به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

این مطلب را یکی از خوانندگان وبسایت تاجران برای ما فرستاده است و ما آن را با شما همکاران و فعالان دلسوز اقتصادی در میان می گذاریم.

چندی است که دوباره نگاه ما به اکثر امور امنیتی شده است.  نگاه امنیتی به سرمایه گذار و سرمایه گذاری، نگاه امنیتی به محیط زیست، نگاه امنیتی به سازمان های مردم نهاد، نگاه امنیتی به احزاب، نگاه امنیتی به استارت آپ ها، نگاه امنیتی به تابعیت مضاعف، نگاه امنیتی به کارگر، نگاه امنیتی به دانشگاه و دانشجو، نگاه امنیتی به هنرمندان، نگاه امنیتی به اقوام و مذاهب، نگاه امنیتی به ورزش، نگاه امنیتی به رسانه و روزنامه نگار و شاید هم حتی این مقاله!

یکی بر سر شاخ بن می برید تاجرانچرا از گفتمان صلح و توسعه پایدار به همین زودی فاصله گرفتیم؟ چرا در دام زورآزمایی و قهر افتادیم؟ چرا از سایه خود می ترسیم؟ تداوم نگاه ساده و ساده انگارانه امنیتی به مسائل پیچیده کشور باعث شده که نه تنها ما از اهداف متعالی رشد و توسعه پایدار دور بمانیم، بلکه از خود بیگانه شده و به بحران های اجتماعی دامن بزنیم. عزیزان سایت تاجران چندی است که در مورد افزایش ناشکیبایی ها و بروز خشونت، اهانت و شعارهای تفرقه افکن هشدار داده اید ولی جدا از صدماتی که این نوع رفتارها به امور تجاری، اقتصادی و محیط کسب و کار میزنند باید نگران عواقب غیر قابل جبران آن در خانواده ها و اجتماع نیز باشیم.

حتی در مورد مبارزه با فساد هم برخورد ما به غلط امنیتی است و بزن و ببند را با قاطعیت اشتباه گرفته ایم. نتیجه بسیاری از مطالعات نشان می دهد که الگوهای موفق مبارزه با فساد در کشورهای مختلف مواردی بوده اند که مقابله امنیتی با فساد، با افزایش سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی و همچنین جریان آزاد اطلاعات، شفافیت و پاسخ پذیری همراه بوده و نه با ارعاب های کلامی و خط و نشان کشیدن و به قول ریاست جمهوری با «بگیر و ببند.» و در نهایت هم،  برخورد گزینشی با پرونده های فساد و در سایه باقی ماندن دانه درشت ها...

شورای عالی امنیت ملی تاجراندبیر شورای عالی امنیت ملی کشور هم در سال گذشته و ماه ها قبل از اینکه مشکلات معیشتی مردم به نقطه اوج خود برسد گفته بود فساد مانند موریانه اعتماد مردم به نظام را سلب می کند و ما باید با آن مبارزه کنیم. وی همچنین تأکید کرده بود که مهمترین مسئله امنیت ملی ما اقتصاد است. بسیاری از کارشناسان نیز بر همین عقیده اند که مهمترین مسئله امنیت ملی ما اقتصاد است اما با نگاه امنیتی به اقتصاد، ما نه مسئله امنیت را حل خواهیم کرد و نه اقتصاد را.

کارشناسان مدت هاست هشدار می دهند که اقتصاد را نباید قربانی سیاست کرد و فضای امنیتی تنها به افزایش حضور کاسبان تحریم و کاهش سهم بخش خصوصی واقعی از اقتصاد می انجامد. تنها شرکت های دولتی و نهادهای امنیتی و نیروهای مسلح هستند که در فضای امنیتی قادر به فعالیت خواهند بود. اجازه بدهید باز هم به سخنان سال گذشته علی شمخانی برگردم که گفت: سال ها در کشور با یکدیگر اختلاف داشتیم که کدام اقتصاد متناسب با نیازمندی‌های بومی ماست و هریک نیز دلایل خود را داشتیم برای اینکه اقتصاد اسلامی را در جمهوری اسلامی جاری کنیم. فرصت‌های زیادی را از دست دادیم تا اقتصاد مقاومتی برخواسته از کف جامعه و دانشگاه پس از طی مراحل مقتضی تصویب شد. ولی متاسفانه در این میان، تنها چیزی که عملا مورد بی توجهی قرار گرفته، کف جامعه و دانشگاه است!

لازم به یادآوری نیست که ستون اصلی اقتصاد مقاومتی بازگرداندن اقتصاد به مردم است اما آیا نیروهای مسلح علی رغم دستور مقام معظم رهبری حاضرند از منافع خود بگذرند؟ آیا با تداوم نگاه امنیتی و تولید فضای امنیتی، هیچ سرمایه گذاری چه داخلی و چه خارجی مایل به حضور در بازار خواهد بود؟ اگر آرامش و آینده پذیری در جامعه حکمفرما نباشد به کدامیک از اهداف توسعه دست خواهیم یافت؟ اگر گفتمان ما گفتمان اعتماد و تعامل در داخل و در خارج کشور نباشد با چه کسی می خواهیم تجارت و بازرگانی داشته باشیم؟ بدون فضای امن چگونه می خواهیم از تولید ملی و کالای ایرانی حمایت کنیم؟ وقتی افکار عمومی به حضور حزب پادگانی و دولت سایه باور دارد با چه امیدی به کدام آینده بیاندیشیم. 

نامیدی اجتماعی تاجران

عجیب است که ابرچالش هایی مانند بحران آب و محیط زیست و فرار سرمایه و مغزها و ... را امنیتی تلقی نمی کنیم اما در مقابل، مراجع امنیتی ما حساب های تلگرام را مسدود می کنند و فعالان محیط زیست را جاسوس معرفی می کنند و به حبس و زندان می اندازند. رئیس جمهور مملکت که خود یک روحانی است در حوزه علمیه قم مورد حملات لفظی دیگر روحانیون قرار میگیرد و مقامات امنیتی هم جایی که باید کاری بکنند، اقداماتشان در حد حرف و یا مرهم های موقت باقی می ماند. از سوی دیگر در آن ور آب ها هم که بر سر برجام ما دعواست و از هر فرصتی برای تخریب ما استفاده می شود، خبر از دستگیری به اصطلاح جاسوسان ایرانی در آلمان و حالا هم آمریکا به گوش می رسد. متاسفانه اقدام قاطع داشتن را با امنیتی کردن و نفوذ بین المللی داشتن را با ماجراجویی اشتباه گرفته ایم...

از شما پوزش می طلبم که کمی خارج از عرف در این موارد سخن گفتم اما بالاخره به قول سعدی چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟ 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

آیا از پیوستن ایران به کارگروه مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: