به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

اخیرا شاهد ارائه برداشت و قرائت جدیدی از مفهوم تحریم تا حدودی توسط مقام معظم رهبری و بیشتر توسط برخی افراد دیگر هستیم مبنی بر اینکه وضعیتی که امروز با آن مواجه هستیم نتیجه اختلافی حل نشدنی و اساسی میان ما و غرب است.  

بر اساس این دیدگاه، مخالفت و اعتراض و ابراز نگرانی یا مسائل مورد مذاکره و غیره هیچکدام محلی از اعراب ندارد.  هیچ پیشرفتی هم لازم نیست در این مسیر صورت پذیرد چون مذاکره مفهومی ندارد.  هر گونه توافقی که حاصل شود یا پیشنهادی که ارائه شود فرق نخواهد کرد چون اصولی اساسی مایه افتراق ما و غرب است.

چه شد که کار به اینجا رسید؟ 

آیا باید به سادگی قبول کنیم که تحریم ها موانعی هستند که باید به خاطر پایبندی به آرمان هایمان رنج آن را به خود هموار کنیم؟  آیا باید باور کنیم که آنانی که انقلاب را رهبری و مدیریت کرده اند  و کشتیبان نظام در زمان های دشواری چون هشت سال دفاع مقدس بوده اند نمی توانند سیاست و راهکاری اتخاذ کنند تا ضمن دفاع از حقوق مسلم ما و صیانت از آرمان های مقدس انقلاب راهکاری راه حلی برای برون رفت از این بحران فزاینده ارائه کنند؟ 

شأن ملت ایران آیا در همین خلاصه می شود که در مقابل غرب بایستد؟  برنامه های آینده ما نباید به واسطه مناقشات کنونی تعریف و تدوین شوند.  همانگونه که آقای فرامرزی اخیرا اشاره کردند ما اکنون جایی ایستاده ایم که تقریبا دو دهه پیش بودیم (باید از پرتگاه اقتصادی فاصله گرفت).  اگر با همین راهکار ادامه بدهیم دو دهه دیگر هم دچار مین بحران خواهیم بود که آن را غیر قابل حل تصور می کنیم.  آیا این آینده ایست که برای انقلاب و ایران می خواهیم؟


اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: