به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

با نزدیک شدن زمان برگزاری جام جهانی فوتبال و اولین حضور پی در پی تیم ملی کشورمان در این فستیوال جهانی که بسیار فراتر از فقط یک رویداد بین المللی ورزشی است،  بد نیست نگاهی به جنبه مالی این مسابقات داشته باشیم و ببینیم آیا ورزش و بخصوص فوتبال ایران میتواند از این میدان جهانی، بجز دستاوردهای ملی  ورزشی که امید داریم تیم کشورمان برغم گروه دشواری که در آن حضور دارد، سود اقتصادی نیز در پی داشته باشد.

جام جهانی فوتبالفقط با یک نگاه گذرا و بررسی مبالغی که فیفا، فدراسیون جهانی فوتبال، به هر یک از تیم های صعود کنند به جام جهانی میپردازد، که شامل 2 میلیون دلار آمریکا برای آماده سازی تیم ها و 10 میلیون دلار پاداش میشود، متوجه میشویم که در همین قدم اول 12 میلیون دلار به بودجه فدراسیون فوتبال کشور اضافه میکند. لازم به ذکر است که این ارقام نسبت به جام جهانی 2014 که در کشور برزیل برگزار شد و در آنجا نیز تیم ملی کشورمان حضور داشت، چیزی حدود 20 درصد افزایش داشته است.

به علاوه این مبلغ و طبق پاداشهای پرداخت شده پس از جام جهانی 2014، کشورهایی که به مراحل بعدی صعود کنند نیز به ترتیب 12، 18، و 25 میلیون دلار برای هر مرحله و بلاخره 40 میلیون و 50 میلیون دلار بترتیب برای تیم های نایب قهرمان و قهرمان در نظر گرفته خواهد شد.  با وجود اینکه ارقام دقیقی از مخارج تیم ملی در راه آمادگی برای جام جهانی روسیه منتشر نشده است، اکثر برآوردها حاکی از آن است که چیزی حدود 8 میلیون دلار آن هزینه آماده سازی تیم ملی خواهد شد که شامل اردوها، بازهای دوستانه، ایاب و ذهاب و غیره میشود.

فوتبال پولالبته متأسفانه فدراسیون فوتبال اطلاعات مربوط به اینگونه هزینه‌ها و مخارج جانبی و درآمدهای خود را آنطور که باید و شاید در اختیار عموم قرار نمیدهد و میتوان به جرأت گفت که اگر به لطف برنامه نود نبود، در چند سال گذشته علاقمندان فوتبال در جریان هیچ یک از ارقام مربوط به این نوع هزینه‌ها و درآمدها قرار نمی گرفتند. این گزارش‌های مالی در مورد  بودجه فدراسیون فوتبال از طرف دولت به اطلاع عموم میرسد ولی اینگونه داده ها باید از طرف خود فدراسیون فوتبال کشور نیز بطور دقیقتر و شفافتر و برای تمام رده های سنی تیم های ملی و همچنین تیم های ملی بانوان انجام گیرد. همینجا البته جا دارد تا خواستار شفاف سازی بیشتری از طرف مسئولین فدراسیون فوتبال باشیم تا فوتبالدوستان و ورزش دوستان بتوانند آمار دقیق تری از مخارج تیم ملی در راه آماده سازی خود برای جام جهانی روسیه داشته باشد. 

در بخش دوم میرسیم به بحث پاداشهای فیفا به باشگاه هایی که بازیکنان آنها در جام جهانی حضور خواهند یافت. طبق نامه ارسال شده از طرف فیفا به تمام فدراسیون هایی که در جام جهانی حضور دارند، باشگاه ها به ازای هر بازیکنی که چه در تیم ملی خود آن کشور و چه در تیم ملی کشور دیگری در جام جهانی حضور پیدا کند برای هر روز حضور آنها مبلغ 8 هزار و 350 دلار پرداخت خواهد کرد. در نگاه اول شاید این رقم خیلی زیاد بنظر نیاید اما اگر به عنوان مثال باشگاه های بزرگ و پرطرفدار ما مانند پرسپولیس و استقلال هر یک به طور میانگین 4 بازیکن در جام جهانی داشته باشند و بر فرض مثال که تیم ملی در مرحله گروهی حذف شود، بازیکنان حدود 25 روز با تیم ملی خواهند بود که البته این پاداش روزهای فیفا دی و یا روزهای بازیهای تدارکاتی قبل از جام جهانی را نیز در نظر میگیرد، و در پی آن چیزی حدود 800 هزار دلار نصیب هر یک از این دو باشگاه میشود و حتی باشگاه هایی که یک و یا دو بازیکن در تیم ملی دارند نیز بین 222 تا 440 هزار دلار سود خواهند کرد.

ارقام فوق شاید برای باشگاه های بزرگ دنیا مانند بایرن مونیخ و رئال مادرید که پس از جام جهانی 2014 به ترتیب حدود 733 هزار و 400 هزار دلار فقط از این موضوع عایدشان شد، مبلغ ناچیزی باشد اما برای باشگاه های نیم حرفه ایی ما ارقام نسبتا زیادی بحسابب میآید که در اصل سرمایه بی دردسری است که در صورتی که بازیکنان باشگاها بدون مصدومیت های دراز مدت به تیم های باشگاهی خود بازگردند، بدون هیچ هزینه ای گیر باشگاه ها می آید.

یکی دیگر از پتانسیل های مالی جام جهانی که مانند دو مثال بالا البته شاید خیلی محسوس نباشد اما در صورت عملی شدن میتواند بسیار سورآور باشد، احتمال دریافت پیشنهادهای مالی مناسب از طرف باشگاهای اروپایی برای بازیکنان ملی ماست. پس از درخشش آنها در حداقل سه بازی تیم ملی در روسیه است که بازهم میتواند برای باشگاهای ما که در حال حاضر با آن بازیکنان قرارداد دارند سودآور باشد و حتی سودهای میلیونی داشته باشد. 

امید این است که هم فدراسیون فوتبال کشورمان و هم باشگاهای فوتبال ایران از هرگونه سود مالی که از جام جهانی روسیه نصیب آنها میشود در راستای سرمایه گذاری در اماکن ورزشی و آکادمی های خود استفاده کنند و این پولهای وارد شده  به ورزش کشور به شکلی سازمان یافته شده هزینه خود فوتبال و ورزش شود و در بخش خصوصی واقعی نیز سرمایه گذاری های در راستای عملی کردن اصل 44 قانون اساسی انجام شود که البته باید اذعان داشت که در شرایط فعلی مدیریت ورزشی کشور، این خود مسیری پرتلاطم است که شاید تنها با افزایش مطالبات فوتبالدوستان و چانه زنی های مردمی میسر شود.

خصوصی سازی باشگاه ها، راه نجات فوتبال ایران

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

آیا از پیوستن ایران به کارگروه مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: