به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

به گزارش واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست، در حال حاضر چین نیمی از کل صادرات نفت ما را می خرد. اخیراً در تابناک مطرح شده بود که همین مسئله به تنهایی باید باعث نگرانی ما از دیدگاه امنیتی باشد حتی اگر چین در حال استفاده از موقعیت کنونی ما به نفع خودش نباشد.

ما مایلیم به چین به چشم یکی از متحدانمان نگاه کنیم و چین را به خاطر مخالفتش با تحریم ها تحسین می کنیم ولی فراموش کرده ایم که چین هم همچون دیگر اعضاء شورای امنیت سازمان ملل متحد در چندین مرحله به نفع تحریم هایی که برنامه هسته ای ما را هدف قرار داده اند رأی موافق داده است و با تحریم های آمریکا برای کاهش صادرات نفت ما همراهی و همکاری کرده است.

چین در حالی که به واردات نفت از کشورما ادامه می دهد، سعی در کاهش قیمت آن دارد و از آنجاییکه ما خریدار دیگری برای نفت خود نداریم ( حتی آقای قاسمی اذعان داشته اند که حجم صادراتمان 40 درصد کاهش داشته است) امکان چانه زنی بسیار کمی داریم. بعضی از افراد از انعطاف پذیری چین برای استفاده از ارزهای دیگری غیر از دلار برای پرداخت هایش استقبال می کنند ولی با پول چینی چه چیزی غیر از اجناس چینی می توانیم بخریم؟

تابناک متذکر شده که چین همچون دیگر شرکای تجاری ما اعم از دوست و دشمن، به دنبال تأمین منافع اقتصادی و سیاسی خود است و تاریخچه ای مبنی بر جهت گیری سیاسی هزینه داری برای کسانی دیگر به جز خودش ندارد.

چین تنها کشوری نیست که قصد سودجویی از وضعیت اسف بار ما را دارد، هند هم  به دنبال همین موقعیت است واخیراً در صنایع داروسازی شروع به فعالیت کرده است. در حالیکه دسترسی به صنایع داروسازی هند فکر خوبی است ولی وابستگی به یک منبع دارو کمکی به بهبود شرایط استراتژیکی ما نمی کند. بعضی ها می خواهند که به جای وابستگی ما به دیگران به سوی خودکفایی در صنایع داروسازی و بعضی زمینه های دیگر حرکت کنیم ولی همین پرچم داران خودکفایی در تمامی صنایع ، واقعیت های اقتصادی را نادیده می گیرند. همانطور که حسن روحانی اخیرا اشاره کرده است "اقتصاد و رشد اقتصادی بدون استفاده از منابع خارجی امکان پذیر نیست و نمی توان بدون آن به رشد اقتصادی هشت درصد که در سند چشم انداز آمده است رسید.  در حالیکه فضای رشد و توسعه برای تولید کنندگان دارویی کشورمان وجود دارد، ولی اقتصاد بطور ذاتی جهانی است. وابستگی به دیگر کشورها برای واردات همیشگی است و ما به عنوان یک بازار صادراتی هستیم که بازار مصرفی را به اندازه ای وسعت می دهد که امکان تولید را برایمان فراهم کند. 

مطلب تابناک پیشنهاداتی را برای مقابله با آسیب پذیری تجارت ما مطرح کرده است ولی این واقعیت را نادیده گرفته است که تنها راه واقعی برای بهبود وضعیت استراتژیکی ما دیپلماسی است. در حالیکه این جمله از نظر سیاسی محبوبیت چندانی ندارد ولی عدم محبوبیت آن،  واقعیت را از بین نمی برد. اگر می خواهیم اقتصاد ما رشد کند باید اطمینان حاصل کنیم که مسائل سیاسی سد راه روابط اقتصادی ما نشود و اولین قدم حل مسائلی است که باعث بوجود آمدن تحریم ها شده اند.

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: