به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

دولت اخیرا اعلام کرد که پروژه خط لوله انتقال گاز به پاکستان به خوبی پیش می رود. احداث این خط لوله به یک شرکت ایرانی واگذار شده و دولت ایران علاوه بر تأمین اعتبار مالی، وامی نیز در اختیار این شرکت قرار خواهد داد. بر اساس این اظهارات، ساخت این خط لوله قرار است تا سال 1393 به پایان برسد. در حالی که این امر به نظر نشان از سرعت کار دارد باید به یاد داشت که آغاز گفتگوها برای احداث خط لوله انتقال گاز از ایران به پاکستان به حدود 20 سال پیش باز می گردد. با توجه به سوابق سال های اخیر در ارتباط با مذاکرات خطوط انتقال در کشور باید منتظر ماند و دید که آیا این پروژه بالاخره به سرانجام خواهد رسید یا خیر.

طی چند سال گذشته چندین پروژه خط لوله انتقال گاز ویا نفت ناموفق بودند. هر چند که پروژه خط لوله پاکستان در حال انجام است ولی نباید فراموش کرد که هند هم برای چندین سال تلاش می کرد تا در این پروژه شرکت داشته باشد. هند با رشد شدید نیازهای اقتصادی و انرژی روبرو است اما در نهایت به این نتیجه رسید که هزینه همکاری اقتصادی با کشوری که تحت تحریم است بسیار بالا است و از این پروژه کناره گیری کرد.  اگر این خط لوله به هند نیز کشیده می شد، می توانستیم گاز بیشتری بفروشیم و درآمدی را که بسیار به آن نیاز داریم وارد کشور کنیم.

در عین حال اجازه بدهید نگاهی هم به پروژه های احداث خط انتقالی داشته باشیم که به انجام نرسیدند.  چه بر سر پروژه خط لوله کویت آمد؟  کویت منابع گاز طبیعی اندکی دارد و در عین حال از ثروت لازم برای پرداخت هزینه واردات آن برخوردار است . گفتگوها با کویت نزدیک به ده سال پیش صورت گرفت.  هر چند انجام این پروژه از نظر فنی کاری ساده بود و به درآمدی ثابت می انجامید که می توانستیم روی آن حساب کنیم ولی هیچگاه به احداث خط لوله نیانجامید. پروژه خط لوله انتقال گاز به شارجه چطور؟  پروژه ای که در واقع چند سال پیش به اتمام رسید ولی اختلافات بر سر قیمت، انتقال گاز طبیعی را به تأخیر انداخت.  پروژه پیشنهادی احداث خط لوله ایران - بحرین چطور؟ پروژه ای که پنج سال پیش مطرح شد اما از آن زمان تاکنون به حال تعلیق درآمده است. انتقال گاز طبیعی به اروپا چطور؟ یک یادداشت تفاهم برای انتقال گاز به سوئیس در سال 2008 میلادی به امضا رسید اما ما نتوانسته ایم گاز طبیعی را به خطوط لوله اروپا برسانیم زیرا موضع ما در مذاکرات هسته ای به تحریم های اقتصادی علیه ما منجر شده است.

باید اضافه کرد که ناموفق ماندن پروژه های احداث خطوط انتقال، به خطوط انتقال گاز محدود نمی شود. زمانی که کشورهای حاشیه دریای خزر، پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، به دنبال راهی برای انتقال نفت خود بودند، انتقال نفت از طریق ایران به صرفه ترین و عملی ترین راه برای صدور نفت دریای خزر به این بازارهای در حال رشد بود. اما به علت روابط تیره ما با بیشتر کشورهای جهان، کشورهای حاشیه دریای خزر بر آن شدند که خط لوله ای پر هزینه در دریای مدیترانه بسازند. به علت تنش در روابطمان با دیگر کشورها، خود را از میلیاردها دلار درآمد ترانزیت نفت محروم کرده ایم و این ضرری است که تا زمانی که این خط لوله های فعال هستند ما از آن محروم خواهیم ماند. یک خط لوله نفت از دریای خزر که قرار بود نفت قزاقستان را از طریق ایران به خلیج عمان برساند در سال 2007 میلادی پیشنهاد گردد اما تا اکنون، هیچگونه پیشرفتی در این خصوص حاصل نشده است. با در نظر گرفتن این سوابق و با توجه به اینکه جایگاه ایران در جامعه بین المللی تنزل داشته به سختی بتوان به اتمام پروژه احداث خط لوله ایران – پاکستان امیدوار بود.

با نگاهی اجمالی به تمامی این پروژه ها، می توان تخمین زد که  ضرر عدم مشارکت در این پروژه ها دست کم سالانه 10 میلیارد دلار است.  از همه مهمتر این است که احداث خطوط انتقال نفت و گاز منجر به ایجاد روابط درازمدت اقتصادی و سیاسی میان همسایگان می شود. خطوط لوله اغلب بیش از سی سال فعال هستند و وجود چنین زیرساخت هایی میان همسایگان، به کاهش انزوای سیاسی و اقتصادی، افزایش فرصت های تجاری و اشتغال زایی کمک می کند.   قطعاً برخورداری از این سه امتیاز در این روزها می توانست در حل بحران اقتصادی موجود کمک قابل ملاحظه ای باشد. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: