به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

«سال جدید، سال تصمیم گیری های نو است، سال انسجام بیشتر و تلاش بیشتر است...با تلاش مضاعف ما به پیروزی می رسیم و ما از مشکلات عبور خواهیم کرد.» در گذار از نخستین ماه سال، پیام نوروزی رئیس جمهوری همچنان درگوش ها طنین دارد. به گفته ایشان یکی از اهداف دولت این است که در این سال جدید مردم در رنج و فشار کمتری باشند و کالاهای اساسی به مقدار کافی در اختیارشان باشد. نبض سخنان آقای روحانی در پیام نوروزی توجه به مشکلات اقتصادی کشور، گرانی و معیشت شهروندان، اشتغال و تولید و مبارزه با فساد بود، یعنی همان عواملی که باعث بروز اعتراضات معیشتی مردم در دی ماه 96 و پس از آن شد. 

اعتراضات معیشتیبا نگاهی به اعتراضات سال 97 می توان دید که باز هم اصلی ترین مطالبه مردم، توجه به نگرانی های معیشتی بوده. هر چند در ظاهر شکایت معترضین به فقر و بیکاری است ولی در واقع این اعتراضات نمادی از تظلم مردم نسبت به نبود فرصت های اقتصادی در کشور، فساد و رانت خواری بوده و نمودی از ناامیدی نسبت به کلیت عملکرد اقتصادی نظام است. ناظران تاکید کرده اند که بر خلاف بسیاری از اعتراضات در گذشته، این ناآرامی ها از شهرهای کوچک تر و بدون هماهنگی هیچ گروه یا نهاد سیاسی و توسط کسانی آغاز شد که از بی عدالتی اقتصادی گسترده در کشور رنج می برند.

هرچند پاسخ به این مطالبات مستلزم اصلاحات تدریجی اقتصادی است، ولی مردم خسته از فقر و بیکاری، امید خود را به اصلاحات تدریجی از دست داده اند. در همین راستا بوده که بسیاری از کارشناسان از ضرورت توجه فوری به مطالبات سخن گفته و نسبت به تغییر ماهیت اعتراض ها و ساختارشکانه شدن مطالبات هشدار داده اند. شاید به همین دلیل بود که به دنبال این ناآرامی ها مقام رهبری طی سخنانی با اشاره به اینکه هنوز جامعه ما در زمینه عدالت عقب مانده است، اظهار داشتند درباره عدالت مشکل داریم و باید از مردم و خدا عذرخواهی کنیم.

متاسفانه به نظر نمی رسد که وضعیت معیشتی مردم در سال جاری بهبود یابد. ارزش ریال باز هم پائین تر آمده و نرخ تورم افزایش یافته است. برآورد نرخ بیکاری برای جمعیت شهری حدود 15 درصد، و برای جمعیت روستائی 7 درصد است، و افزون بر آن، شمار بسیاری از کارگران کشور که در بسیاری از موارد تنها نان آور خانواده هستند، در مشاغل کوتاه مدت و بدون هیچگونه مزایائی به کار مشغولند. با توجه به چنین مشکلات اقتصادی که همچنان ادامه یافته و حتی بیشتر نیز به وخامت گرائیده، آیا باید نارضایتی های مردمی را به عنوان جزئی از زندگی در جامعه خود قبول کنیم؟ البته طرح نسبتا آزادانه این مطالبات نشان از پیشرفت های مدنی در کشور ما دارد و باید از آن استقبال کرد. ولی ادامه ناامیدی مردم از اصلاحات اقتصادی، پیام خوبی برای جامعه و نظام نخواهد داشت.

اعتراضات معیشتیهرچند اعتراضات معیشتی سال 97 در شکل گسترده ای که در زمستان 96 شاهد بودیم رخ نداد، اما ادامه اعتراض ها نمایانگر این حقیقت بود که هنوز نظام برای مطالبات معیشتی مردم پاسخی نیافته است. گستره چنین مطالبات و نارضایتی هایی، طیف وسیعی از مشاغل و طبقات از معلمان گرفته تا راننده های کامیون و بسیاری دیگر را در برمی گیرد. همین زمستان گذشته بود که آتش نشانان آبادان خواستار رسیدگی به مطالبات دستمزدی و بیمه خود شدند؛ و یا در پائیز گذشته کشاورزان اصفهان به دنبال عدم تحقق وعده مسئولان برای جاری سازی آب زاینده رود و عدم رعایت حقابه هایشان دست به تجمعات اعتراضی زدند. 

خوزستان نیز سهمی از ناآرامی ها و نارضایتی ها تجربه نموده است. این استان نفت خیز که باید قلب آبادانی کشور باشد، همچنان در تنگنای توسعه نیافتگی و بیکاری به سر می برد.  پائیز گذشته شاهد تداوم اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه نسبت به مطالبات معوقه شان بودیم، و متاسفانه نبود همان عدالتی که مقام رهبری به آن اشاره کردند باعث بروز مشکلات جدی معیشتی برای کارگران نیشکر هفت تپه شده بود. پیش از آن نیز کارگران گروه ملی صنعتی فولاد کشور در اهواز به دلیل عدم پرداخت حقوق های خود دست به تجمعات اعتراضی زده بودند. نهایتا، به دنبال مذاکراتی با کارگران هر دو کارخانه و سفر وزیر کار به خوزستان، قرار شد پرداخت حقوق های معوقه در دستور کار «جدی» وزارت کار قرار گیرد. اقدامات مشابهی نیز توسط سایر مسئولین برای رسیدگی به اعتراضات تابستان گذشته راننده های کامیون و نفتکش به دلیل مشکلات بیمه، سهم رانندگان از بارنامه، تعیین قیمت ها و قیمت لاستیک و غیره توسط وزیر سابق راه به انجام رسید. باید منتظر بود و دید که آیا مشکلات مضمنی که در سال 97 کارگران با آن روبرو بودند، در سال 98 حل خواهد شد یا نه؟

سخنی هم باید درباره نحوه برخورد با اعتراضات معیشتی گفت. هرچند به گفته رئیس جمهوری، «نقد و اعتراض حق مردم است» و این را وزیر سابق راه نیز در پی اعتصاب کامیون داران تائید کرد، باز هم شاهد سرکوب اعتراض کنندگان و دستگیری شماری از آنان بوده ایم. به گفته علی ربیعی، وزیر سابق کار، علل نا آرامی در جامعه، انتظارات برآورده نشده است، و این نا آرامی ها که محتمل و تکرارپذیر هستند باید نقش یک آژیر خطر را ایفا کنند. حل مشکلاتی چون بی اعتمادی مردم به دولت و عدم توجه به خواست های معیشتی جامعه نیاز به نظامی دارد که در آن مسئولان با صمیمیت و صداقت، همدلی خود با مردم را به اثبات برسانند، و این مهم با دستگیری و ارعاب معترضین عملی نمی شود.   

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: