به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

چند هفته پیش مرکز ملی توسعه نرم افزارهای آزاد و نیز مرکز تحقیقات وب آغاز به کار کرد. در مراسم افتتاح این مراکز وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات هم حضور داشتند.   

تلاش دولت برای گسترش نرم افزارهای آزاد و یا به اصلاح فنی "متن باز" و تنظیم این نرم افزارها برای کاربران در ایران می تواند به نفع بخش خصوصی باشد. بسیاری از  شرکت های بزرگ در سراسر جهان از پایگاه های باز اطلاعاتی، سرورهای وب، برنامه های تحلیل آماری و نیز نرم افزارهای اداری بهره می برند و فعالیت های خود را بر اساس این امکانات شکل می دهند. در ضمن همکنون برنامه های رایانه ای بسیار پیشرفته ای در فضای مجازی وجود دارد که افراد مختلفی در نقاط مختلف جهان در تهیه، به روز کردن و حل مشکلات امنیتی آنها مشارکت می کنند.  در همین حال بیشتر نرم افرازهای متن باز برای مصارف تجاری رایگان هستند. این امر به شرکت های خصوصی امکان می دهد تا از مخارج کلی خود بکاهند و بتوانند محصولاتی قابل رقابتی تولید کنند.

باید گفت که علت کار آمد بودن نرم افزارهای متن باز آنست که افراد و شرکتهای مختلف از سراسر جهان در فضای مجازی با هم همکاری و تعامل دارند. ارتباط آزاد از طریق ارسال ای.میل، به کارگیری برنامه های چت و استفاده از فیس بوک و توئیتر و دیگر شبکه های اجتماعی در موفقیت تلاش ها برای توسعه و گسترش نرم افزارهای متن باز بسیار موثر است. اگر دولت واقعاً به دنبال  گسترش این نرم افرارها برای بخش خصوصی و دولتی در ایران است، باید از الگوی تعامل بین المللی پیروی کند. تجربه نشان داده که این روش بسیار موثر بوده و ضروری است که کشور ما نیز از اجرای این الگو حمایت کند.

با این تفاصیل باید بگویم که بنده از خبر حضور سردار احمد وحیدی، وزیر دفاع، در مراسم افتتاح مرکز ملی توسعه نرم افزارهای آزاد کمی نگران شدم. البته شاید حضور سردار وحیدی به معنی حمایت تمام و کمال دولت از این مرکز و از روند توسعه نرم افزارهای متن باز باشد. اما از سوی دیگر حضور سردار وحیدی شاید معنای دیگر هم داشته باشد. در واقع بیم آن می رود که هدف اصلی مرکز، مشارکت و تعامل در فضای بین المللی نرم افزارهای متن باز نباشد، بلکه در عوض دولت می خواهد با بهره گیری از منابع موجود در این فضا، به تولید نرم افزارهای متن باز ایرانی بپردازد. 

اگر دولت در پی چنین علمکردی باشد، تلاش های ایران در حیطه نرم افزارهای متن باز کارایی نخواهد داشت. کشور ما مفتخر است که برنامه نویسان خبره و با استعداد بسیاری دارد. اما این برنامه نویسان نمی توانند از سویی در انزوای حرفه ای به سر ببرند و از دیگر سو با متخصصان چند ملیتی، که با هم همکاری می کنند، رقابت داشته باشند. در واقع ما نمی توانیم در عرصه نرم افزارهای متن باز خودکفا عمل کنیم. متخصصان ایرانی شاید بتوانند در بدو امر، آخرین نرم افزارهای متن باز را بدست آورند، اما اگر در مرحله بعد در انزوا بمانند و بدون مشارکت خارجی به تولید نمونه های جدیدتر نرم افزارها بپردازند، به سرعت از استاندارهای بین المللی عقب خواهند ماند. این روند نهایتا امنیت، کارهایی و پیشرفت فنی را قربانی خواهد کرد.

بیشتر محصولات متن باز به گونه ای طراحی شده که امکان بومی سازی نرم افزارها و تطبیق آنها را با زبان های کشورهای مختلف فراهم می کند. درواقع همکنون بسیاری از محصولات متن باز یک نسخه فارسی هم دارند. برنامه نویسان ایرانی باید از سویی تمرکز خود را بر تولید این بسته های بومی قرار دهند و از سوی دیگر به تعامل با جامعه بین المللی متخصصان بپردازند و در توسعه ابعاد کلی و بنیادی این محصولات هم مشارکت داشته باشند. نباید فراموش کرد که دوری گزیدن از جامعه بین المللی نرم افزارهای متن باز تنها به توان شرکت های ایرانی آسیب خواهد رساند و از بازده و بهره وری دولت خواهد کاست.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: