به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

کشور ما هم از جهت منابع طبیعی و انسانی و هم از جهت موقعیت ژئوپولیتیک از جایگاه ویژه ای برخوردار است و این جایگاه همواره موقعیت و قدرتی به ما داده تا بتوانیم با قدرت از چالشها عبور کنیم. این ظرفیتهای داخلی و موقعیت استراتژیک بود که در دوران تحریمهای ظالمانه بین المللی به کمک کشور آمد و یکی از عوامل تسهیل کننده گذار به دوران پساتحریم شد. اما برغم اهمیت این ظرفیتها، نباید در قدرتی که این جایگاه به کشور می دهد اغرار کرد و مبلغ دکترینی شد که بر اساس آن ایران را بی رقیب در منطقه توصیف می کند و کشور را بی نیاز از پیگیری تعاملهای عمیق با طیف وسیعی از بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای میداند.

برنامه اقتصادی سایت تاجراناصل درونزایی اقتصاد مقاومتی باید با اصل برونگرایی همراه باشد تا موفقیت سیاسی و اقتصادی کشور را تضمین کند. همانطور که مسعود کرباسیان وزیر اقتصاد پیشنهادی دکتر روحانی گفته همکنون اقتصاد ایران از لبه پرتگاه خارج و در جاده پیشرفت قرار گرفته است ولی باید توجه داشت که نزدیک شدن به رشد پایدار مستلزم پیگیری اصول اقتصاد مقاومتی است که در چهارچوب درونزایی و برونگرایی و یا به تعبیر آقای کرباسیان، بهره‌گیری عزتمندانه از اقتصاد جهانی بروز می کند.

کرباسیان سایت تاجرانخوشبختانه وزیر پیشنهادی اقتصاد محور برنامه‌های خود را توانمندسازی بخش خصوصی به عنوان پیشران درونزایی اقتصاد ملی دانسته و از بهبود محیط کسب و کار و تقویت رقابت پذیری و برونگرایی هوشمندانه به همراه تقویت روابط اقتصادی خارجی هدفمند سخن گفته است. (برای مطالعه متن کامل برنامه، به این لینک رجوع کنید). به یاد داریم که در دولت نهم و دهم وقتی صحبت از اهمیت ایران می شد، مقامات از صف کشیدن رهبران دنیا برای نزدیکی شدن به ایران سخن می گفتند ولی در مقابل برای جذب سرمایه گذاری با چنان مشکلی روبرو بودیم که عواقبش را هنوز هم شاهدیم. در مقابل می توان از موفقیتی که دولت یازدهم در امضای برجام و حرکت دادن کشور به دوران پساتحریم داشت سخن گفت و دید که چطور برونگرایی هوشمندانه می تواند اثربخش باشد. در جریان برجام دولت ضمن اعتماد به نفس و درونزایی، با خردگرایی و اعتدال به تعاملی همه جانبه دست زد تا یک موفقیت تاریخی دیپلماتیک را رقم زند.

منطقه پرآشوب خاورمیانه همواره چالش های امنیتی خود را داشته و طی چند سال گذشته و با افزایش ناآرامی در عراق و سوریه، ما نیز چاره ای جز ورود به این چالش ها نداشته ایم. ولی با گذار از فاز امنیتی به فاز دیپلماتیک ما باید توجه بیشتری به رقبای اقتصادی خود در منطقه بکنیم و ضمن اتکا به نیروها و منابع داخلی، قدرت این رقیبان را نیز دستکم نگیریم. برای مثال کشور دوبی به رغم محدویت جغرافیایی و جمعیتی، به عنوان یک قطب بین المللی در خدمات، بانکداری، سفرهای هوائی و تجارت به شکوفائی رسیده و زیرساخت های لازم برای ادامه مسیری که طی چهار دهه گذشته آغاز کرده را نیز دارد.

امارات سایت تاجرانامارات مانند ایران در ابتدا برای تامین هزینه های رشد و فعالیت های کسب و کار تنها به درآمد های نفتی متکی بود. اما در مدت کوتاهی رهبران آن کشور متوجه شدند که سوخت های فسیلی نمی تواند در درازمدت مورد اتکا باشد. بنابر این در طی یک پروژه درازمدت به متنوع سازی اقتصادی روی آوردند و توانستند به نتایج بسیار مثبتی هم دست یابند. امروز در میان کشورهای عربی، امارات پس از عربستان سعودی صاحب بزرگترین اقتصاد است. در سال های اخیر، ما بزرگترین دریافت کننده صادرات کالا و خدمات از امارات بوده ایم (بالغ بر 10.8 میلیارد دلار)، اما حتی در فهرست 25 کشور اول برای واردات امارات هم قرار نداریم (برای مطالعه آمار مربوطه به این لینک  رجوع کنید. ) وضعیت تعاملات تجاری ایران با سایر همسایگان عرب نیز حکایت از وضعی حتی وخیمتر دارد.

بیات سایت تاجراناما این وضعیت محتوم ما نیست و گزینه های قابل توجهی پیش روی ماست. جمعیت 80 میلیونی ایران بیش از مجموع کل جمعیت کشورهای عربستان سعودی، امارات، و بحرین است که حدود به 42 میلیون نفرمی رسد. ظرفیت های زیادی هم برای تعامل وجود دارد و همانطور که روح الله بیات، معاون دانشگاه امام خمینی هم اشاره کرده، این امکان وجود دارد که جمعیت جوان و تحصیل کرده ما بتواند با هم نسل های عرب همگرایی داشته باشد و با اتکا به تکنولوژی و اشتراکات فرهنگی و دینی، موانع عقیدتی و ملیت گرایی افراطی را پشت سر گذاشته و تعاملی سازنده را آغاز کند.

صرف نظر از عملکردهای کوتاه مدت و میان مدت در سیاست خارجی، سیاستمداران و سیاستگذاران ما باید نگاهی پخته به درونزایی و برونگرایی داشته باشند و در تعامل های منطقه ای و بین المللی، باید میان این دو رویکرد تعادل ایجاد کنند. موفقیت های گذشته همچون امضای برجام می تواند الگوی مناسبی برای این تعادل باشد. کلید موفقیت، عقلگرایی و اعتدال است تا بدون دستکم گرفتن ظرفیت های داخلی و پیشرفت های صورت گرفته، واقعگرایی را نیز مد نظر قرار داد و از هر فرصتی برای تعامل اقتصادی و سیاسی بهره برد.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

آیا سیاست ها و رویکردهای منطقه ای ما نیاز به بازبینی دارد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: