به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

مذاکرات بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت، با شرکت های نفتی اروپایی در حاشیه نشست اعضای اوپک قدم سازنده ای برای بهبود آینده صنعت نفت کشور بود.  این مذاکرات که هدف جذب سرمایه  شرکت های نفتی اروپا را در کنار تلاش های وزیر نفت برای اصلاح قراردادهای نفتی در بر دارد می تواند فرصت مناسبی را برای صنعت نفت کشور فراهم کند تا با مشارکت این شرکت ها صنعت نفت کشور از فناوری های به روز و تخصص آنها در مسیر گذار به دوران پساتحریم بهره مند شود.  شرکت های ایرانی هم که در این مدت در پروژه های متعدد نفت و گاز قابلیت های خود را نشان داده اند نیز می توانند از این فرصت برای بالابردن سطح دانش، تجربه و مهارت خود بهره ببرند.  در عین حال، لازم است نگاهی واقعبینانه به تحولات اخیر داشته باشیم و انتظارات خود را با واقعیت های پیش رو تطبیق دهیم و فراموش نکنیم که برای تحقق شکوفایی مجدد این صنعت قدم های مهم دیگری نیز باید برداشته شود.

آقای زنگنه در حاشیه نشست های اوپک که حدود یک ماه پیش صورت گرفت با شرکت هایی مذاکره کرد که پیش از افزایش فشارهای بین المللی مرتبط با فعالیت های هسته ای کشور در ایران حضوری فعال داشتند.  تحریم ها باعث تغییر جو حاکم بر روابط بین المللی شد به شکلی که ریسک ادامه همکاری ها و بررسی پروژه های جدید را بیش از حد برای این شرکت ها بالا برد.  وزیر نفت بارها اعلام کرده است که اولویت این صنعت در حال حاضر بازگشت تولید به میزان پیش از وضع و اجرای تحریم های آمریکا و اتحادیه اروپاست.  این هدف بسیار خوبی است چراکه کشور ما هنوز راه درازی تا رسیدن به توان بالقوه تولید نفت خود دارد و این در حالی است که کشورهایی مانند عراق و حتی آمریکا تولید نفت خود را به شدت افزایش داده و می دهند.  با وجود اظهارات خوشبینانه وزیر نفت باید متوجه باشیم که هنوز راه بازگشت شرکت های معتبر نفتی به کشور هموار نیست. 

توافق اخیر ژنو علیرغم اهمیت تاریخی اش تحریم های سرمایه گذاری در پروژه های توسعه نفت و گاز در کشور را کاهش نداده است و بعید است که شرکت های معتبر پیش از رفع این تحریم ها ریسک امضای قراردادهای توسعه نفت و گاز با ما را بپذیرند.  از طرف دیگر، توافق ژنو باعث افزایش سهمیه مجاز خرید نفت ایران توسط دیگر کشورها نشده است و این مورد همچنان تحت تحریم است.  طبیعی است که از منظر شرکت های نفتی امضای قرارداد و صرف هزینه بدون اطمینان از امکان فروش نفت از طرف ایران منطقی به نظر نیاید و تا این تحریم ها برداشته نشود چنین اطمینانی حاصل نخواهد شد.  بنابراین ابتدا باید تحریم هایی که سرمایه گذاری خارجی در صنعت نفت و فروش نفت را هدف گرفته کاهش یابد و به تدریج لغو شود تا تلاش های ما از سطح مذاکره با شرکت های نفتی معتبر فراتر رفته به امضای قرارداد با آنها بیانجامد. 

در عین حال، وزیر نفت این پیام روشن را به سرمایه گذاران خارجی و صاحبان فناوری روز داده است که ایران و صنعت نفتش ارزش مشارکت و همکاری های بین المللی را درک می کند و مایل است با شرکت های خارجی قراردادهایی را به امضا برساند که نفع سرمایه گذاران و مردم هر دو در آن محفوظ باشد.  در حال حاضر وظیفه دولت بسیار سنگین است تا به تعهدات خود با گروه پنج بعلاوه یک در توافق ژنو عمل کند.  تنها با تداوم حسن نیت در ادامه تلاش های دیپلماتیک می توانیم به جامعه بین المللی ثابت کنیم که برنامه هسته ای ما صلح آمیز است.  این اقدام پیام روشنی نیز به مردم که به قول دکتر روحانی "ولی نعمت ما هستند" می دهد که دولت شکوفایی و رونق اقتصادی را فدای انزوای سیاسی حاصل از عدم همکاری با جامعه بین المللی نخواهد کرد.    

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: