به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

مقاله زیر توسط یکی از خوانندگان سایت تاجران برای ما ارسال شده است. با تشکر از مشارکت خوانندگان عزیز در بسط گفتمان اقتصادی

خروج آمریکا از برجام اتفاقی بود که ما انتظار وقوع آن را داشتیم و به گفته بسیاری از مسئولین دولتی آمادگی های لازم را انجام داده بودیم،اما در رویاروئی با واقعیت و دقت نظر در تبعات اقتصادی این امر باید تصمیمی اتخاذ کنیم که برای منافع ملی کشورمان مطلوب باشد.  دولت، به ویژه ریاست جمهوری و وزیر امور خارجه، با فرصت کمی که برای اتخاذ تصمیم باقی مانده به تلاش های مضاعف خود و مذاکره با سایر کشورهای برجام ادامه می دهند تا شاید فرصت های اقتصادی که در دوران پسابرجام نصیب کشورمان شد از دست نرود. 

واکنش دولت به خروج آمریکا از برجام در اشاره به عدم پایبندی آن کشور به تعهداتش، مطالبه ازسایر طرف های برجام برای ماندن در این قرار داد است.  آنش زدن پرچم آمریکا در مجلس شورای اسلامی که نهاد قانونگزاری کشور است در واکنش به تصمیم آمریکا نیز نه تنها از منظر بسیاری از هموطنانمان عمل نادرستی بود، که واکنش انتقادانه برخی از نمایندگان مجلس را نیز به دنبال داشت و با جملاتی چون «حرکت خارج از عرف» و «رفتاری بد» توصیف شد.  از دید مسئولی دیگر نیز ماندن آمریکا در برجام از اول نیز خیری برای ایران نداشت که ما بخواهیم الان از بابت آن نگران باشیم.  و البته گروهی که با و بدون برجام همچنان به منابع مالی دسترسی داشته و برای حفظ منافع شخصی منافع ملی را زیر پا می گذارند، با واکنش هائی چون خدا را شکر که آمریکا از برجام خارج شد، و یا برجام از اول هم برای ایران خوب نبود، موضع خود را بار دیگر نشان دادند.

اقتصاد ایران  تاجراندر این میان، اما بخش خصوصی که همواره از نداشتن سهم به حق خود در اقتصاد کشور گلایه مند بوده است و بارها از دولت خواستار دخالت بیشتر این بخش و کاهش تصدی گری دولت درامور اقتصادی کشورمان بوده، اما مطالباتش همواره بدون پاسخ مانده است اکنون با عقل و درایت به صحنه کنونی سیاسی و اقتصادی کشور نگاه می کند و صدای آشتی ملی است.  بخش خصوصی می داند که تاثیر نبود و یا خلل در برجام در میان مدت و دراز مدت به اقتصاد ما لطمه های جبران ناپذیرخواهد زد، زیرا چطور می توان انتظار داشت بدون داشتن دیدی دنیائی، سرمایه گزاری خارجی و سایر امکاناتی که درهای صادرات رقابتی،تجارت، تعامل با دنیا و اشتغالزائی را برا ی ما باز کند بتوانیم به توسعه اقتصادی دست یابیم؟  از طرف دیگر، فعالان بخش خصوصی با اطلاع از مشکلات داخلی کشور می دانند که برای بهبود اقتصاد باید ابتدا به مسائل داخلی توجه نمود.  همکاران محترم مکررا به این موضوع اشاره کرده اند و اخیرا پدرام سلطانی نیز در گفتگوئی در مورد آینده برجام و اقتصاد ایران خاطر نشان ساختند که برای بهبود اقتصاد باید تلاش خود را بیشتر کنیم و اول نیز باید از داخل کشور شروع کنیم.

شکی نیست که فعالان اقتصادی هم صدا با بسیاری از همکارانمان چون حسین پیر موذن به «ضرورت اجماع برای حل مشکلات اجتماعی، سیاسی و به ویژه اقتصادی» اذعان دارند و می دانند که اکنون بیش از هر زمان «تمامی نهاد ها و سازمان های حکومتی و قوای سه گانه» باید به ضرورت اجماع به عنوان یک «راهبرد عملیاتی» تمرکز کنند.  ریاست محترم پارلمان بخش خصوصی نیز با اشاره به ایجاد «صحنه جدیدی برای وفاق و همدلی» خواهان پاسداشت آن و آغاز نقطه عطفی در اقتصاد کشور شده اند. 

موضوع قابل تامل این است که به رغم پیشنیاز هم صدائی، همدلی و اجماع، هنگامی که رئیس جمهور کشورمان خواستار مهلت مذاکره برای نجات برجام شد و همه ملت را به اتحاد، هماهنگی و استقامت دعوت کرد، ریاست مجلس خبرگان از ریاست جمهوری خواست تا از مردم به خاطر خسارت های ناشی از برجام عذر خواهی کند.  در این مقوله همانطور که می دانیم واکنش ها و پاسخ های بسیاری رد و بدل شد که دریک نگاه گویای این واقعیت است که رسیدن به اجماع و وفاق ملی کاری است بس مشکل.  موانع رسیدن به اجماع در جامعه ما زیاد است و شاید هریک دلیل توجیهی خود را داشته باشد، اما قدر مسلم آنکه وقتی در جامعه انصاف وانعطاف وجود نداشته باشد و هر کسی در مواجهه با مشکلات بلافاصله ساز ملامت و سرزنش را بر علیه دیگری کوک کند رسیدن به وحدت نظر بسیار مشکل خواهد بود. 

برجام، سایت تاجران، اتاق بازرگانی پسابرجامهمانطور که همه مسئولین کشوری باید با وحدت و همبستگی و احترام به عقاید و وظایف دیگران در حفظ منافع ملی کوشا باشند، بخش خصوصی و جامعه مدنی نیز باید در این وفاق شریک باشند و درتعیین سرنوشت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود مشارکت داشته باشند.  نباید فراموش کنیم که یارکشی باعث ترجیح منافع گروهی بر منافع ملی می شود.

از طرف دیگر، نقش مردم در تحولات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نباید نادیده گرفته شود و لازم است که مسئولین در راستای جلب اعتماد عمومی آماده پاسخگوئی به مردم باشند و در مسیر وحدت جامعه گام بردارند.  وقتی آرامش در دل ها نباشد، نگرانی معیشتی و اجتماعی اذهان و قلوب را پر کرده باشد، و اعتماد به حاکمیت از میان مردم رخت بربسته باشد، نمی توان انتظار هم دلی و وفاق داشت.  اتحاد، یک دلی و همبستگی را نمی توان بدون توجه به مطالبات مردمی در جامعه برقرار کرد.  بنده شخصا خیلی امیدوار نیستم که بتوانیم در این فرصت محدود به اجماع لازم برسیم. بعد از توافق برجام که وضعیت بازار هم آرامش خوبی را تجربه میکرد و فعالان اقتصادی هم از نظر فکری و اصولی به هم نزدیک تر بودند این اجماع شکل نگرفت. مسعود نیلی و بسیاری دیگری از همکاران بارها و بارها بر همین نکته تأکید داشتند. در آن زمان نشد. حالا که جو سیاسی به خاطر موضوعات برجام و تحولات منطقه و برنامه های موشکی و ... دوباره متشنج شده و اقتصاد هم ملتهب است نمی دانم فعالان اقتصادی و اتاق بازرگانی چه می توانند بکنند. وقتی رئیس جمهوری گفت که این فرصت برجام ابدی نیست کسی فکر نمی کرد که به همین سادگی این فرصت تاریخی از دستمان برود. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

آیا از پیوستن ایران به کارگروه مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: