به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

در واکنش به خشونتی که علیه تجمع مسالمت آمیز معلمان صورت گرفت، وزیر آموزش و پرورش در صفحه توئیتر خود نوشت که برگزاری این تجمع بدون اخذ مجوز و در شرایط سیاسی کشور و دولت، کاملا به دور از تدبیر و انصاف بوده. باید از جناب بطحایی پرسید مگر نه اینکه بر اساس اصل 27 قانون اساسی، تشكيل اجتماعات مسالمت آمیز به شرط آنكه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد است؟ آیا تبصره تدبیر و انصاف را جناب قاضی و وزیر به قانون اساسی اضافه کرده اند؟ آیا زمانی که شریف ترین و زحمتکش ترین قشر جامعه زیر خط فقر به سر می برد، اجازه ندادن به طرح مطالبات معیشتی و برخورد خشونت آمیز و غیر قانونی با معلمان، عین بی تدبیری و بی انصافی نیست؟

معلمان تاجراناگر بخواهیم انصاف داشته باشیم، باید بپذیریم که حقوق متوسط 1.5 تا 2.5 میلیون تومانی معلمان آنها را در آستانه خط فقر قرار می دهد. البته خط فقر هیچوقت به درستی در کشورمان تعریف نشده و از همین رو آمارهای ضد و نقیضی در این زمینه ارائه می شود. بانک جهانی خط فقر را درآمد روزانه 1.9 دلار تعیین کرده ولی کارشناسان بانک جهانی رقم 6 دلار را واقعگرایانه تر برآورد می کنند. با این مبنا، خط فقر برای یک خانواده چهارنفره، درآمدی بالغ بر 3 میلیون تومان در ماه تعریف می شود. بر این اساس احتمالا اکثر معلمان جزء 35 درصدی از جمعیت کشور می شوند که زیر خط فقر زندگی میکنند.

وضعیت معیشتی مردم مشکلی است که متاسفانه حاکمیت برخورد درستی با آن نداشته، نه از زوایه سیاسی و نه از زوایه اقتصادی. از یک سو، طرح مطالبات مدنی طوری مورد برخورد قرار می گیرد که گویی یک مطالبه ساختارشکنانه است. برخوردهای قهری با اجتماعات مسالمت آمیز تنها ناشی از درکی اشتباه از وضعیت قشر آسیب پذیر کشور است و ریشه در این تفکر خام دارد که اگر صورت مسئله را پاک کنیم، اصل مشکل حل می شود. غافل از اینکه، عدم اجازه به طرح مطالبات معیشتی، تنها به ناامیدی اجتماعی که مهمترین سرمایه حاکمیت است می انجامد. بر خلاف نظر جناب بطحایی، اتفاقا در شرایط کنونی که دولت بیش از پیش نیاز به همراهی و همدلی مردم دارد، عین تدبیر است که اجازه طرح مطالبات معیشتی داده شود تا اعتماد عمومی افزایش یابد و شکاف میان مردم و حاکمیت کوچکتر شود.

خط فقر تاجراناز زاویه اقتصادی هم، مطالبات معیشتی متاسفانه باعث شده که حاکمیت به سوی اتخاذ سیاست های پوپولیستی حرکت کند. هر چند مسئولان از مبارزه با فقر و ریشه کن کردن فقر مطلق سخن می گویند ولی بیشتر تلاش ها در این زمینه به پیگیری سیاست های یارانه ای خلاصه شده و توجه لازم به ریشه های مشکل و یافتن راه حل های اصولی نشده. البته نمی توان اهمیت راه حل های کوتاه مدت را نادیده گرفت ولی نباید این مسکن های مقعطی را با درمان های درازمدت اشتباه گرفت.

اکنون با توجه به اینکه شاهد افزایش اعتراضات قشر آسیب پذیر در خصوص مسائل معیشتی هستیم، باید نسبت به برخوردهای پلیسی و حذفی در مقابل طرح این مطالبات بسیار هشیار باشیم. در این شرایط که دشمنان خارجی کمین کرده اند و از لحاظ اقتصادی روزهای سختی در انتظار ماست، باید امکان طرح مطالبات معیشتی را به طبقه آسیب پذیر بدهیم. اگر این مطالبات به طور مسالمت آمیز و مدنی طرح شود، خود عاملی برای ایجاد آرامش و جوانه زدن امید اجتماعی است که به نوبه خود به تقویت دولت و امکان پیگیری سیاست های اصلاح اقتصادی می انجامد. ولی اگر همچون ماجرای تجمع معلمان، با برخوردهای کوته نظرانه، طرح هیچ مطالبه ای به رسمت شناخته نشود، در آن صورت مطالبات معیشتی، به اشکال ساختارشکنانه دگر دیسی پیدا خواهد کرد و از شکل عقلانی خارج خواهد شد.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

مؤثرترین راهکار حمایت از کالای ایرانی چیست؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: