به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

فعالان محترم اقتصادی و همکاران گرامی 

استقبال روزافزون شما و حمایت های فراوان از بسط گفتمان اقتصادی هر روز ما را در این تلاش مصمم تر می سازد. امیدواریم مسئولان و سیاستگذاران محترم هم با بهره گیری از نظرات و راهکارهای شما به درک واقع بینانه تری از مشکلات اقتصادی کنونی برسند و عزم خود را برای اصلاح سیاست ها و رویکردهای ناکارآمد جزم کنند.  هیچ حماسه ای بدون تکیه بر خرد جمعی به ظهور نخواهد رسید. از شما سپاسگذاریم که ما را در این راه حمایت می کنید.  همکاران شما در اردیبهشت ماه نیز ماهی پرکار داشتند که در ادامه مروری خواهیم داشت بر تلاش آنها در مسیر بسط گفتمان اقتصادی. (دانلود نسخه پی دی اف)

در ابتدای ماه، آقای کرمانی دومین مقاله از مجموعه مقالاتی را که یکی از دوستان کارشناس ایشان برای ما ارسال می کنند ارائه کردند. چین از ما چه می خواهد؟ در این مقاله به تجربه نیجریه توجه شده و از جمله اشاره شده است که  در اواخر بهمن ماه، لمیدو سنوسی، رئیس بانک مرکزی نیجریه، مطلبی در روزنامه فایننشال تایمز منتشر کرد که حاکی از حقایق بسیاری درباره عواقب اقتصادی، سیاسی و حتی اجتماعی روابط اقتصادی آفریقا با چین بود. بحث اصلی سنوسی در این مقاله آنست که چین کشوری عقب مانده نیست و اینچنین نیز عمل نمی کند. چین دومین اقتصاد بزرگ دنیا است و روند سرمایه گذاری های این کشور، نه تنها به صنعتی شدن و رشد اقتصادی کشورهای شریک نمی انجامد بلکه به غیرصنعتی ماندن و عدم توسعه آن کشورها نیز دامن می زند. 

خانم دلاوری به محدودیت ها و امکانات رئیس جمهور آینده پرداختند. به اعتقاد ایشان رئیس جمهور آینده با محدودیتهایی نظیر تحریم ها، کاهش درآمد دولت، ضعف صندوق توسعه ملی، ضعف سیستم بانکی، محدودیت های زیرساختی و بخش ناکارآمد دولتی مواجه است و برای مقابله با این مشکلات باید از امکاناتی نظیر بخش خصوصی، اقتصاد بزرگ، نیروی کار تحصیل کرده، مزیت بهره وری، نیروهای متخصص و منابع طبیعی به بهترین نحو استفاده کند.

در این ماه سومین بخش از مقالات بررسی روندهایی که آینده اقتصاد را شکل می دهند با عنوان تجارت در زمان تحریم  تقدیم شد. قصد بر این نبود که به این سوال جواب دهیم که آیا تحریم ها عامل اصلی گرانی و بی کاری و مشکلات دیگر اقتصادی کشور است و یا سوء مدیریت. مطمئناً هر دوی این عوامل نقش آفرینند. اما باید پرسید که اگر راه حلی برای بحران هسته ای ایران پیدا نشود و تحریم ها ادامه یابد، در آن صورت این تحولات چه تاثیری بر توسعه اقتصادی ایران در دهه آینده خواهد گذاشت؟  یکی از مهمترین تاثیرات فشارها آنست که تحریم ها الگوها و راهکارهای تجارت ما را تغییر می دهد. 

آقای فرامرزی روز جهانی کارگر را فرصت مناسبی دانستند تا به ما متذکر شوند که روز جهانی کارگر فرصت مناسبی است تا بر زحمات این قشر زحمتکش جامعه که در این شرایط بحران زده اقتصادی با شرافت و غیرت برای تأمین رفاه نسبی خانواده های خود می کوشند ارج نهیم. نامه سرگشاده اخیر 43 استاد اقتصاد کشور متذکر شده است که بیم آن وجود دارد که استمرار این وضعیت اقتصادی در دراز مدت به تعارضات اجتماعی و سیاسی منجر شود. در این مقطع حساس نگرانی ها و مطالبات کارگران و کارفرمایان برای تغییر سیاست های ناکارآمد و احیای اقتصاد که منافع عموم را در بر داشته باشد با هم گره خورده است و تداوم همکاری و همفکری میان این دو گروه را به یک ضرورت مبدل ساخته است. امیدواری همکاران و کارشناسان تاجران این است که این همفکری و تعامل میان بخش خصوصی و گروه های اجتماعی از جمله کارگران بتواند به بسط هر چه بیشتر گفتمان اقتصادی و پیگیری موثر مطالبات آنها و اتخاذ سیاست های اقتصادی و سیاسی مناسب بیانجامد.

چگونه می توان به یک "پدیده اقتصادی" بدل شد؟ پاسخ این سؤال نقدی است بر کتاب Breakout Nations اثر روچیر شارما که از علاقمندان دعوت می کنم در وبسایت این مطلب را بخوانند.

آقای علیزاده در مقاله مدافعان و مخالفان بودجه چه می گویند؟ به مواضع مختلف در مورد بودجه پرداخت. هر چند این مباحث همچنان ادامه دارد اما نگرانی عمده وابستگی به نفت و تبعات تورمی بودجه انبساطی کنونی همچنان پابرجاست.

آیا ایران ایستگاه بعدی قطار وحشت چین است؟ این مقاله قسمت دیگر از مجموعه چین از ما چه می خواهد بود که در همین خبرنامه به عنوان پربیننده ترین مقاله ماه تقدیم شده است.

آقای پورمجد نگاهی به فرصت ها و موانع رشد علوم و فناوری های نوین  داشتند. ایشان ضمن اشاره به چالش های این صنعت گفتند طی دو دهه گذشته اقصادهای تازه صنعتی شدهء چین، هند، کره جنوبی، آفریقای جنوبی و برزیل بر علوم و فن آوری تمرکز کرده و از این بخش برای افزایش بازده تولید و توسعه کلی اقتصادی بهره گرفته اند. می توان گفت که پیشرفت این کشورها تا حد زیادی مدیون تلاش ها در حوزه علوم و فن آوری بوده است.  تمرکز و تعهد این کشورها به توسعه این حوزه به رشد سریع تولید ناخالص ملی انجامیده، شکاف میان آنها را با کشورهای پیشرفته تر صنعتی از میان برده و این کشورها را به اقتصادهایی دانش محور تبدیل کرده است. 

خانم زهرایی در مقاله ای نوشتند رقابت پذیری شرکت های ایرانی از جمله به هزینه های تولید، محیط کسب و کار، نرخ ارز، کیفیت کالا، بازاریابی و شبکه های حمل و نقل بستگی دارد.  در عین حال در کنار تمام این ملازمات، وجهه و اعتبار کشور نیز نقشی اساسی و حیاتی بازی می کند.  مشتریان بالقوه ما در مورد ایران و شرکت های ایرانی چه ذهنیتی دارند؟ سعی خواهیم کرد این سنجش را از خلال مطبوعات جهانی همچنان ادامه دهیم.

سفر یکی از دوستان به یانگون مقاله ای را با عنوان تحولات پس از رفع تحریم های اتحادیه اروپا علیه میانمار به دنبال داشت. اتحادیه اروپا به تدریج در حال رفع تحریم های خود به استثنای تحریم های تسلیحاتی است. اتحادیه اروپا دلیل این اقدام را روند چشمگیر اصلاحات در میانمار اعلام کرده است. دولت میانمار در ادامه روند اصلاحات سیاسی این کشور به برنامه ای با عنوان ابتکار شفافیت در صنایع استخراجی (EITI) پیوسته است.

آقای علیزاده با توجه به ارزیابی شاخص جهانی کارآفرینی که اخیراً توسط مرکز پژوهش های مجلس منتشر شد نگاهی به سرمایه گذاری خطرپذیر و بازارهای عرضه اولیه سهام به عموم داشتند. به اعتقاد ایشان اگر این پیشنهادات عملی شود کسب و کارهای نوپا می توانند جاذب سرمایه های لازم باشند و مهمتر اینکه می توانند فرصت های تازه و سازنده ای برای سرمایه گذاری ایجاد کنند تا دیگر نیازی به گمانه زنی ها بر سر بازار ارز و طلا و سهام نداشته باشیم. 

آقای پورمجد همچنین به فرصت ها و موانع رشد بخش معدن پرداختند. به نظر ایشان روند صنعتی شدن کشورهای مختلف و قدرت گرفتن اقتصادهای نوظهور باعث شده تقاضای بین المللی برای مواد معدنی به طور چشمگیری افزایش یابد. ارزش عددی تولیدات معدنی در سطح جهان از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۹ تقریباً چهار برابر شده است. با توجه به این روند می توان گفت همکنون بخش معادن به یکی از اصلی ترین صنایع تبدیل شده است. از این روست که در راستای بررسی راه های توسعه اقتصادی در سال ۱۳۹۲، ما باید به بخش معادن توجه ویژه ای داشته باشیم.

اولویت دولت بعدی چه باید باشد؟  دکتر پدرام سلطانی، نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران،  اخیرا پاسخ روشنی به این پرسش داد: به نظر من اولویت دولت بعدی باید حرکت به سمت رفع تحریم‌ها باشد. ایشان همچنین بر وظیفه و نقش حاکمیت را در کنار وظیفه و نقش دولت تأکید کردند که بسیار حائز اهمیت است. 

خانم دلاوری در اواخر ماه مقاله ای نوشتند با عنوان دوران پسا تحریم چگونه خواهد بود؟ این مقاله که یکی از پربیننده ترین مقالات ماه بود در همین خبرنامه به عنوان مقاله برگزیده ماه تقدیم شده است. 

آقای فرامرزی مقاله دیگری با عنوان باید رویکرد کلی دولت نسبت به مدیریت اقتصادی متحول شود ارائه کردند که مروری است بر کتاب در جستجوی رفاه اثر جاستین لین، معاون اول ارشد پیشین بانک جهانی و نخستین مدیر غیر غربی است که سمت اقتصاددان ارشد را در بانک جهانی کسب کرد. جاستین لین در این کتاب برنامه ای شش مرحله ای برای کشورها برای رسیدن به رفاه ارائه کرده است و نکته قابل توجه در رویکرد او تفکیک مداخله سازنده و مداخله مخرب دولت در اقتصاد است. جاستین لین معتقد است مداخله درست دولت عامل اصلی موفقیت 13 کشور با رشد بالاست که توسط بانک جهانیتشخیص داده شده اند (کشورهایی که از جنگ جهانی دوم به این طرف برای حداقل 2 سال رشد اقتصادی دست کم 7 درصد داشته اند). 

 ما را همچنان در بسط گفتمان اقتصادی یاری دهید. با تشکر

مدیر سایت تاجران

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: