به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

 برندسازی یکی از راهبردهای مهم برای بازاریابی و فروش محصولات یک شرکت است. به رغم اهمیت این راهبرد، شرکت های ایرانی در این زمینه با مشکل روبرو هستند و متاسفانه بسیاری از آنها از رقابت با شرکت هایی که برندسازی بهتری کرده اند عقب مانده اند. محصولات مختلف، از خودرو گرفته تا زغفران و پسته از طریق برندشان شناخته می شوند و مورد توجه مشتریان قرار می گیرند و در شرایطی که ما در مسیر گذار به دوران پساتحریم هستیم تلاش ها برای برند سازی باید بسیار جدی تر از گذشته مورد توجه قرار گیرد. امید است که اولین همایش دوسالانه ملی بازاریابی که به اهتمام دانشگاه مشهد برگزار خواهد شد فرصت مناسبی برای پیگیری بحث ها در زمینۀ برندسازی و یافتن راه حل هایی برای افزایش رقابت پذیری شرکت های ایرانی فراهم کند.

با نگاهی گذرا به محصولات ایرانی و مقایسه این محصولات با رقبای خارجی می توان دید که شرکت های ایرانی در برندسازی ضعیف عمل می کنند. برای مثال بازار پسته ایران که زمانی در جهان اول بود اکنون از ایالت کالیفرنیای آمریکا عقب مانده است. تولیدکنندگان پستۀ واندرفول کالیفرنیا با کمپین تبلیغاتی پسته خندان گوی سبقت را از دیگر رقبا ربوده اند. محصولات زغفران ایران هم با مشکل برندسازی روبروست. اسپانیا این محصولات را می خرد و به عنوان تولیدات خود به فروش می رساند که البته سود زیادی هم عائد آن کشور می شود. غلامحسین شافعی، رئیس اتاق بازرگانی ایران، از لزوم ارتقاء و شناسنامه دار کردن زعفران در سطح وسیع در کشور سخن گفته است. ضعف در برندسازی و مدیریت این روند برای صنعت خودروسازی ما هم مشکل ساز شده و عاملی در عقب ماندن محصولات ما از رقبای خارجی بوده است.

واضح است که برای افزایش سودهی، شرکت های ایرانی باید حضور پررنگ تری در بازارهای بین المللی داشته باشند، ولی متاسفانه برندهای ما در سطح بین المللی شناخته شده نیستند. شرکت مشاورۀ اینتربرند در گزارش سالیانه خود 100 برند برتر در سطح جهانی را طبقه بندی و معرفی کرده است. در این گزارش شرکت اَپل و گوگل به ترتیب در مقام های اول و دوم قرار گرفته اند. بر اساس این طبقه بندی شرکت سامسونگ در مقام هشتم و تویوتا در مقام دهم قرار دارد. از سال 2000 که شرکت اینتربرند گزارش سالیانه خود را منتشر می کند متاسفانه شرکت های ایرانی هیچگاه در فهرست برندسازان موفق قرار نگرفته اند.

برند تصویر و تصوری است که مشتریان از یک شرکت دارند. در واقع برند باید عصارۀ آن چیزی باشد که یک شرکت به مشتریانش وعده می دهد. میزان اعتماد مشتریان به یک محصول نیز بر اساس میزان اعتمادی است که نسبت به کلیت یک برند وجود دارد. شرکت ها هم باید هویت، تشخص و نوع مخاطبان محصولاتشان را بر اساس برند تعریف کنند. از همین روست که ما باید نگاهی دقیق و فنی به برندسازی داشته باشیم و تلاش ها در این زمینه را دست کم نگیریم. در این راستا لازم است راهکارهای ذیل را با جدیت اعمال نمائیم:  

تقویت تشخص و هویت
اولین نکته در زمینه برندسازی، توجه به نگرش و برنامه شرکت است. با این کار ما مشخص می کنیم که خدمات و تولیدات یک شرکت به طور خاص به چه کاری می آیند و چه سودی برای مشتریان دارند. اگر هویت شرکت و محصولاتش به خوبی تعریف و تثبیت شود مشتریان کلیت شرکت را با شاخصه های مورد علاقه خود تداعی خواهند کرد. نیازها و عادات مشتریان باید مد نظر قرار دهیم و البته نکته مهمتر آنست که نقاط قوت و برتری های منحصر به فرد محصولات تعریف شود. ما باید بدانیم که محصولاتمان پاسخگوی چه نیازهایی هستند و کدام یک از این نیازها فقط از طریق محصولات ما برطرف می شود.   

ارتباط با مشتری
از هویت شرکت باید استفاده کرد تا پیام برند را ایجاد کرد و آن را با یک شعار همراه ساخت. این برند باید بخش لاینفکی از همه اجزاء شرکت باشد و از تبلیغات محصولات گرفته تا فرهنگ حاکم بر شرکت را شامل شود. آرم (لوگو) شرکت هم در همین راستا تعریف می شود. نباید فراموش کرد که آرم همچون ستونی است که برند بر آن استوار است. آرم شرکت باید روی همه محصولات، بسته ها و کالاهای جانبی و نیز در وبسایت شرکت نقش بسته باشد. آرم باید ساده، مشخص و منحصر به فرد باشد. برای مثال آرم شرکت اَپل ابتدا چند رنگ بود و بعد تک رنگ شد؛ در واقع این امر در حالی که نشان از تغییر جهت شرکت داشت کلیت برند اپل را حفظ کرد.

برندسازی موفق یک شرکت باعث ایجاد رابطه ای عاطفی با آن برند می شود. در این روند از افراد معروف و محبوب برای تبلیغ برند استفاده می شود تا محصولات شرکت تداعی کنندۀ فرد مورد علاقۀ مشتریان باشد.

جاانداختن و قدرت بخشیدن به برند
شرکت ها باید به هویتی که از برند ساخته اند وفادار باشند و این امر مهمترین بخش برندسازی است. اجرای وعده های برند نقشی کلیدی در نگه داشتن مشتریان و تقویت بنیۀ شرکت دارد. در همین حال برند نباید راکد بماند. برندهای خوب همراه با بازار رشد می کنند و با نیازها و علایق مشتریان همراه می شوند.

دولت ها هم نقش مهمی در موفقیت برندها دارند و به اعتباری کلید موفقیت برندسازی بخش خصوصی هستند. البته در مورد کشور ما لازم نیست که دولت از فعالیت های برندسازی بخش خصوصی حمایت مالی کند، بلکه قدرت بخشیدن به برند ایران، به عنوان برند ملی، کمک شایانی به جذابیت خدمات و محصولات شرکت های ایرانی خواهد کرد. با نگاهی به انعکاس مثبت توافق ژنو در مطبوعات، می توان دید که این توافق تاثیر مثبتی بر وجۀ کشور داشته است. همراه با رفع تحریم ها و عادی سازی روابط سیاسی، شرکت های ایرانی از توافق های آتی نیز سود خواهند برد.

فواید برندسازی قوی و موفق بسیار روشن است. پیگیری این تلاش ها نه تنها به افزایش سوددهی شرکت ها خواهد انجامید بلکه با افزایش رقابت پذیری، به شرکت های ما امکان خواهد داد تا راحتتر شرایط دشوار و متلاطم اقتصادی را پشت سر بگذارند و از همتایان خارجی خود عقب نمانند.

چرا ما دیگر اولین عرضه کننده پسته جهان نیستیم؟

دلایل تنزل قدرت رقابت پذیری ایران به پایین ترین سطح

مدیریت شهرت و اعتبار در کشور و بنگاههای اقتصادی

برند ملی و راهکار بهبود اعتبار کشور

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: