به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

اظهارات آقای محمود احمدی نژاد، رییس محترم جمهور، در جریان سفر خود به نیویورک مبنی بر امکان مذاکره مستقیم بین ایران و آمریکا با واکنش هایی منفی مواجه شد.  منتقدان اظهارات ریاست جمهوری از جمله علاءالدین بروجردی، رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، بر این نکته تأکید داشتند که مقام معظم رهبری سیاست خارجی و هسته ای ایران را تعیین می کند. نکته ای که همگان از آن آگاهی دارند. 

به نظر می رسد بسیاری از مردم بر این عقیده اند که اظهارات ریاست جمهوری بخشی از تلاش وی برای در دست گرفتن کنترل سیاست خارجی است و قدمی فراتر از حدود اختیارات وی به عنوان رییس جمهور بود.  در حالی که اقدامات گذشته ریاست جمهوری می تواند شاهدی بر این مدعا باشد ولی بنده مایلم قرائتی متفاوت از آن را تقدیم کنم. 

با وجودیکه آقای رییس جمهور علنا اعلام نکرد که اقتصاد کشور آسیب دیده است و تحریم ها یکی از دلایل این آسیب ها هستند ولی تلویحا به آن اذعان داشت و اظهارات او نشانی از آگاهی وی نسبت به این واقعیت است.  در حال حاضر انتقادات علیه آقای احمدی نژاد بر امور اقتصادی متمرکز است اما تلاش هایی هم برای حل مشکلات اقتصادی صورت گرفته است که با وجودیکه راه حلی کوتاه مدت هستند ولی حائز اهمیت می باشند.  بعد از انتقادات گسترده، ریاست جمهوری برنامه اصلاح یارانه ها را متوقف کرد و با این کار راه حل کوتاه مدت بعدی می تواند رفع و تعلیق تحریم ها باشد. 

در همین حال، با وجود توصیه های پیاپی منتقدین، ریاست جمهور هیچ اختیاری برای مذاکره در مسیر رفع تحریم ها ندارد.  سیل انتقادها متوجه آقای احمدی نژاد است در حالی که او قدرتی برای رفع یکی از اصلی ترین موانع بازسازی اقتصادی که همان تحریم ها باشد را ندارد اما شاید بتواند رهبر را ترغیب یا تشویق به اقدامی در این زمینه کند. 

اظهارات محمود احمدی نژاد به همراه حمایت همیشگی او از طرح تبادل سوخت می تواند راهی برای طرح همان سوالی از زهبر است که ما نیز می خواهیم جواب آن را بدانیم.  چگونه می خواهیم از وضعیت کنونی خارج شویم؟  اگر مذاکره برای یافتن راه حلی برای پایان دادن به مناقشه هسته ای راهی نیست که امنتخاب خواهیم کرد،  پس چه باید کرد؟ 

طرح جایگزین رهبر که اقتصاد مقاومتی است رهنمودی مناسب است ولی زمان آن مناسب نیست.  در شرایط کنونی، منابع لازم برای بازسازی اقتصادی را در اختیار نداریم.  ایجاد شرکت ها و صنایع جدید سال ها طول خواهد کشید.  زمانی می توانیم برای بازساری ساختاری صنایع و ایجاد اصلاحات اقدام کنیم که بنیه اقتصادی ما توان قبول کردن هزینه های آن را داشته باشد نه در شرایط کنونی که اقتصاد تا این حد آسیب دیده و شکننده است.  ایجاد اقتصاد مقاومتی ایده ای مناسب در درازمدت است ولی راه حلی برای وضعیت کنونی نیست. 

آنهایی که واقعیت وضعیت اقتصادی مان را درک می کنند به این نکته آگاهی دارند ولی منویات قلبی خود را بیان نمی کنند مبادا که از انتقاد آنها سوء تعبیر شود و چنین استنباط شود که از رهبر و رهنمود های او حمایت نمی کنند ولی بهترین راه برای حمایت از ولایت فقیه این است که رهبر را از اطلاعاتی که لازم است با خبر نگه داریم تا او بتواند منافع کشور را در نظر داشته باشد و ما را در مسیر توسعه و سعادت هدایت کند. 

شاید آقای احمدی نژاد در تلاش است تا کاری را که لازم است و دیگران از انجام آن هراس دارند انجام دهد و آن ارائه راهکاری جایگزین به جای سیاست کنونی "بنشینیم و ببینیم چه می شود" به رهبر است چون نشستن و نظاره کردن راهی برای برون رفت از این وضعیت نیست. 

امیدوارم که این دیدگاه تنها دیدگاهی خوشبینانه از منظر من نباشد. شاید ریاست جمهور می خواهد توجه ما را از سوءمدیریت های اقتصادی خود که در ماه های اخیر می توان از آن به عنوان غفلت های اقتصادی نام برد منحرف کند ولی به هر حال شخصا امیدوارم که دیدگاه اول درست باشد.  

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: