به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

فعالان محترم اقتصادی، همکاران گرامی (دانلود پی دی اف خبرنامه)

نخستین ماه از سال 1392 را پشت سر گذاشتیم. امیدوارم در سال جدید که سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی است نه تنها شاهد بسط هر چه بیشتر گفتمان اقتصادی باشیم بلکه شاهد تأثیر آن بر روند اتخاذ سیاست های مناسب اقتصادی و سیاسی نیز باشیم.

در ابندای ماه مطلبی تقدیم کردیم با عنوان مناقشه هسته ای، حماسه سیاسی و اقتصادی؛ یک تیر و دو نشان. به نظر نگارنده، یک تیر و دو نشان، حل مناقشه هسته ای است تا حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی متحقق شود. برطرف کردن تحریم ها نیازمند اصلاحات ساختاری و درازمدت نیست.  متوقف کردن تحریم ها ساده نیست ولی با قبول هزینه ای اندک، مسیر آینده ای روشن را پیش روی ما قرار خواهد داد. افزایش 50 درصدی درآمد نفتی، ثبات بازار ارز، توقف روند نزولی ارزش ریال، باز شدن بازارهای صادراتی جدید و امکانات تجارت و نقل و انتقالات مالی بی دردسر نمونه های کوچکی از تأثیر سریع این اقدام خواهد بود. تأثیر این حماسه سیاسی و اقتصادی حتی در کوتاه مدت می تواند اثرات مثبتی به همراه داشته باشد که توقف فرار سرمایه و جذب سرمایه خارجی از این جمله اند. این مقاله کوتاه را در همین خبرنامه بخوانید.

پیش از آغاز سال وعده دادیم که به بررسی روندهایی خواهیم پرداخت که آینده اقتصاد را شکل می دهند. نخستین روند از این مجموعه به معضل بیکاری اشاره داشت. نسل از دست رفته به نسل سوخته ژاپن می پردازد که پس از دو دهه رکود اقتصادی و بهبود نسبی اوضاع اقتصاد آن کشور هنوز با معضل بیکاری دست به گریبانند. این مقاله به عنوان مقاله برگزیده ماه در همین خبرنامه درج شده است.

خانم دلاوری در این ماه مطلبی با عنوان فرصت های رشد و توسعه در شعله های گاز طبیعی ارائه کردند و با توجه به کاهش درآمد نفتی بر نقش کلیدی صنعت گاز طبیعی در توسعه اقتصادی تأکید کردند اما در عین حال از پیشرفت نامطلوب پروژه های گازی ابراز نگرانی کردند. ایشان معتقدند تولید گاز طبیعی قطر از سال 2008 دو برابر شده،  این در حالی است که میزان عرضه ما تنها یک سوم افزایش یافته است. نکته مهم اینجاست که قطر به بزرگترین صادرکننده گاز مایع (ال.ان.جی) تبدیل شده، اما ما هنوز توان تولید گاز مایع را نداریم زیرا تحریها مانع از آن شده تا با صاحبان این فن آوری همکاری کنیم.

ما می توانستیم صنعت پتروشیمی تراز اولی در سطح جهانی ایجاد کنیم، با مشتریانی از سراسر جهان. بحثی در میزان وسیع ذخایر گاز طبیعی ما و توان بالای کارگران در این صنعت وجود ندارد. سوال اینجاست که تا کی اجازه خواهیم داد اشتباهات گذشته دولت ما را از رسیدن به مقام اول جهانی در این صنعت باز دارد؟

خانم زهرایی در این ماه وبسایت عیار را به خوانندگان معرفی کردند. این وبسایت با حمایت فکری شبکه تحلیلگران تکنولوژی ایراناطلاعات مربوط به نامزدهای ریاست جمهوری را رصد کرده و در دسته بندی موضوعی و یا فردی به مخاطبان خود عرضه می کند. کارشناسان تاجران از تلاش های طرح عیار برای ارائه چنین اطلاعات مفیدی قدردانی می کند و امیدوار است این طرح در طول کمپین های انتخاباتی و پس از آن با موفقیت به کار خود ادامه دهد.

آقای علیزاده در مطلب کوتاهی تأکید مجددی داشتند بر اظهارات اقای روح الله بیگی، نایب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس،  در مورد لزوم اعتماد و همکاری با بخش خصوصی. آقای بیگی در ماهنامه اتاق بازرگانی عنوان کرده بود مشکلات ناشی از تحریم ها هم در سال آینده ادامه خواهد داشت. اما نباید ناامید هم باشیم چون روزنه هایی برای خارج شدن از این وضع وجود دارد. من فکر می کنم که واقعا و بدون هیچ گونه شعاری باید سال آینده دست یاری به سوی بخش خصوصی دراز کنیم و بخواهیم که به کمک دولت بیایند. البته اگر بخواهیم این اتفاق بدون هیچ شعاری عملی شود باید سیاست های جدید اقتصادی تدوین کنیم و شرایط را برای بخش خصوصی مهیا کنیم...پیشنهاد من این است که به بخش خصوصی اعتماد کنیم و واقعا گام هایی عملی در این زمینه برداریم، نه این که فقط موضع سیاسی بگیریم و شعار بدهیم.

چین از ما چه می خواهد؟ نگاهی به تجربه کشورهای آفریقایی با چین .  این عنوان اولین مقاله از مجموعه مقالاتی است که یکی از دوستان نزدیک آقای کرمانی که در تجارت آفریقا و چین تجربه فراوان دارد اراده کرده اند.  با توجه به روابط رو به رشد تجاری با چین خواندن این مجموعه را به دوستان توصیه می کنم. این مقاله پربیننده ترین مقاله ماه بود و در همین خبرنامه درج شده است. قسمت دوم آن هم اکنون در وبسایت قابل دسترسی است.

در این ماه یکی از خوانندگان سایت، آقای کاوه، مطلبی ارسال کردند با عنوان آیا سرمایه های مالی و انحصاری بر اقتصاد ایران حاکم شده اند؟  به اعتقاد ایشان واقعیتهای ملموسی در اقتصاد ما وجود دارد که می توان از آنها نتیجه گرفت که سرمایه های مالی و یا انحصارات مالی، اختاپوس وار بر اقتصاد ایران چنگ انداخته اند و اقتصادی را که خود از مشکلات ساختاری بیشماری مانند ساختار وابسته، رانتی بودن و مولد نبودن رنج می برد با مشکل جدیدی مواجه کرده اند و آن بوجود آمدن کانون های انحصاری قدرت و سرمایه های مالی در مقابله مستقیم با سرمایه های کم توان تولیدی و سرمایه های تجاری است. آقای کاوه به بررسی روند تعطیلی بنگاه های تولیدی و ظهور برخی موسسات مالی و بانکی می پردازد و معتقد است تورم و پایین آمدن ارزش پول ملی ناشی از رشد و یکه تازی سرمایه های مالی  بوده که دقیقا در پی دست اندازی بخشهای مذکور بر اقتصاد ایران به طور کامل به وجود آمده اند.

دومین مقاله از مجموعه روندهایی که آینده اقتصاد را شکل می دهند به موضوع تورم بالا و مزمن اختصاص داشت. دو دهه نرخ تورم دو رقمی چه معنایی برای آینده اقتصاد ما دارد؟

1- تورم به دلسردی از سرمایه گذاری می انجامد. به همین علت در سال های اخیر سطح سرمایه گذاری پائین تر از انتظار بوده است. این بدان معناست که ما باید انتظار داشته باشیم که طی چند سال آینده، تولید ناخالص داخلی، در بهترین حالت، رشد متوسطی داشته باشد.

2- زمانی که تورم را کنترل کردیم، چند سال طول خواهد کشید تا مردم انتظارات و رفتار خود را با شرایط جدید تطبیق دهند.

3- از آنجایی که انتظار مردم افزایش نرخ تورم است، سیاستها برای کاهش تورم باید شامل راه کاری باشد که به دولت امکان دهد با اطمینان، تغییرات را در درازمدت ثابت نگه دارد.

4- ما همه خواستار  افزایش رشد اقتصادی و کاهش نرخ تورم و بیکاری هستیم.  اما اگر در آن واحد در پی رسیدن به تمامی این اهداف  باشیم به هیچ یک از این اهداف دست نخواهیم یافت. بانک های مرکزی بیشتر کشورها، از میان اهداف مختلف، اولویت را بر باثبات کردن قیمت ها ( تورم پائین و باثبات) قرار می دهند، زیرا این امر پیش شرط لازم برای فعالیت های بنگاه های اقتصادی است تا سرمایه گذاری های لازم به منظور رشد اقتصادی و اشتغال زایی صورت گیرد. بر همین اساس ما باید تلاش کنیم تا دستیابی به نرخ پائین و باثبات تورم را در اولیت قرار دهیم.

5- تلاش ها برای کاهش و باثبات کردن نرخ تورم به مشکلات کوتاه مدت اقتصادی، از جمله رکود اقتصادی و افزایش بیکاری می انجامد. دولت باید مردم را برای روبرو شدن با این تبعات آماده کند و تلاش کند تا مشکلات کوتاه مدت مانع از رسیدن به هدف نهایی نشود.

چگونه حماسه اقتصادی را اندازه بگیریم؟ خانم زهرایی پاسخ این پرسش را از خلال برخی از تحلیل های مطرح شده توسط آقای محمد نبی رودکی، دکتر مهدی فتح اله و آقای میلاد نورمحمدی ارائه کرد. پارامترهای مشخصی چون افزایش تولید ملی، نرخ تورم، نرخ فقر، ثبات بازار ارز،صادرات غیر نفتی و سهم صنعت انرژی در تولید تاخالص داخلی می تواند ملاک و شاخص مطلوبی برای سنجش واقعبینانه پیشرفت باشد.

در پایان ماه آقای پورمجد نگاهی به صنعت خودروسازی داشتند. آیا صنعت خودروسازی دوام خواهد آورد؟ چگونه می توانیم صادرات خودروهای ساخت کشور را افزایش دهیم تا شرایط لازم را برای بقای درازمدت این صنعت فراهم کنیم؟ به اعتقاد آقای پورمجد موارد زیر می تواند در این راه مفید واقع شوند:

1- بهبود کیفی خودرو های ساخت کشور

2- تقویت طرح های مشترک با شرکت های خارجی

3- ایجاد محیط سالمتر کسب و کار

پس از نفت، خودروسازی بزرگترین صنعت کشور است. بر این اساس، کاملا طبیعی است که مقام های کشور بخواهند با توسعه خودروسازی، راهی برای مقابله با تحریم ها علیه صنعت نفت بیابند تا شاید درآمدهای از دست رفته دراین بخش جبران شود. اما باید گفت که خودروسازی ایران تا زمانی که تحت اصلاحات اصولی قرار نگیرد به منبع قابل توجهی برای درآمد ملی بدل نخواهد شد و حتی هزینه های خود را نیز تامین نخواهد کرد.

با تشکر

مدیر وبسایت تاجران

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: