به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

صنعت فولاد کشور علیرغم دشواری های حاصل از تحریم ها، سوءمدیریت دولت و بحران ارزی از معدود صنایع کشور است که در سال 1391 رشد داشته است.   صنعت فولاد در مرکز مباحثات مربوط به حمایت از تولید داخلی است.  مقامات دولتی نیز مرتبا به افتتاح مجتمع های جدید مشغولند و افزایش تولید فولاد را جشن می گیرند. 

در حال حاضر ایران با تولید حدود 20 میلیون تن فولاد در سال، هفدهمین تولیدکننده بزرگ فولاد در جهان است.  دولت در تلاش است تا تولید فولاد را تا سال 1404 به 55 میلیون تن در سال برساند.  اگر به این هدف دست پیدا کنیم، صنعت فولاد کشور در مقایسه با صنعت فولاد دیگر کشورهای جهان سریعترین رشد را خواهد داشت. تولید فولاد خام در سال جاری حدود 9 درصد افزایش داشته و تولید محصولات فولادی حدود 6 درصد افزایش داشته است.  از جمله اهداف بلندمدت این صنعت افزایش تولید به منظور تأمین تقاضای داخلی است که منجر به کاهش واردات فولاد خواهد شد و همچنین صادرات محصولات فولادی به جای فولاد خام است.

در عین حال، همانطور که چند ماه پیش اشاره کردیم، بخش دولتی و خصوصی سهم برابری از موفقیت صنعت فولاد کشور ندارند.  با وجود افزایش سطح تولید در کارخانه های دولتی، بسیاری از شرکت های تولیدی فولاد در بخش خصوصی لطمات سنگینی از هدفمندی یارانه ها و تحریم ها دیده اند، به حدی که بسیاری از آنها مجبور به تعدیل، تعطیل و یا کاهش تولید شده اند.  نوسانات ارزی هزینه های تولید را برای بخش خصوصی بیشتر از بخش دولتی افزایش داده است چراکه بخش خصوصی وابستگی بیشتری به واردات فولاد خام جهت تولید محصولات فولادی دارد.  نکته دیگر اینکه ممنوعیت های صادراتی نیز دسترسی بخش خصوصی صنعت فولاد به ارز را بیش از پیش محدود کرده است.  با وجود چالشهای سنگین هدفمندی یارانه ها، تحریم ها، بحران ارزی و ممنوعیت های صادراتی اخیر، بخش خصوصی فولاد کشور به شدت تضعیف شده است.

ممنوعیت های صادراتی اخیر فقط به ضرر بخش خصوصی تمام نمی شود و تا حد زیادی دولت را از دستیابی به اهداف بلند مدتی که برای صنعت فولاد کشور در نظر دارد باز خواهد داشت.  رسول خلیفه سلطانی دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد معتقد است که ممنوعیت صادراتی به ضرر کارخانجات تمام خواهد شد. در خلال نوسانات ارزی، صادرات فولاد این امکان را برای تولیدکنندگان فراهم کرد تا مواد اولیه را وارد کنند و وام های خود را بپردازند.  اگر دولت در بخش خصوصی سرمایه گذاری نکند و یا به ممنوعیت صادرات ادامه بدهد توسعه صنعت فولادبه ناچار متوقف خواهد شد.  خطوط تولید متوقف شده و بیکاری مجددا دامن این صنعت را خواهد گرفت. 

رضا زائر حیدری، دبیر و نایب رییس انجمن صادرکنندگان محصولات فولادی ایران، از تبعات بیشتر ممنوعیت صادراتی سخن گفت. به گفته وی، صادرات فولاد و محصولات فولادی نه به منظور افزایش سود شرکت ها بلکه تنها به منظور امکان ادامه فرآیند تولید صورت می پذیرد.  صادرات فولاد یکی از منابع مهم درآمد ارزی کشور است.  با وجود واردات برخی مواد اولیه در این صنعت، ارزش افزوده تولیدات داخلی و صادرات مجدد به نفع اقتصاد ما است. اما اگر ممنوعیت های صادراتی ادامه پیدا کند، شرکت های ایرانی دسترسی خود به بازارهای صادراتی موجود را از دست خواهند داد و با در درازمدت با مشکلات مالی گسترده تری روبرو خواهند شد. 

تأثیر سیاست های اقتصادی بر صنعت فولاد و به خصوص بر بخش خصوصی باید قبل از اجرایی شدن آنها به دقت مورد توجه قرار بگیرد و بررسی شود.  صنعت فولاد کشور قلب تولید صنعتی ما و توسعه زیرساختی کشور است و بدون شرکت های خصوصی فولاد قدرتمند، دولت هرگز به اهداف افزایش میزان تولید خود برای این صنعت نخواهد رسید.  هزینه اولویت سنجی اهداف کوتاه مدت می تواند سلامت بلندمدت این صنعت را تضمین کند.   

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: