به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

تیم اقتصادی دولت تدبیر و امید،

اکنون زمان آن فرارسیده که ملت ایران با تدبیر و امید و عزمی انقلابی برگرفته از ارزشهای اصیل انقلاب گذار به دوران پساتحریم را آغاز کند.  دیگر صبر جایز نیست و درنگ باطل است.  وضعیت اقتصادی بیش از حد نابسامان شده و وجهه جهانی نظام و ملت در خطر است. ما نباید در گذشته بمانیم. امروز جایگاه ایران تنها در موزه هایی است که به گذشته پرافتخار ما تعلق دارد اما فردایی روشن تر و درخشنده تر پیش روی ما است که در آن ایران و ایرانی باید در صحنه پرتلاش و زنده جهان تأثیرگذار باشد. باید از گذشته به آینده ای بهتر قدم گذاریم. برای تحقق بخشیدن به دوران پساتحریم، کشور ما می بایست با عزمی راسخ تصمیم بگیرد تا به جامعه بین المللی بپیوندد و به شکلی سازنده در تمامی مسائلی که منافع ما را در بر دارد با جامعه جهانی تعامل کند. در صدر این ملزومات پایان دادن به تحریم های بین المللی علیه ایران و بازگشت موفق ایران به اقتصاد جهانی است.

عزم جزم ایران برای تداوم مشارکت فعالانه در مذاکرات هسته ای تنها به همت شما و همکاران دلسوزتان متبلور می شود.  تحریم های اخیر گسترده تر و گزنده تر از هر تهدید دیگری است که تا کنون مشاهده کرده ایم.  ده سال پیش، یکی از موانع اصلی که با آن مواجه بودیم محدودیت های تجاری با آمریکا بود.  امروز ما از شبکه های بانکی بین المللی بریده شده ایم و تنها از کمتر از نصف صادرات نفتی گذشته برخورداریم.  هزینه تحریم ها در سال های گذشته به صدها میلیارد دلار رسیده است.  مهمترین مطلب در حال حاضر جدا از اینکه چه تعداد اقتصاددانان در دولت تدبیر و امید فعالیت کنند این است که کشور ما نمی تواند بدون صادرات نفت هزینه های خود را بپردازد.  درآمد از دست رفته صادرات نفت می تواند دست کم 30 میلیارد دلار از توانایی دولت در پرداخت تعهدات و بودجه کم کند.

از دست دادن فرصت های کنونی به منزله تنزل جایگاه این ملت شریف در اذهان جهانیان است و بالطبع آنها ما را شریکی در پیشرفت های سازنده به شمار نخواهند آورد. هر روز که می گذرد درصد بیشتری از نخبگان ما مجبور به اشتغال در کارهایی پایین تر از سطح تخصصی خود می شوند و تداوم این روند به هدر رفتن و سوختن یک نسل کامل خواهد انجامید.

تحریم ها گزینه های ما برای ساختن اقتصادی پویا و با ثبات و شکوفا را محدود کرده اند. همانگونه که دولت تدبیر و امید نیز مشاهده کرده است وضعیت اقتصادی ما بدتر از چیزی است که تصور می کردیم.  اقدام بیسابقه دولت در انتشار حقایق آثار تحریم و سوءمدیریت سرآغازی برای یک سلسله اقدامات منسجم برای یافتن بهترین راه حل هاست.  تورم 44 درصدی (بالاترین رقم در 20 سال گذشته)، کاهش بیش از 5 درصدی تولید ناخالص داخلی اعداد و ارقامی نیستند که از آنها فرار کنیم بلکه مردم باید این ارقام را شاهدی بر مشاهدات روزانه خود بیابند.  انزوای اقتصادی بر حداقل دست مزدها، مواد غذایی، آموزش و پرورش، بیمارستانها و جاده ها تأثیرات بسیار نامطلوب گذاشته است.  مهمتر از نمونه های بر شمرده، محرومیت از آینده ای غرورآمیز و جایگاه شایسته خود در میان ملل است.

هر ماه که تحریم ها ادامه یابد نه تنها آغاز بازسازی اقتصادی به تأخیر می افتد بلکه دوران بازسازی اقتصادی نیز طولانی تر می شود.  تحریم های متعدد سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و آمریکا و یا دیگر تحریم های یکجانبه که در هفت سال گذشته برنامه هسته ای ما را هدف گرفته اند یک شبه مرتفع نخواهند شد.  در زمانی که اولین قطعنامه در دیماه 1385 به تصویب رسید می توانستیم ظرف چند ماه مذاکره کنیم و به آنها خاتمه دهیم اما اکنون رفع تحریم های مختلف که به تصویب کشورها و سازمان های مختلف رسیده است به چند سال زمان نیاز دارد.  تجربه آفریقای جنوبی، میانمار، عراق، لیبی و دیگر کشورهایی که تحت تحریم بودند نشان می دهد که هر چند برخی محدودیت ها می تواند به سرعت لغو شود اما تقریبا 3 تا 5 سال بعد از رسیدن به توافق زمان لازم است تا تحریم ها به شکل کامل برچیده شوند.

با وجود این چالش ها هم اکنون پنجره ای بر ما گشوده شده و دریچه امیدی باز گشته تا بتوانیم تحریم ها را لغو کنیم.  وقتی که صدام حسین برکنار شد به فاصله کوتاهی گروه های تحقیقاتی تأیید کردند که سلاح های کشتار جمعی در عراق وجود ندارند اما 7 سال بعد از اشغال عراق توسط نیروهای آمریکایی یعنی سال 2010 میلادی بود که شورای امنیت سازمان ملل متحد توانست بر سر لغو تحریم ها به توافق برسد.  مذاکره کنندگان ما باید بدانند برای پیشرفت آنها باید سیستم سیاسی آمریکا را بهتر درک کنند و اقدامات کنگره آمریکا را با طرح های برقراری ارتباط ریاست جمهور آن کشور اشتباه نگیرند.

لغو رسمی تحریم ها تنها بخشی از روند بازسازی اقتصادی و گذار به اقتصاد پسا تحریم است.  هرچقدر تحریم ها ادامه پیدا کنند صدمات آنها بر سهم بازرهای صادراتی، رقابت پذیری و سرمایه گذاری خارجی بیشتر می شود. برای نمونه، تحریم های نفتی ما به حدی طولانی شده اند که خریداران ما به جای قراردادهای مقطعی برای جبران کسری خرید از ما، به سمت قراردادهای درازمدت با رقبای ما رفته اند.  شرکتی که رشد هفت سال گذشته اش در مقایسه با رقبای خود سالانه 10 درصد کاهش داشته امروز نصف رشدی را شاهد است که می توانست با لغو تحریم ها شاهد باشد.  تأثیرات و هزینه های تحریم ها به شکل تصاعدی در درازای زمان بالا می روند.

باید هم اکنون اقدام کنیم و فرصت سوزی جایز نیست.  باید مناقشه هسته ای هم اکنون به پایان برسد و گذار به دوران پساتحریم از هم اکنون آغاز شود تا بیشتر از اهداف سند چشم انداز فاصله نگیریم. همت شما را طلب می کنیم.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: