به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

اخیراً گزارش هایی منتشر شده است که وزیر نفت بالاخره اذعان کرد که صادرات نفت به دلیل تحریم های اخیر اتحادیه اروپا و آمریکا 40 درصد کاهش داشته است. بر اساس این گزارش ها ایشان همچنین اعلام کرد که وصول درآمدهای حاصل از نفت 45 درصد کاهش داشته است. هرچند سخنگوی وزارت نفت این نقل قول را نقل قولی غیر مستقیم از وزیر نفت اعلام کرد اما در هر حال ایشان تنها مسئولی نیستند که اخیرا تحریم ها و عدم تمایل دولت در حل مناقشه هسته ای را عامل اصلی کاهش درآمد نفتی اعلام کرده اند.  کارشناسان معتقدند که این وضعیت تا یک سال آینده بهبودی نخواهد داشت و توان صادراتی ما هم احتمالا کاهش خواهد داشت.  مباحثات در مورد بودجه 92 نیز نشان می دهد که دولت تنها روی صادرات یک میلیون بشکه در روز حساب می کند که این خود تقریبا 60 درصد پایین تر از میزان صادرات پیش از اعمال تحریم های اخیر است. 

علاوه بر ممنوعیت های موجود خرید نفت از سوی اتحادیه اروپا و تحریم های آمریکا که خریداران نفت ایران را ملزم به کاهش قابل ملاحظه میزان خرید نفت از ما می کند، تحریم های تازه ای تا تقریبا اواسط بهمن از سوی آمریکا به اجرا گذاشته خواهد شد که می تواند بیش از پیش بر صادرات نفت ما تأثیر بگذارد.  بر اساس ضوابط این تحریم های جدید، پول حاصل از فروش نفت در کشور خریدار باقی خواهد ماند.  این اتفاق ما را به خرید کالا منحصراً از آن کشور مجبور خواهد کرد.  با توجه به مازاد تجاری ما با چند کشوری که هنوز نفت ما را وارد می کنند سه گزینه ممکن به نظر می رسد:

1-  ادامه فروش نفت به این کشورها منجر به انباشته شدن درآمد حاصل از فروش نفت در حساب های بانکی آن کشورها می شود که دسترسی ما به این پول به دلیل ضوابط تحریم ها غیر ممکن خواهد بود. 

2-  برای بهره برداری حداکثری از درآمد پس انداز شده در این کشورهای خریدار، مجبور به واردات کالاهایی از آنها خواهیم شد که لزوما مورد نیاز ما نیستند.

3-  به منظور برقراری تعادل بهتر میزان صادرات و واردات، مجبور به کاهش حجم فروش نفت به این کشورها خواهیم شد.

علاوه بر این، در آخرین گزارش اوپک پیشبینی شده است که افزایش تولید نفت توسط کشورهای غیر عضو اوپک بیشتر از میزان تقاضای نفت در بازار جهانی در سال آینده خواهد بود.  واکنش مناسب اعضای اوپک به این گزارش قاعدتاً کاهش تولید خواهد بود تا تعادل عرضه و تقاضا را به نفع خود ایجاد کنند و مجبور به کاهش بهای نفت نشوند.  افزایش عرضه در بازار جهانی به واسطه افزایش تولید کشورهای غیر عضو امکان دستیابی به نفت را برای خریداران بالقوه بالا خواهد برد. اگر این خریداران بالقوه به خاطر ضوابط تحریم ها تمایل کمتری به خرید نفت از ما داشته باشند این به منزله از دست دادن خریداران بالقوه برای ما خواهد بود.  

از سوی دیگر تحولات و پیشرفت های فناوری در صنعت نفت از دیگر عوامل مؤثر در بازار جهانی نفت است. برای نمونه، پیشبینی شده است که آمریکا شاهد رشد یک میلیون بشکه در روز در سال آینده باشد.  در درازمدت، افزایش چشمگیر تولید نفت و گاز در آمریکا و کشورهای دیگر می تواند تأثیر عمده ای بر روند کنونی بازار جهانی نفت داشته باشد تا حدی که برخی از کارشناسان نفتی بر این باورند که تقاضا برای نفت خاورمیانه رو به کاهش خواهد بود. از این دیدگاه، تولید اعضای اوپک کاهش خواهد داشت و اگر ما برای حل مناقشه هسته ای و توقف تحریم ها اقدامی قاطع نکنیم هزینه ای که به ما تحمیل خواهد شد بیشتر از هزینه ای است که سایر اعضای اوپک خواهند پرداخت.   

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: