به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

همکاران محترم و فعالان دلسوز اقتصادی  (دانلود نسخه پی دی اف خبرنامه 27)

خبرنامه 27 تاجران

یک ماه دیگر را پشت سر گذاشتیم و در این ماه نیز از حمایت روز افزون شما از بسط گفتمان اقتصادی برخوردار بودیم. خوشبختانه نشانه هایی از تحرک مثبت فعالان اقتصادی و توجه بیشتر به بخش خصوصی دیده می شود. امیدواریم به زودی شاهد توافق نهایی و آغاز دوران پساتحریم باشیم تا بتوانیم دست در دست یکدیگر اقتصاد کشور را به رشدی که شایسته آن است برسانیم.

مخاطرات ارتباط نزدیک اقتصادی با چین عنوان نخستین مقاله ماه بود که آقای کرمانی زحمت آن را کشیدند.  به اعتقاد ایشان ما شاید تا حد زیادی از بحران اقتصادی اروپا و آمریکا در سال 2008 دور بودیم، ولی نباید فراموش کنیم که از بحرانی احتمالی در اقتصاد چین در امان نخواهیم ماند. در کوتاه مدت، شاید ما با کاهش تقاضا از سوی چین روبرو باشیم. در واقع، با کاهش این تقاضا، قیمت مواد خام صادراتی ما به چین کاهش خواهد یافت. در پی کندی رشد اقتصادی چین، دیگر اقتصادهای نوظهور با کاهش سرعت و حجم رشد روبرو شده اند. اما در درازمدت شاید لازم باشد که ما شرکای اقتصادی دیگری هم علاوه بر چین پیدا کنیم تا ریسک ارتباط انحصاری با چین را کاهش دهیم.

تنوع سازی در محصولات و مناسبات تجاری کلید رشد اقتصادی کشور است. ما می توانیم به افزایش تعداد محصولات تولیدی بپردازیم که ارزش افزودۀ بیشتری برای کشور به ارمغان می آورند. تولید این محصولات به اشتغال زایی خواهد انجامید و سهم ما در بازارهای خارجی را افزایش خواهد داد. در ضمن، پیگیری مذاکرات هسته ای برای رفع کامل تحریم ها نیز به ما امکان خواهد داد تا شرکای اقتصادی بیشتر و متنوع تری پیدا کنیم. مقام های چینی به مشکلات اقتصادی پیش روی این کشور واقفند و تلاش می کنند تا آسیب های اقتصادی این دوره را به حداقل برسانند. در همین راستا دولت ما و دست اندرکاران بخش خصوصی نیز باید اقداماتی انجام دهند تا خطر ارتباط اقتصادی بیش از حد نزدیک با چین را کاهش دهند.

اصلاحات اقتصادی و موانع پیش رو پربیننده ترین مقاله ماه بود که در همین خبرنامه نیز درج شده است.

آقای فرامرزی در مقاله ای با نام نابرابری اقتصادی در کتاب سرمایه اثر توماس پیکتی ضمن بررسی این اثر به جمعبندی پیکتی اشاره می کند. سه سیاست را می توان از تحلیل پیکتی نتیجه گرفت که همگی بر تضمین نرخ بالای رشد اقتصادی تاکید می کنند. بر اساس سیاست اول، باید به آن دسته از مشکلات بازار رسیدگی کرد که ناشی از فساد، وجود موسسات ناکارآمد و یا سیاست هایی است که در تقابل با بازار آزاد قرار دارند. سیاست دوم بر رشد وابسته به نیروی کار تحصیل کرده و تولیدات قابل رقابت تاکید می کند. این امر بدان معنی است که دولت ها باید بر روی مردم خود و نیروی انسانی داخل کشور سرمایه گذاری کنند. سیاست سوم هم مربوط به مالیات است. بر این اساس سیاست های مالیاتی ابزاری قوی برای محدود کردن نابرابری های اقتصادی است و کشورهایی که درآمدی متوسط دارند باید تنها در حدی بر سرمایه مالیات ببندند که جلوی انحصار اقتصاد در دست چند خانواده و شرکت را بگیرد. ولی این مالیات بندی نباید به اندازه ای باشد که مانع از گردش سرمایه گذاری شود. در واقع هدف سیاست های مالیاتی باید جلوگیری از تغییر عمیق آرایش درآمدی و انتقال درازمدت درآمدها از طبقه حقوق بگیر به طبقه سرمایه دار باشد. برابری طبقاتی شاید هیچگاه هدفی واقعگرایانه نباشد اما تمرکز بیش از حد ثروت هم برای توسعه اقتصادی مناسب نیست.

خانم دلاوری در مقاله خود با عنوان کشاورزی ایران، ناتوان از رشد نوشت: افزایش تولیدات کشاورزی می تواند به افزایش صادرات بیانجامد، به متنوع سازی اقتصادی کمک کند و تولید ناخالص داخلی را افزایش دهد. اما متاسفانه هم اکنون ما با مشکل آب و زمین حاصلخیز کشاورزی روبرو هستیم که خود چالش های دیگری را هم در پی داشته است. ایشان در این مقاله بعد از بررسی سوءمدیریت اراضی و آب اشاره می کنند: ما نباید بی تفاوت باشیم و منفعلانه نظاره گر وضعیتی باشیم که در آن سوء مدیریت آب و زمین به تراژدی منابع عام کشور بیانجامد و تقابل منافع فردی و منافع جمعی نهایتا به زیان منافع جمعی تمام شود. در مقابل، دولت، اتاق بازرگانی و خود کشاورزان می توانند در همکاری با هم به حل این مشکلات بپردازند. در واقع ایجاد و اجرای برنامه هایی با همکاری کشاورزان برای حل مشکلات این حوزه بسیار ضروری است. تنظیم برنامه های عملی برای آب رسانی، برداشتن سدها، حفظ و احیاء آب های ساکن و جاری و احیاء جنگل ها از جمله اهداف کوتاه مدتی است که ما می توانیم روی آنها تمرکز داشته باشیم. همچنان که پیشتر نیز اشاره شد، تبادل نظرات آزاد با دولت هایی که در زمینه حل مشکلات کشاورزی موفق بوده اند نیز بسیار ضروری است. در ضمن، بهبود روابط با کشورهای همسایه هم بسیار مهم است.