به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

تحلیل وزیر اقتصاد از شرایط کنونی اقتصاد کشور قابل تأمل بود. علی طیب نیا تحریم ها را تشدید کننده وضعیت نامطلوب اقتصاد کشور دانست و نه ایجاد کننده آن و از همین رو اظهار داشت که با برداشته شدن تحریم ها فقط عوامل تشدید کننده حذف می شوند و عوامل ایجاد کننده پا برجا هستند. به اعتقاد وی این یک اشتباه استراتژیک است که توجه و توان خود را صرفاٌ بر روی کاهش تحریم ها بگذاریم چرا که با این کار تمرکز خود را بر روی عوامل ایجاد کننده از دست می دهیم. آیا این رویکرد درست است؟

طیب نیا در این تحلیل بیان کردساختار نامناسب اقتصادی کشور به عنوان یک عامل ایجاد کننده، خود را در استفاده دولت از منابع نفتی در بودجه، بی ثباتی و بی انضباطی در سیاست مالی، سهم غیر قابل قبول در آمدهای مالیاتی در درآمدهای دولت ، سرمایه گذاری خارجی ناکافی و نقش اندک بخش خصوصی واقعی در اقتصاد، نبود شفافیت اطلاعات اقتصادی و محیط نامناسب کسب و کار نشان می دهد، لذا تا زمانی که این متغیرهای ایجاد کننده کنترل و اصلاح نشوند اقتصاد ما اقتصادی ضربه پذیر و ضعیف است و در برابر عوامل درونی و بیرونی متلاطم می شود. وی افزود تصور غلطی است که با برداشته شدن تحریم ها همه مشکلات اقتصادی کشور حل می شود چنین تصوری یک خیال باطل است، مادامی که نتوانیم در داخل تمامی مشکلات ساختاری، سیاستی و نیز شرایط نامناسب بین المللی را حل کنیم نباید از مذاکرات سیاسی انتظار رفع مشکلات ساختاری و کاستی ها در سیاستگذاری اقتصادی را داشته باشیم.

هر چند تأکید وزیر اقتصاد بر حل مشکلات ساختاری و متغیرهای ایجادکننده داخلی تأکیدی به جا و درست است اما تعبیر ایشان از تحریم ها به عنوان عامل تشدید کننده تعبیر کاملا درستی نیست.  تنها ذکر یک نمونه ملموس کافی است که تحریم ها را در تقسیم بندی ایجاد کننده قرار بدهد و آن کاهش 50 درصدی درآمدهای نفتی کشور ظرف یکسال گذشته است که به دلیل اعمال تحریم های نفتی ایجاد شد و نه تشدید.

اولویت ندادن به لزوم حیاتی دسترسی سریع به یک توافق هسته ای و رفع تحریم ها می تواند عواقب جبران ناپذیری برای اقتصاد شکننده ما داشته باشد. در این مقطع اولویت تلاش ها باید به بازتعریف سیاست های کلان و اصلاح سیاست خارجی داده شود تا با اقدامات عاجل برای رسیدن به توافق هسته ای، تحریم ها به مرور کاهش و در نهایت لغو شوند. گذار به دوران پساتحریم از این مقطع آغاز می شود و در آن زمان است که اصلاحات ساختاری معنا پیدا می کند.

طیب نیا در بخش دیگری از سخنان خود اظهار داشت اگر امید ببندیم تحریم ها در آینده نزدیک برداشته و گشایش حاصل می شود، خیالی باطل است. هر چند از این سخن وزیر اقتصاد تعابیر مختلفی ارائه شده است اما لازم به تأکید مجدد است که لزوم حصول این گشایش یک لزوم حیاتی است. اگر گشایشی صورت نگیرد هیچکدام از برنامه های اصلاحات ساختاری قابل اجرا نخواهند بود یا دست کم تأثیر مناسب و مطلوب را نخواهد داشت.

چندی پیش محمد نهاوندیان، رئیس دفتر دکتر روحانی در مقام رئيس پارلمان بخش‌خصوصی كشور گفت: هزينه‌ها و فرصت‌های از دست رفته كه بايد اعلام شود تا افكار عمومی بايد بداند در اين شرايط تحريمی هر شهروند ايرانی چه‌قدر ضرر مي كند و اين مسأله بسيار مهم بايد از سوی اقتصاددانان اعلام شود.

به دلیل عدم شفافیت، دسترسی به آمار دقیق این هزینه ها و فرصت های از دست رفته کاری دشوار است اما در یکی از معدود پژوهش های موجود که توسط بنیاد صلح کارنگی منتشر شده است هزینه های فرصت های از دست رفته تنها در بخش سرمایه گذاری خارجی و درآمد نفتی بالغ بر 100 میلیارد دلار تخمین زده شده است.

امیداریم فعالان اقتصادی و مسئولان محترم در این مقطع حساس که اتلاف هر دقیقه آن برای هر شهروند ایرانی با ضررها و هزینه های فزاینده همراه است اولویت های اقدامات خود را درست تعیین کنند.  امیدواریم با تدبیر و امید گذار به دوران پساتحریم هر چه سریعتر آغاز شود تا توانایی، تخصص و مهارت فعالان اقتصادی در مسیر بازسازی و شکوفایی اقتصاد کشور صرف شود.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: