به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

اخیراً به دلایلی منطقی بحث های زیادی درباره رشد منفی اقتصاد  کشور صورت گرفته و نگرانی های بجایی نیز در این خصوص مطرح شده است. بحث ها و گمانه زنی ها پیش از آن آغاز شد که مرکز آمار ایران رسما اعلام کرد اقتصاد کشور در سال 1391 بالغ بر 5,4 درصد رشد منفی داشته و تحلیل رفته است. در واقع رقم اعلام شده حتی از پیش بینی رشد منفی 5 درصدی روزنامه دنیای اقتصاد هم بدتر بود. کمی پس از انتشار گزارش مرکز آمار درباره میانگین رشد اقتصادی کشور بین سال های 1391 - 1371، دکتر پویا جبل عاملی طی یادداشتی در دنیای اقتصاد از تبعات رشد منفی سخن گفت و ضمن اشاره به دشواری خروج از این وضعیت در سال جاری خاطر نشان کرد که برای بهبود نسبی رشد اقتصادی، دولت جدید باید نشان دهد که بهتر از دولت قبلی عمل خواهد کرد. از آن زمان تاکنون بسیاری از کارشناسان و سیاستگذاران کشور سخنانی با مضمونی مشابه را تکرار کرده اند. از جمله می توان از سخنان غلامحسین شفیعی، نایب رئیس اول اتاق بازرگانی ایران یاد کرد که ضمن اشاره به نگرانی های فوق الذکر، فهرست طولانی از اصلاحاتی را طرح می کنند که دولت باید برای رفع مشکلات اقتصادی کشور اتخاذ نماید.

در اینجا جا دارد بپرسیم که در مقایسه با دیگر کشورها، رشد منفی اقتصاد ما چگونه است و چه معنایی دارد؟ در این مقایسه می توان به آمار بانک جهانی در مورد نرخ تغییر تولید ناخالص داخلی کشورهای مختلف در سال 2012 نظر کرد. در حالی که دوره زمانی داده های بانک جهانی سه ماه با داده های مرکز آمار متفاوت است ولی این آمار برای مقایسه ای کلی مناسب است. در میان کشورهایی که بانک جهانی آمار رشدشان را در سال 2012 ارائه داده، 29 کشور رشد منفی داشته اند. در ادامه فهرست این کشورها به ترتیب نرخ رشد مقایسه شده اند: 

تنها 9 کشور در فهرست فوق رشد منفی دو یا بیش از دو درصدی دارند. رشد منفی 5,4 درصدی کشور ما بدان معنی است که در سال گذشته تنها یونان، سودان و سودان جنوبی با رشد منفی تری از ما روبرو بوده اند. این مسئله نه تنها چالش بزرگی در برابر اقتصاد کشور است بلکه قرار گرفتن در میان معدود کشورهایی که با بحران اقتصادی روبرو هستند باعث سرافکندگی و مخدوش شدن وجه کشور نیز هست. معلوم نیست که تلاش های دولت دکتر روحانی برای کاهش و تخفیف تحریم های داخلی به بهبود قابل ملاحظه شرایط اقتصادی کشور بیانجامد و ما را از جرگه کشورهایی همچون سودان و یونان خارج کند. در واقع باید گفت راه حل کاراتر از میان برداشتن تحریم های بین المللی است که به علت برنامه هسته ای کشور بر ما تحمیل شده است. رهایی از این تحریم ها گام مهمی برای بهبود وضعیت رشد اقتصادی کشور و نهایتا برون رفت از رشد منفی کنونی خواهد بود.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: