به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نشست امسال مجمع جهانی اقتصاد در فضایی از بیم و امید در داووس سوئیس برگزار شد. در حالی که صداهایی از گوشه و کنار جهان از ناامیدی از فرایند جهانی شدن به گوش می رسد و از گرایش هایی برای بازگشت به انزواگرایی اقتصادی سخن گفته می شود، رهبران اقتصادهای قدرتمند جهان از امید به رشد اقتصادی در سایه تعامل بیشتر میان کشورهای جهان سخن گفتند. نشست امسال با محوریت موضوع «رهبری مسئول و پاسخگو» کار خود را آغاز کرد و در ابتدای این نشست، شی جین پینگ، رئیس جمهوری چین ضمن اشاره به چالش هایی که بر اثر جهانی شدن پدید آمده بر لزوم پیگیری روند جهانی شدن اقتصاد تاکید داشت و از تعهد به تجارت و سرمایه گذاری آزاد سخن گفت.

امسال مجمع جهانی اقتصاد میزبان بیش از 3000 نفر بود که در این میان 50 تن از رهبران جهان و 1200 نفر از مدیران کل و روئسای شرکت ها از سراسر جهان شرکت داشتند. به رغم اینکه نشست داووس به تصمیمات قانونی و یا مقررات الزام آور نمی انجامد ولی این مجمع همواره فرصتی بوده تا گفتگو میان رهبران دولتی و بخش خصوصی و سازمان های مردم نهاد در سطح جهانی پیگیری شود و گفتمان رشد و توسعه اقتصادی در چهارچوب فلسفه جهانی شدن و همگرایی اقتصادی تحکیم و تقویت یابد.

همانطور که برگزارکنندگان نشست امسال داووس تاکید داشته اند، تحولات جهانی سال اخیر حاکی از آن بود که هر قدر یک سیستم پیچیده تر و روابط درونی در هم تنیده تر می شود، نگرانی ها از آینده بیشتر می گردد و در همین راستا چهل و هفتمین نشست سالانه اقتصاد جهانی تلاش کرد تا بار دیگر به رهبران اقتصاد جهانی تاکید و یادآوری کند تا اهداف مشترکی میان کشورها بیابند و با خلاقیت راه های نویی را برای همکاری های جهانی فراهم آورند. موضوع محوری نشست امسال داووس هم در این چهارچوب قابل فهم است چرا که در جهانی که نگرانی از فرایند جهانی شدن به درونگرایی بسیاری از لایه های جامعه انجامیده، رهبران و متفکران جهان باید با تعهد و پاسخگویی از این نگرانی ها بکاهند و با عقلانیت، گرایش های برونگرایانه را نیز در حوزه اقتصاد و سیاست تبلیغ کنند.  

اشارات دکتر ظریف هم در نشست امسال داووس در راستای همگرایی منطقه و بین المللی و نیز تقویت رهبری متعهد سیاسی بود. وزیر امور خارجه کشورمان با اشاره به بحران سوریه و تحولات منطقه ای گفت که منافع ایران در امنیت، ثبات و آسایش منطقه است و بنابراین ما امیدواریم که دست کم آتش‌بس در سوریه ادامه پیدا کند. دکتر ظریف با اشاره به تحولاتی که در تعامل کشورها و آرایش قدرت بین المللی پیش آمده گفت در این دوره امنیت یک کشور مستلزم امنیت دیگر کشورهاست و نمی توان امنیت یک منطقه را به بهای ناامنی در منطقه دیگر بدست آورد.

همگرایی اقتصادی در سطح بین کشوری بدون همگرایی و مشارکت جامع اقتصادی در داخل یک کشور مسیر نمی شود. از همین رو امسال مجمع جهانی اقتصاد شاخص جدیدی را تحت عنوان «شاخص توسعه مشارکتی» تنظیم کرده است. همکنون یکی از چالش های سیاستگذاری رهبران کشورها، ایجاد شرایط لازم برای مشارکت اجتماعی در روند رشد اقتصادی و بهره مندی حداکثری مردم از ثمرات رشد اقتصادی است. از همین رو مجمع جهانی اقتصاد در گزارش سال 2017 م شاخص توسعه مشارکتی به طور دقیق تری به میزان مشارکت اقشار مختلف در روند توسعه پرداخته است.  بر اساس این گزارش، ایران در میان 79 کشور در حال توسعه، در مقام 21 قرار دارد. بر اساس گزارش مجمع جهانی اقتصاد، ایران در مقایسه با دیگر کشورهای درحال توسعه، از بازده کاری قوی، متوسط طول عمر جمعیتی بالا، نسبت پائین وابستگی اقتصادی و نیز نسبت مقابل کنترل قرض به تولید ناخالص داخلی برخوردار است. البته رتبه ایران طی پنچ سال گذشته پائین رفته که این امر به علت کاهش تولید سرانه ناخالص داخلی و بازده کاری است. در همین حال شکاف ثروت هم در کشورمان افزایش یافته است. 

از دیگر گزارش های سال 2017م مجمع جهانی اقتصاد، گزارش ریسک های موجود جهانی است. بر اساس این گزارش طی سال های آینده همچنان افزایش شکاف ثروت و درآمد در کشورهای مختلف از چالش های پیش روی اقتصاد جهانی است و برای مقابله با چالش های پیش رو باید احیاء رشد اقتصادی، اصلاح اقتصاد سرمایه گذاری بازار، توجه به اهمیت هویت و تعلقات گروهی، مدیریت تغییرات تکنولوژیک و پاسداری و تقویت سیستم های همکاری های جهانی به طور جدی در دستور کار باشد. هر چند این چالش ها و راه کارها به شکل هایی بومی در کشورهای مختلف بروز می کند ولی به هر حال به علت ارتباط نزدیک و اجتباب ناپذیر ملت ها و دولت ها، بیشتر کشورها کم و بیش با این چالش ها روبرو هستند. در کشور ما هم این چالش ها در قالب تقابل میان تمایلات درونگرایانه و برونگرایانه اقتصادی و سیاسی بروز می کند. واقعیت آن است که همانطور که در راهکارهای گزارش مجمع جهانی اقتصاد نیز مشهود است، راه حل در یافتن رویکردی متعادل است که در ضمن توجه به مطالبات گروهی و بومی، سازوکارهای همکاری های فراملتی و جهانی نیز مد نظر قرار گرفته و در صورت لزوم تحکیم و تقویت شود.

مقالات مرتبط

انقلاب صنعتی چهارم چیست و چه واکنشی باید به آن داشت؟ - بخش نخست

برجام دو، فرجام نو

پیام جهانی و منطقه ای برجام در داووس

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: