد را افزایش دهد. همانطور که بسیاری گفته اند، دولت باید از ارائه یارانه نقدی به افراد با درآمد بالا خودداری کند. اما برای خانواده های فقیرتر، یارانه نقدی کارآمدترین راه برای کاهش فقر است. در واقع خانواده ها خود بهتر از دولت به نیازهایشان واقفند و پول نقد ساده ترین و کارآمدترین راهی است که می توان به رفع نیازهای طبقه فقیر پرداخت. ما می توانیم برای پیشبرد اصلاح یارانه ها از تجربیات دیگر کشورها استفاده کنیم. در این راستا تجربه برزیل در اجرای برنامه موسوم به کمک هزینه خانواده می تواند برای ما بسیار آموزنده باشد.

برنامه کمک هزینه خانواده در برزیل بزرگترین و شاید موفقیت آمیزترین برنامه یارانه نقدی مشروط است. اختلاف طبقاتی در برزیل بسیار زیاد است و برای رفع این مشکل در سال 2003 رئیس جمهوری برزیل به اجرای برنامه کمک هزینه خانواده پرداخت. در این برنامه هم بازتوزیع درآمدها به قشر نیازمند جامعه مورد توجه قرار گرفته و هم تقویت اقتصادی در نظر گرفته شده است. در واقع طرح کمک هزینه خانواده یک برنامه ارائه یارانه نقدی مشروط است، زیرا خانواده ها برای دریافت یارانه باید بچه هایشان را به مدرسه بفرستند و واکس های لازم را هم بزنند. این رویه به افزایش مصرف این خانواده ها می انجامد که به نوبه خود به رشد اقتصادی منجر می شود. با توجه به تاکید بر واکسیناسیون کودکان این برنامه به کاهش مخارج بهداشت و درمان می انجامد و درضمن رفتن این بچه ها به مدرسه نیز باعث بهبود سطح نیروی کار در درازمدت می شود. دولت هم به طور دوره ای بازرسی های لازم را بر اجرا درست واکسیناسیون و حضور در مدرسه انجام می دهد.

برنامه کمک هزینه خانواده که یک چهارم جمعیت برزیل را پوشش می دهد، به کاهش فقرشدید و اختلاف طبقاتی انجامیده است. در واقع دولت برزیل تقریبا نیم درصد از تولید ناخالص داخلی ( دو و نیم درصد از مخارج دولت ) را صرف این برنامه می کند. این میزان برای تحت پوشش قرار دادن یازده میلیون و دویست هزار خانواده یا تقریبا 44 میلیون نفر کفایت می کند. برای محدود کردن سوء استفاده از این برنامه دولت یارانه ها را در یک بانک دولتی واریز می کند که در سراسر کشور شعبه دارد. خانواده ها هم با استفاده از کارت هوشمند بانکی یارانه خود را از این شعب دریافت می کنند. این روش باعث شده که برنامه یارانه ها در دست دولتهای محلی نباشد و از همین رو جنبه سیاسی پیدا نکند. در تارنمای مربوط به این برنامه هم دولت نام تمامی کسانی که یارانه دریافت کرده اند را منتشر می کند تا از فساد کاسته شود و شفافیت افزایش یابد.    

در شرایطی که ما به سوی اقتصاد پساتحریم حرکت می کنیم، باید اصلاح یارانه ها را به گونه ای پیش ببریم که در ضمن کاهش فقر، مخارج دولت قابل کنترل و منطقی باقی بماند. برنامه کمک هزینه خانواده برزیل نمونه بسیار خوبی برای طراحی یک برنامه هوشمند مالی است تا با شفافیت به معضل فقر و اختلاف طبقاتی رسیدگی شود.  

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: