به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

چندی پیش در مقاله آن روی سکه تجارت با اندونزی ما چشم انداز تجارت با این کشور را مورد بررسی قرار دادیم و اشاره داشتیم که سطح کنونی تجارت ما با اندونزی حدود یک میلیارد و 300 میلیون دلار در سال است. این بدان معنی است که بزرگترین کشور مسلمان در جهان هم اکنون شریک بسیار کوچکی برای ماست. اما باید توجه داشت که اندونزی علاوه بر جمعیت بالا، از ظرفیت های اقتصادی خوبی نیز برخوردار است. هم اکنون بیشتر تحلیلگران معتقدند چشم انداز رشد اقتصادی اندونزی بسیار روشن است و از این نظر موقعیت ویژه ای در میان کشورهای جهان دارد. در همین حال سعی مقام های اندونزی همواره بر بی طرف ماندن در مناقشات سیاسی بین المللی بوده است؛ این روش به اندونزی امکان می دهد تا به عنوان یک شریک تجاری عملگرا، با کشورهای مختلف رابطه داشته باشد. در شرایطی که ما به دوران پساتحریم نظر می کنیم، لازم است که از نزدیک شرایط کشوری همچون اندونزی را مورد بررسی قرار دهیم، زیرا که اندونزی بازیگر اقتصادی بسیار موفقی است و یک شریک بالقوه تجاری برای ایران محسوب می شود. در ادامه این نوشتار نگاهی دقیقتر می اندازیم به وضعیت منابع، تولید و اشتغال در اندونزی.

منبع: بانک جهانی و بیزینس مونیتور اینترناسیونال

اندونزی بزرگترین مجمع الجزایر جهان است و از منابع طبیعی سرشار و جمعیت زیادی برخوردار است. اندونزی متشکل از پنج جزیره اصلی و حدود 30 مجمع الجزیزهء کوچکتری است که در مجموع بالغ بر 17 هزار جزیزه می شوند. این جزایر در طول بیش از 5 هزار کیلومتر در منطقهء آسیای جنوب شرقی امتداد یافته اند. برخی از مناطق اندونزی کوهستانی است و در برخی مناطق کوه های آتشفشانی وجود دارد. جنگل های استوایی و نیز پوشش گیاهی مانگرو هم در این کشور دیده می شود. کشاورزی در مناطق مختلف اندونزی صورت می گیرد ولی حاصلخیزترین زمین ها در جزیرهء جاوا قرار دارد.

اقتصاد اندونزی بیشتر وابسته به کشاورزی و نفت است و حدود 90 درصد جمعیت اندونزی در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. اندونزی برای سالها برنج وارد می کرد ولی اکنون در تولید این محصول به خودکفایی رسیده است. اندونزی عضو اپک هم است و سابقاً نفت و گاز از صادرات ارزآور این کشور محسوب می شد، اما افزایش مصرف داخلی و رکود در تولید سوخت های فسیلی این کشور را به وارد کنندهء نفت تبدیل کرده است.

اندونزی علاوه بر محصولات کشاورزی و نفت تولیدات دیگری هم دارد.  محصولات مربوط به جنگل ها، چرم، قهوه، چای، ماهی و فرآورده های نخل مهمترین صادرات اندونزی به شمار می آیند. بر اساس گزارش سازمان بیزینس مونیتور انترناسیونال، در سال های اخیر گام هایی برای تقویت و ترویج صادرات غیر نفتی در اندونزی برداشته شده است و در این راستا محصولاتی همچون صنایع دستی، نساجی، فلزات قیمتی، چای، تنباکو، سیمان، کودهای شیمیایی و کالاهای تولیدی مورد توجه قرار گرفته اند. صنعت گردشگری هم به تدریج پاگرفته و رفته رفته به یکی از بخش های ارزآور اندونزی تبدیل می شود. با توجه به رشد اقتصادی در اندونزی، دولت اولویت ویژه ای برای رشد در مناطق کمتر توسعه یافته و نیز ایجاد فرصت های شغلی برای نیروی کار در حال رشد اختصاص داده است تا گروه های مختلف به گونه ای عادلانه از درآمده های ناشی از رشد اقتصادی بهره مند شوند.

اندونزی در پی بحران اقتصادی سال 2008 عملاً آسیبی ندید و پس از این دوره بود که بیش از پیش نظر سرمایه گذاران را به خود جلب کرد. در سال 2009 هم اندونزی به جمع بیست قدرت اقتصادی جهان، موسوم به گروه بیست، پیوست. طی سه سال گذشته، تولید ناخالص داخلی به طور پیوسته 6 درصد رشد نشان داده است و در اواخر سال 2011، پس از گذشت بیش از یک دهه، اندونزی موفق شد رتبه اعتباریی در سطح سرمایه گذاری کسب کند. بر اساس گزارش بانک اندونزی، سرمایه گذاری مستقیم داخلی در سال 2012 به 23 میلیون دلار رسید. افزایش سرمایه گذاری در اندونزی در شرایطی صورت می گیرد که کماکان نگرانی هایی در خصوص وضعیت غیر قابل پیش بینی مقررات، فساد گسترده، زیر ساخت های ناکافی و افزایش دستمزدها در اندونزی وجود دارد. البته برای جذب سرمایه خارجی، مشوق های خاصی ارائه شده و بخش های مختلفی در اندونزی از سرمایه گذاری خارجی استقبال کرده اند.

در سال های اخیر سرمایه گذاری های صورت گرفته در اندونزی بر طیف جدیدی از خریداران در این کشور متمرکز بوده و این سرمایه گذاری ها در کنار عرضه کالا و خدمات به مشتریان قدیمی در بخش معادن، نفت و گاز طبیعی ادامه داشته است. با توجه به جمعیت بالا و نیروی کار جوان، مصرف و تقاضا در اندونزی بالاست و و به نظر می رسد که این روند برای مدتی طولانی ادامه داشته باشد. شرکت بین المللی بوستون کانسالتینگ گروپ پیش بینی کرده که تعداد مشتریان طبقه متوسط و مرفه در اندونزی تا سال 2020 دو برابر خواهد شد و به 141 میلیون نفر خواهد رسید. این رقم تقریباً دو برابر جمعیت کشور ماست. در همین حال بر اساس برآوردهای کنونی، تولید سرانه ناخالص داخلی اندونزی طی ده سال به بیش از 10 هزار دلار خواهد رسید. این رقم هم اکنون 3 هزار دلار است. البته به رغم این پیشرفت ها، اعتماد سرمایه گذاران به اقتصاد اندونزی به طور موقت کاهش یافته است. هجوم سرمایه در سطح جهانی به سوی دلار آمریکا به همراه کسر بوجه ای بی سابقه و تورم بالا باعث شده که پیش بینی ها درخصوص رشد تولید واقعی ناخالص داخلی اندونزی در سال 2014 از 6 درصد به 5.4 درصد برسد.

با توجه به تحلیل های صورت گرفته از سوی موسسات مختلف، می توان فهرستی از نکات قوت و ضعف اقتصاد و سرمایه گذاری در اندونزی را به شکل زیر خلاصه کرد:

نکات قوت:

- اندونزی در میان شبه قاره هند و اقیانوس آرام قرار دارد و در یک راه عمده تجاری واقع شده که به این کشور موقعیت ویژه استراتژیک داده است.     

- اندونزی دارای منابع غنی طبیعی است و بزرگترین تولید کنندهء روغن نخل است.

- اندونزی از نیروی کار جوان و قابل تعلیم برخوردار است.

- طی یک دههء آینده انتظار می رود که اقتصاد اندونزی به طور متوسط دستکم 6 درصد رشد کند.

نقاط ضعف: 

- اقتصاد اندونزی به سرعت رشد نیروی کار این کشور رشد نمی کند. نرخ بی کاری 6 درصد است و این مشکل بیشتر بر دوش نسل جوان سنگینی می کند.

- زیر ساخت های فیزیکی اندونزی پائین تر از استانداردهای معمول  در جهان است و اندونزی از این زاویه عقبتر از همتایانش در آسیای جنوب شرقی است.

فرصت ها:

- اندونزی اصلاحات لازم برای جذب سرمایه بیشتر خارجی را آغاز می کند و به مشکل فساد فراگیر می پردازد.

- اندونزی قانون جدیدی را در سال 2008 به تصویب رساند تا در سیستم مالی جدید اسلامی مشارکت داشته باشد.  هم اکنون تنها 4 و نیم درصد از سرمایه موجود در بانک های اندونزی در سیستم بانک اسلامی قرار دارد ولی چشم انداز رشد سیستم بانکداری اسلامی در پرجمعیت ترین کشور مسلمان مثبت است.

تهدیدها:

- اندونزی هم اکنون واردکنندهء نفت است و افزایش قیمت این سوخت فسیلی مخارج اضافی بر این کشور تحمیل کرده است.

ما و اندونزی سابقه دوستی طولانی داریم. اندونزی، در کنار پاکستان، تنها کشوری است که اکثر جمعیت آن نظر مثبتی نسبت به ایران دارد. در ضمن بخش صنعتی اندونزی نیز همچون کشور ما به شدت متاثر از سیاست های دولتی است. اندونزی نیاز شدیدی به بهبود زیرساخت هایش دارد، با مشکل کمبود برق مواجه است، نیازمند بازارهای گسترده تر و متکثرتری برای محصولات کشاورزی است و برای صادرت محصولات پتروشیمی باید پیشنیازهایی را تامین نماید. با توجه به این نیازها و ضرورت ها، کشف ظرفیت ها برای تجارت با اندونزی دشوار به نظر نمی رسد. به جرات می توان گفت در شرایطی که ما تحریم ها را پشت سر می گذارد اندونزی می تواند به یکی از بهترین شرکای تجاری ما بدل شود.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: